ΣΗΜΕΡΟΝ

ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν

π. Θεόδωρος Ζήσης: Περί αγ. Ιωάννου Δαμασκηνού (2011).

07/12/2011 Posted by | πατέρας Θεόδωρος Ζήσης., πατήρ Θεόδωρος Ζήσης, Περί αγίων, Video | , , , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο π. Θεόδωρος Ζήσης: Περί αγ. Ιωάννου Δαμασκηνού (2011).

π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ: ΗΤΑΝ ΘΝΗΤΟΨΥΧΙΤΗΣ;

Στην διατριβή του ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης υποστήριζε την άποψη ότι η ψυχή είναι αθάνατη, αλλά κατά Χάριν και όχι κατά φύσιν, αφού είναι κτιστή, δηλαδή έχει μια συγκεκριμένη αρχή και δεν είναι άχτιστη. Αυτό το έγραφε για να μην γίνεται σύγχυση μεταξύ της φιλοσοφίας και της θεολογίας, και είναι συνάρτηση τον γενικού θέματος, που ανέπτυσσε, δηλαδή της διακρίσεως μεταξύ ουσίας και ενεργείας στον Θεό, της πτώσεως και του θανάτου, καθώς επίσης και της θεώσεως του ανθρώπου8.

Οι γενικές και κεντρικές αυτές θέσεις του που είναι ορθόδοξες, δημιούργησαν προβληματισμό σε μερικούς θεολόγους, που είχαν διαποτιστεί από την σχολαστική θεολογία της Δύσεως, ανεπίγνωστα. Τουλάχιστον φαίνονταν ως καινοφανείς διδασκαλίες, άγνωστες έως τότε. Περιττόν να λεχθεί ότι η διατριβή αυτή υπήρξε μια αποκάλυψη, και από τις πρώτες μελέτες που φανέρωναν την βαβυλώνεια αιχμαλωσία της «ορθόδοξης θεολογίας στην Ελλάδα», στην δυτική θεολογία και προβληματική. Γι’ αυτό και προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση. … Διαβάστε περισσότερα μέσω π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ: ΗΤΑΝ ΘΝΗΤΟΨΥΧΙΤΗΣ;.

05/12/2011 Posted by | ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ | , , , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ: ΗΤΑΝ ΘΝΗΤΟΨΥΧΙΤΗΣ;

ΤΙ ή ΤΙΣ είναι η αλήθεια; Αγ. Σιλουανού

Εικόνα του Αγίου Σιλουανού, αγιοΑναμφιβόλως εκ της «ωριγενιστικής» συνειδήσεως }137} δεν δύναται να γεννηθή τοιαύτη προσευχή την οποίαν βλέπομεν εις τον Γέροντα.

… Εγνώρισεν εν Πνεύματι Αγίω ότι ο Θεός είναι άπειρος αγάπη και άμετρος ευσπλαχνία και όμως η γνώσις αυτής της αληθείας δεν ωδήγησεν αυτόν εις την σκέψιν ότι «απαραιτήτως θα σωθούν οι πάντες». Η συνείδησις της δυνατότητος της αιωνίου απωλείας παρέμεινε βαθέως εν τω πνεύματι αυτού, και τούτο διότι εν τη καταστάσει της χάριτος αποκαλύπτονται εις την ψυχήν τα μέτρα της ελευθερίας του ανθρώπου αποκλειούσης πάσαν ιδέαν ετεραρχίας.

Η ουσία της απολύτου ελευθερίας έγκειται εις το εξής: να ορίζη η ιδία εν πάσι τον τρόπον της υπάρξεως αυτής έξω πάσης εξαρτήσεως ή αναγκαιότητος έξω παντός περιορισμού. Αύτη είναι η ελευθερία του Θεού· ο άνθρωπος δεν έχει τοιαύτην ελευθερίαν ως μη έχων την εξουσίαν της δημιουργίας «εκ του μηδενός».

Ο έσχατος πειρασμός δια την κτιστήν ελευθερίαν του ανθρώπου (ως και εν γένει των υποστατικών πνευμάτων) έγκειται εις το να δημιουργήση η ιδία την μορφήν της υπάρξεως αυτής να καθορίση η ιδία αυτήν εν πάσιν, η ιδία να γίνη «θεός» και να μη δεχθή μόνον εκείνο, όπερ δίδεται διότι ούτως εγείρεται το αίσθημα της εξαρτήσεως. }138}

Δι’ όλου του είναι αυτού ο Γέρων εμαρτύρει ότι η γνώσις των υψίστων πνευματικών αληθειών έγκειται εις την οδόν της τηρήσεως των ευαγγελικών εντολών και ουχί εις την «θύραθεν παιδείαν». Έζη εν τω Θεώ και άνωθεν ελάμβανε τον φωτισμόν, η δε γνώσις αυτού δεν ήτο η αφηρημένη κατανόησις αλλ’ η υπαρκτική, τουτέστιν αυτή αύτη η ζωή. }139}

Ο Χριστιανισμός δεν είναι «φιλοσοφία» ή «διδασκαλία» αλλά ζωή και πάσαι αι συνομιλίαι και αι γραφαί του Γέροντος δεν είναι ει μη μαρτυρία «περί της ζωής ταύτης».

