ΣΗΜΕΡΟΝ

ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν

Μάθε παιδί μου γράμματα. Γιώργου Παπαθανασόπουλου

 Πολλή συζήτηση γίνεται τελευταία για την Παιδεία των Ελληνοπαίδων. Οι σημερινοί ηλικιωμένοι από την εισαγγελική τους έδρα μυδραλιοβολούν τους νεότερούς τους στην ηλικία για την φτώχεια της γλώσσας που μιλάνε και για την δηλητηριασμένη με τον κρατισμό και την ήσσονα προσπάθεια συμπεριφορά τους.
Ξεχνούν όμως ότι υπεύθυνοι για την τραγική αυτή κατάσταση είναι οι ίδιοι!
Ξεχνούν ότι οι σημερινοί τριαντάρηδες και σαραντάρηδες ( η γενιά του κ. Τσίπρα δηλαδή) «γαλουχήθηκαν» στα νάματα του τριτοκοσμικού σοσιαλισμού από τα σχολικά προγράμματα της δεκαετίας του 1980. Θυμίζουμε τι διδάσκονταν τότε τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου:

–    Εργασία σημαίνει κατάθλιψη και καταπίεση.
–    Η επιχείρηση δεν είναι τίποτε άλλο παρά κλοπή και εκμετάλλευση.
–    Η κατάληψη είναι η λύση στην αδικία.
–    Στις σοσιαλιστικές χώρες υπάρχει ευδαιμονία, ενώ στις καπιταλιστικές φτώχεια και δυστυχία.
–    Αξιόλογοι λογοτέχνες είναι οι κομμουνιστές, όπως ο Αραγκόν και ο Μπρεχτ.
–    Ότι το κράτος προσφέρει στους πολίτες φθηνά αγαθά μεγάλης σημασίας, όπως ηλεκτρικό ρεύμα, τηλεπικοινωνίες, συγκοινωνίες, όπως επίσης άψογη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και υψηλά ποσά για την καλή λειτουργία των σχολείων…

Συνέχεια

20/03/2013 Posted by | Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Κουμουνισμός | , , , , , , , , | Σχολιάστε

Δημήτριος Τσελεγγίδης: Οι γονείς «μπαζώνουν τα παιδιά τους με τα απόβλητα της κενοδοξίας τους!

Η δεύτερη ερώτηση από  ομιλία που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού στις 16 Δεκεμβρίου 2011 με τον κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη, Καθηγητή Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ

Η υποδομή της Χριστιανικής μας ταυτότητας, υπόθεση ζωής
Δημήτριος Τσελεγγίδης Καθηγητής Α.Π.Θ
(Ερώτηση 2)

Ορίστε, πάτερ.

Εγώ να μεταφέρω τη συζήτησή μας σε κάποιο άλλο επίπεδο, αυτό που μόλις αναφέρατε, κύριε καθηγητά, ανταποκρινόταν όταν ο άνθρωπος μεγαλώσει και μπει κάτω από την εποπτεία την πνευματική ενός Επισκόπου. Τι γίνεται όμως όταν είναι κάποιος μικρό παιδί; Βλέπουμε ότι, όπως μας είπατε, όταν βαπτιστεί ο καθένας από μας πολιτικογραφείται Ορθόδοξος Χριστιανός, λαμβάνει με το Χρίσμα του τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος κι επομένως εν δυνάμει  μετέχει στην Βασιλεία του Θεού και η Βασιλεία του Θεού εντός εστί του ανθρώπου. Τι γίνεται όμως όταν το παιδί αυτό, ένα μικρό παιδάκι, μεγαλώνοντας, επειδή δεν έχει συνειδητοποιημένη πίστη στην αρχή, δέχεται όλες τις προτροπές, όλες τις παραινέσεις των γονέων του, που πολλές φορές το μπολιάζουν είτε με τους εγωισμούς τους, είτε με τις φιλοδοξίες τους και με τα άλλα πάθη τους. Αυτό δεν μπορεί να λειτουργήσει αρνητικά στην πνευματική πρόοδο ενός νεαρού παιδιού; Και αργότερα, πόση προσπάθεια χρειάζεται για να αποκόψει αυτά τα πράγματα από την ζωή του και να μπει σε μια τροχιά, ούτως ώστε να ανακαλύψει αυτήν την Χάριν που έχει μέσα του; … η συνέχεια εδώ: impantokratoros.gr

18/04/2012 Posted by | Δημήτριος Τσελεγγίδης | , , , , , , , , , | Σχολιάστε

   

Αρέσει σε %d bloggers: