ΣΗΜΕΡΟΝ

ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν

Πατριάρχης Βαρθολομαίος, «Ἐπικίνδυνος ἀτραπὸς εἰς τὴν ὁποίαν εὐκόλως δύναται νὰ παρασυρθῇ ὁ μοναχὸς εἶναι ἡ κρίσις τῶν πράξεων τῶν ποιμένων»

Αναδημοσιεύουμε σήμερα από την επίσημη ιστοσελίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου ολόκληρη την ομιλία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου προς τους μοναχούς της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους. Σε αυτήν ο Πατριάρχης κάνει «μαθήματα» υπακοής στους μοναχούς και τους απαγορεύει τη διατύπωση κάθε κρίσης για τις πράξεις των προεστώτων και των επισκόπων, ακόμη και όταν αυτές αφορούν στα θέματα της Πίστεως. Λέει ο Πατριάρχης Βαρθλομαίος:«Ἐπικίνδυνος καὶ ὀλισθηρὰ ἀτραπὸς εἰς τὴν ὁποίαν εὐκόλως δύναται νὰ παρασυρθῇ ὁ μοναχὸς «ἐκ συναρπαγῆς, ἀπροσεξίας καὶ τοῦ πονηροῦ ἐπηρείας» εἶναι ἡ κρίσις τῶν πράξεων καὶ τῶν ἐντολῶν τῶν προεστῶτος καὶ τῶν ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας τεθέντων ποιμένων. Τὸ ἐπικίνδυνον δὲ ἔγκειται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ τοιοῦτος μοναχὸς πλανᾶται θεωρῶν ὅτι οὗτος τηρεῖ ἄσπιλον «τὴν παρακαταθήκην» τῆς πίστεως, ἀγνοῶν τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ διατυπουμένην σαφῶς ὑπὸ τοῦ πρωτοκορυφαίου τῶν ἀποστόλων Παύλου «πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε· αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες» (Ἑβρ. ιγ΄ 17)»… Διαβάστε περισσότερα http://thriskeftika.blogspot.com/2011/11/blog-post_1227.html

25/11/2011 Posted by | Εκκλησιαστική-Επικαιρότητα, Οικουμενισμός | , , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, «Ἐπικίνδυνος ἀτραπὸς εἰς τὴν ὁποίαν εὐκόλως δύναται νὰ παρασυρθῇ ὁ μοναχὸς εἶναι ἡ κρίσις τῶν πράξεων τῶν ποιμένων»

Ο ΛΑΪΚΟΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΙΖΕΙ & Ο ΔΕΣΠΟΤΗΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΣ

    Όπως μου διηγήθηκαν οι Πατέρες της Σκήτης αυτής, στην Εύβοια ήταν επίσκοπος με το όνομα Θεοφάνης. Στην επαρχία του ήταν ένας πτωχός, ο οποίος, είχε στην κατοχή του από κληρονομιά ένα μικρό καζανάκι, που το λέγανε «μπραγκάτσι». Αυτό φαίνεται να είχε μεγάλη αρχαιολογική αξία. Το είδε ένας συμπατριώτης του πλούσιος, του άρεσε και θέλησε οπωσδήποτε να το αγοράσει και επειδή δε μπόρεσε με το καλό… διαβάστε τη συνέχεια εδώ

http://www.egolpion.com/despoths_upotaktikos.el.aspx

19/11/2011 Posted by | ΓΕΝΙΚΑ | , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο ΛΑΪΚΟΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΙΖΕΙ & Ο ΔΕΣΠΟΤΗΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΣ

Διακονήματα Αγίου Όρους. (βίντεο)

19/11/2011 Posted by | Καταπολέμηση παθών, Περί προσευχής, Περί ασκήσεως, Περί μετανοίας, Φιλοκαλικά, Video | , , , , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Διακονήματα Αγίου Όρους. (βίντεο)

Αγιορείτες Μοναχοί. (βίντεο)

19/11/2011 Posted by | Ύμνοι και ωδές πνευματικές, Περί προσευχής, Περί υπακοής, Περί ασκήσεως, Φιλοκαλικά, Video | , , , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αγιορείτες Μοναχοί. (βίντεο)

Γ. Παΐσιος ο Αγιορείτης – υπέρ του γένους και της Πατρίδος

ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ
Υπέρ του γένους και της Πατρίδος
Ο Γέροντας, ξεριζωμένος από την βρεφική του ηλικία, και έχοντας ζήσει την φρίκη του πολέμου και της Κατοχής, γνώριζε από την πείρα του ότι το να «διάγωμεν ήρεμον και ησύχιον βίον» είναι μεγάλη ευλογία.
Αγαπούσε την Πατρίδα και έλεγε: «Και η Πατρίδα είναι μια μεγάλη οικογένεια». Δεν επεδίωκε το εθνικό μεγαλείο, την δόξα και την ισχύ με την κοσμική έννοια, αλλά την ειρήνη, την πνευματική άνοδο και την ηθική ζωή των πολιτών, για να μας βοηθά και ο Θεός. Ούτε επιζητούσε την ασφάλεια για να απολαμβάνουν οι άνθρωποι τις ανέσεις τους.
Σε κάποιον Έλληνα θερμό πατριώτη που ζούσε στην Αμερική και προσπαθούσε να προβάλλη την Ελλάδα, συνέστησε ν’ αγωνισθή για να αγιάση και ύστερα να προβάλλη σωστά και πνευματικά και την Ελλάδα.

Όπως οι Προφήτες του Ισραήλ συμμετείχαν στην ζωή του έθνους ενεργά με τον τρόπο τους, προσεύχονταν, θρηνούσαν, έλεγχαν βασιλείς, κήρυτταν μετάνοια και προφήτευαν για τα επερχόμενα δεινά, το ίδιο και ο Γέροντας δεν ήταν αδιάφορος και απαθής στα θέματα της Πατρίδος. Ο προφήτης δεν ήταν εθνικιστής που έλεγε: «Διά Σιών ου σιωπήσομαι» . Το ίδιο και η στάση του Γέροντα ήταν καθαρά πνευματική.
Ενώ ζούσε εκτός κόσμου, αγωνίσθηκε όσο λίγοι για το καλό της Πατρίδος. Αξιοθαύμαστη ήταν η δραστηριότητα και η προσφορά του στα εξωτερικά εθνικά θέματα μας. Μιλούσε εναντίον των ανθελληνικών ρευμάτων, των πλαστογράφων της ιστορικής αληθείας, και κυρίως εναντίον των αδίκων εδαφικών διεκδικήσεων σε βάρος της Ελλάδος, των Σκοπιανών, «Πανσλαυϊστών», Αλβανών, Τούρκων κ.ά. Έλεγε: «Ο ένας θέλει την Θεσσαλονίκη, ο άλλος θέλει να φθάση μέχρι την Λάρισα, ο άλλος θέλει το Αιγαίο. Μα τέλος πάντων δεν υπήρχε ποτέ Ελλάδα;».
Επεσήμαινε τούς εθνικούς κινδύνους, πριν ακόμη φανούν. Βοήθησε πολλούς να δουν ξεκάθαρα τις ξένες προπαγάνδες σε βάρος της Πατρίδος, και όσοι είχαν θέσεις και ευαισθησία έλαβαν τα ανάλογα μέτρα.
Σχετικά με το Μακεδονικό, αναφέρει ανώτατος αξιωματικός: «Εγώ ήμουν μέσα στα πράγματα και δεν είχα πάρει είδηση. Ο Γέροντας μου άνοιξε τα μάτια. Στην αρχή παραξενευόμουν και έλεγα: «Τι είναι αυτά που λέγει ο Γέροντας και από πού τα ξέρει;». Έπειτα κατάλαβα». Ο Γέροντας ήδη από το 1977, όταν πήγε στην Αυστραλία, ανέφερε το Μακεδονικό θέμα. Αυτά κάποιοι «ειδικοί» τα θεώρησαν «ανεύθυνες φανατικές κινδυνολογίες».
Υπερασπιζόμενος την ελληνικότητα της Μακεδονίας, ανήρτησε στο Αρχονταρίκι του το κείμενο του προφήτου Δανιήλ  που αναφέρεται στον βασιλέα των Ελλήνων Αλέξανδρο και δίπλα του μια μεγάλη χάρτινη εικόνα ενός Αγγέλου από Σερβικό Μοναστήρι, να δείχνη το κείμενο.
Παρωμοίαζε το κράτος των Σκοπίων με οικοδόμημα που είναι κτισμένο με τούβλα και με φαρσαλινούς χαλβάδες, που είναι κομμένοι σε σχήμα τούβλων, και που φυσικό είναι κάποτε να καταρρεύση.
Το βιβλίο του πρώην υπουργού Βορείου Ελλάδος κ. Νικολάου Μάρτη, «Η πλαστογράφηση της Μακεδονίας», όταν το διάβασε, τον ενθουσίασε. «Δόξα τω Θεώ», είπε, «υπάρχουν και πατριώτες». Πήρε πολλά βιβλία και τα μοίραζε ευλογία. Έγραψε και ένα επαινετικό ποιηματάκι, το οποίο ο κ. Μάρτης συμπεριέλαβε σε νέα έκδοση του βιβλίου του.
Για την Τουρκία διεκήρυσσε με βεβαιότητα: «Θα διαλυθεί, και οι μεγάλες δυνάμεις θα μας δώσουν την Πόλη. Όχι επειδή μας αγαπούν αλλά γιατί θα οικονομήσει ο Θεός τα πράγματα έτσι, ώστε το συμφέρον τους θα είναι να την έχουμε εμείς. Θα λειτουργήσουν οι πνευματικοί νόμοι. Οι Τούρκοι έχουν να πληρώσουν πολλά, απ’ αυτά που έχουν κάνει. Αυτό το Έθνος θα καταστραφεί, διότι δεν προήλθε με την ευλογία του Θεού. Τα κόλλυβά τους τα ’χουν στο ζωνάρι τους (δηλαδή πλησίασε το τέλος τους).