Ο Πιλάτος είχε δίκαιον: Εις το ερώτημα «ΤΙ εστιν αλήθεια;» εάν έχης υπ’ όψιν την υστάτην αλήθειαν, ήτις αποτελεί το θεμέλιον της όλης υπάρξεως του κόσμου, απάντησις δεν υπάρχει.

Αλλ’ εάν ο Πιλάτος έχων υπ’ όψιν την Αρχιαλήθειαν ή την Αυτοαλήθειαν, έθετε το ερώτημα, καθώς έπρεπε να θέση αυτό, και δή, «ΤΙΣ εστιν η αλήθεια;», τότε θα ελάμβανεν ως απάντησιν … «Εγώ ειμι η αλήθεια».

Η επιστήμη και η φιλοσοφία θέτουν δι’ αυτάς το ερώτημα: ΤΙ εστιν αλήθεια; Ενώ η γνησία χριστιανική συνείδησις πάντοτε στρέφεται προς την αλήθειαν «ΤΙΣ».

Οι εκπρόσωποι της επιστήμης και της φιλοσοφίας ουχί σπανίως θεωρούν τους χριστιανούς ανεδαφικούς ονειροπόλους, ενώ υπολογίζουν εαυτούς ισταμένους επί }140} βεβαίας βάσεως, και δια τούτο αυτοονομάζονται «θετικισταί». Κατά παράδοξον τρόπον δεν αντιλαμβάνονται τον αφηρημένον χαρακτήρα του «ΤΙ» αυτών. Δεν αντιλαμβάνονται ότι η Αλήθεια η συγκεκριμένη η απόλυτος, δύναται να είναι μόνον «ΤΙΣ» και κατ’ ουδένα τρόπον «ΤΙ». Διότι η αλήθεια δεν είναι θεωρητικός τύπος ή αφηρημένη ιδέα, αλλ’ είναι η Αυτοζωή «Εγώ ειμι».

Τω όντι, τι δύναται να είναι πλέον αφηρημένον της αληθείας ΤΙ; Και τούτο το μέγα παράδοξον βλέπομεν καθ’ όλην την μετά την πτώσιν του Αδάμ ιστορικήν πορείαν της ανθρωπότητος. Γοητευμένη υπό του λογικού αυτής η ανθρωπότης ζη εν ναρκώσει. Ούτως ουχί μόνον η «θετική» επιστήμη και η φιλοσοφία θέτουν εις εαυτάς, ως και ο Πιλάτος το ερώτημα «ΤΙ εστιν αλήθεια;», αλλ’ έτι και εν τη θρησκευτική ζωή της ανθρωπότητος παρατηρείται ωσαύτως η ιδία μεγάλη απάτη. Και διαρκώς οι άνθρωποι ολισθαίνουν εις την οδόν της αναζητήσεως της αληθείας «ΤΙ».

Το λογικόν υποθέτει ότι εάν γνωρίση την ζητουμένην αλήθειαν «ΤΙ», θα κατακτήση μαγικήν τινα δύναμιν και θα καταστή ελεύθερος εξουσιαστής του όντος.

Εν τη θρησκευτική ζωή ο άνθρωπος κατερχόμενος εις τας οδούς των λογικών αναζητήσεων αναποφεύκτως πίπτει εις πανθεϊστικήν κοσμοθεωρίαν. Εκάστοτε, όταν ο θεολογών νους αποπειράται να γνωρίση την περί Θεού αλήθειαν δια της δυνάμεως αυτού είτε συνειδητώς είτε ασυνειδήτως εμπίπτει μοιραίως εις το αυτό σφάλμα, εις το οποίον είναι βεβυθισμέναι και η επιστήμη δια της αιτιοκρατικής αυτής αρχής και η φιλοσοφία δια του ορθολογισμού αυτής και ο πανθεϊσμός εν τη αναζητήσει και τη θεωρία της αληθείας «ΤΙ».

Η αλήθεια «ΤΙΣ» δεν γνωρίζεται δια της λογικής πορείας. Ο προσωπικός Θεός «ΤΙΣ» γνωρίζεται μόνον δια της κοινωνίας εν τη υπάρξει, ήτοι μόνον δια της εν }141} Πνεύματι Αγίω αποκαλύψεως. Τούτο υπεγράμμιζε συνεχώς ο Γέρων Σιλουανός.

 

19/11/2011 Posted by | Αγ. Σιλουανού | , , , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΤΙ ή ΤΙΣ είναι η αλήθεια; Αγ. Σιλουανού