Ο άγιος Αρσένιος έλεγε πριν από την Ανταλλαγή: «Την Πατρίδα μας θα την χάσουμε, αλλά πάλι θα την βρούμε»».

Ρωτήθηκε ο Γέροντας, πότε θα ελευθερωθεί η Κύπρος, και απάντησε: «Η Κύπρος θα ελευθερωθεί, όταν μετανοήσουν οι Κύπριοι. Να κάνετε πνευματικές βάσεις για να διώξουν τις βάσεις των Τούρκων, των Άγγλων και των Αμερικανών». Έβλεπε δηλαδή το Κυπριακό ως πνευματικό θέμα, όχι ως εθνικό ή πολιτικό, και ότι η λύση του θα προέλθει από την μετάνοια του λαού και την προσευχή.
Βλέποντας τον από Ανατολάς κίνδυνο για την Θράκη, μετέβη στην Κομοτηνή για να στηρίξη εκχριστιανισθέντες Μουσουλμάνους. Ήθελε να παραμείνη μαζί τους για ένα διάστημα για να βοηθήση.
Στα θέματα της Πατρίδος δεν ήθελε οι Χριστιανοί να είναι αδιάφοροι. Πολύ λυπόταν που έβλεπε πνευματικούς ανθρώπους να επιζητούν να βολευθούν οι ίδιοι και να μην ενδιαφέρωνται για την Πατρίδα. Ο καημός του και η απορία του ήταν πως οι υπεύθυνοι δεν αντιλαμβάνονται πού οδηγούμαστε. Ο ίδιος από παλαιά διέβλεπε την σημερινή κατάσταση και ανησυχούσε, αλλά δεν διέσπειρε τις ανησυχίες του στον κόσμο. Έλεγε: «Από το κακό που επικρατεί σήμερα θα βγει μεγάλο καλό».
Λυπόταν για την πνευματική κατάπτωση των πολιτών. Μιλούσε αυστηρά γι’ αυτούς που ψήφιζαν αντιχριστιανικούς νόμους. Λυπήθηκε για την αλλαγή της γλώσσας και είπε: «Η επόμενη γενεά θα φέρει Γερμανούς να μας μάθουν την γλώσσα μας, και τα παιδιά μας θα μας φτύνουν». Έγραφε σε επιστολή του: «Αυτοί που κατάργησαν τα Αρχαία πάλι θα τα ξαναφέρουν».
Δημοσίευσε ένα σύντομο κείμενο υποστηρίζοντας τον αγνότατο πατριώτη και ευλαβέστατο ήρωα Μακρυγιάννη από τις εναντίον του άδικες και ψευδείς κατηγορίες. Πέρα από την αποκατάσταση της αληθείας, υπήρχε τότε, όπως και σήμερα, επιτακτική ανάγκη προβολής ενός ιδανικού προτύπου προς μίμηση για τους πολιτικούς ηγέτες, αλλά και για υποβοήθηση του λαού να αποκτήση ορθά πολιτικά κριτήρια στην επιλογή των κυβερνητών του Έθνους μας.
Κάποιος Πρωθυπουργός, του οποίου κατέκρινε δημοσίως ενέργειες επιζήμιες για το Έθνος και την Εκκλησία, ζήτησε να τον συναντήση στην Σουρωτή. Ο Γέροντας απάντησε: «Ας έρθη, θα του τα ψάλω και μπροστά του». Είχε το ψυχικό σθένος αυτός ο πτωχός καλυβίτης να υψώνη την φωνή του άφοβα μπροστά στους ισχυρούς της ημέρας.
Όταν κάποιος πρόεδρος της Δημοκρατίας επισκέφθηκε το Άγιον Όρος, ο Γέροντας συνέστησε στα μοναστήρια να μην τον δεχθούν, γιατί είχε υπογράψει τον νόμο περί των αμβλώσεων.
Από Υπουργό που θέλησε να βοηθήση γνωστό του Μοναστήρι δεν δέχθηκε τίποτε, γιατί ανήκε σε κόμμα που είχε υπογράψει αντιχριστιανικούς νόμους.
Ο Γέροντας ήταν άνθρωπος της ειρήνης και της ενότητος. Δεν ανήκε σε κανένα κόμμα. Ήταν υπεράνω κομμάτων. Απέρριπτε άθεα πολιτικά κόμματα και πολιτικούς που είχαν σχέση με την Μασωνία, για την αθεΐα τους και την πολεμική τους προς την Εκκλησία. Έλεγε: «Τι να το κάνω το δεξί ή το αριστερό χέρι, αν δεν κάνη σταυρό;», απορρίπτοντας έτσι τούς άθεους πολιτικούς ανεξάρτητα από την πολιτική τους τοποθέτηση. Κάποια κόμματα; γνωρίζοντας την επιρροή του στον λαό, ζήτησαν να τον προσεταιρισθούν χάριν ψηφοθηρίας, αλλά ματαίως.
Τον επισκέπτονταν πολιτικά πρόσωπα, βουλευτές, υπουργοί, γερουσιαστές από τις Η.Π.Α. και ο βασιλιάς Κωνσταντίνος του έστελνε κάρτες. Από κανέναν όμως δεν ζήτησε τίποτε για τον εαυτό του ή για γνωστά του μοναστήρια. Μόνο ζητούσε να ενερ¬γούν για το καλό της Πατρίδος και της Εκκλησίας.
Ακόμη βοήθησε πολλούς κρατικούς υπαλλήλους με τις συμβουλές του να είναι τίμιοι και ευσυνείδητοι στην εργασία τους. Εκτιμούσε τους καλούς παιδαγωγούς για το ουσιαστικό έργο που προσφέρουν, και τους ευλαβείς στρατιωτικούς, που έχουν ιδανικά.
Πολλούς νέους αναρχικούς τους έπεισε να υπηρετήσουν στρατιώτες.
Γενικώς συμβούλευε όλους να έχουν σεβασμό και αγάπη προς την Πατρίδα, να ενεργούν για το κοινό καλό ευσυνείδητα και να μην παρασύρωνται από το γενικό πνεύμα της αδιαφορίας, της ισοπεδώσεως των πάντων, του βολέματος και της καταχρήσεως.
Κυρίως όμως ο Γέροντας βοήθησε την Πατρίδα αφανώς με την προσευχή του. Αυτό φαίνεται από το τυπικό που αναφέρθηκε, αλλά και από το ποίημα που έστειλε στην μητέρα του. Στο τέλος γράφει ότι γίνεται καλόγηρος για να προσεύχεται «και για όλη την Πολιτεία». Έδινε πρώτος το παράδειγμα και παρακινούσε, λέγοντας: «Να κάνουμε προσευχή ο Θεός να φωτίζη τους υπευθύνους που έχουν θέσεις μεγάλες στην Πολιτεία, γιατί αυτοί μπορούν να κάνουν μεγάλο καλό».
Όταν υπήρχε ένταση στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, έλεγε: «Πολλά σύννεφα μαζεύτηκαν. Αν μπορέσουμε να τα διώξουμε» (με την προσευχή).
Σε παρόμοια περίπτωση έκανε θεία Λειτουργία στο Καλύβι του. Στους Μακαρισμούς δεν έψαλλε ό,τι προέβλεπε το τυπικό, αλλά από τον κανόνα του οσίου Νικολάου του Κατασκεπηνού, γιατί ήταν κατάλληλο για την περίπτωση αυτή: «Αθέων Αγαρηνών τα βέλη σύντριψον Δέσποινα, και πάσαν επιβουλήν δαιμόνων ματαίωσον, λαόν χριστεπώνυμον σκέπων και φυλάττων, ίνα πόθω σε δοξάζωμεν» .
Όταν η Πατρίδα περνούσε περίοδο πολιτικής αστάθειας, λόγω αδυναμίας σχηματισμού κυβερνήσεως, ο Γέροντας πονούσε και ευχόταν πολύ. Την τρίτη φορά που θα γίνονταν εκλογές σε μικρό χρονικό διάστημα συνέβη το εξής, όπως διηγήθηκε: «Ήταν παραμονή εκλογών. Καθόμουν στο ξυλοκρέββατο στο Αρχονταρίκι και έλεγα την ευχή. Ξαφνικά παρουσιάστηκε ο διάβολος με την μορφή του… (ανωτάτου πολιτικού προσώπου της εποχής εκείνης του οποίου κατέκρινε ενέργειες καταστρεπτικές) και με απειλούσε. Αλλά δεν μπορούσε να πλησίαση. Ήταν σαν δεμένος, κάτι τον κρατούσε και σφιγγόταν».
Το ίδιο βράδυ ο Γέροντας παρουσιάσθηκε σ’ έναν έγγαμο ιερέα στον ύπνο του. Του είπε αυστη-ρά:
«Παπα-… τι κοιμάσαι; Σήκω να κάνης προσευ-χή, γιατί η Πατρίδα κινδυνεύει».
Την σωτηρία του Έθνους την περίμενε από τον Θεό. Έλεγε: «Αν ο Θεός άφηνε την τύχη του Έθνους στους πολιτικούς θα καταστρεφόμασταν. Αλλά αφήνει λίγο τα πράγματα, για να φανούν οι διαθέσεις του καθενός».

Για τούς πολιτικούς που έκαναν κακό στο Έθνος έλεγε: «Με αναπαυμένη συνείδηση παρακαλώ τον Θεό να τους δίνη μετάνοια και να τους παίρνη, για μην κάνουν μεγαλύτερο κακό, και να αναστήση Μακκαβαίους».

Πίστευε ότι ένας μοναχός μπορεί να βοηθήση ολόκληρο το Έθνος. «Άλλον ο Θεός τον κάνει μοναχό για να βοηθήση μια οικογένεια και άλλον για να βοηθήση ολόκληρο Έθνος. Το Άγιον Όρος πολλά μπορεί να προσφέρη. Μπορεί να δημιουργήση πάλι το Βυζάντιο από το οποίο προήλθε».

* Ήσ. ξα’, 1.
1. Θεοτοκάριον, αγίου Νικόδημου Αγιορείτου, Ήχος πλ. δ’, Σάββατον εσπέρας.
Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου†Ιερονάχου ΙΣΑΑΚ
Κεντρική -αποκλειστική διάθεσις
Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος
63088 Μεταμόρφωσις Χαλκιδικής
Τηλέφωνον: 2375061592
Τηλεομοιότυπον:2375061103
http://impantokratoros.gr/patrida_genos_ppaisios.el.aspx

05/11/2011 Posted by | πατήρ Παίσιος, Εθνικά θέματα | , , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Γ. Παΐσιος ο Αγιορείτης – υπέρ του γένους και της Πατρίδος

Εφησυχασμός και Οικουμενισμός. Ιωάννης Μαρκάς

«Παρακαλώ δε υμάς, αδελφοί, σκοπείν τους τας διχοστασίας και τα σκάνδαλα παρά την διδαχήν ήν υμείς εμάθετε ποιούντας, και εκκλίνατε απ’ αυτών» (Ρωμ. ιστ΄ 17)
του Ιωάννου Ν. Μαρκά
 
Από το Άγιον Όρος στην Ασίζη. Διπρόσωπος ο πατριάρχης.
Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών διαδραματίστηκαν με ρυθμό καταιγιστικό! Ο πατριάχης Κωνσταντινουπόλεως, κ. Βαρθολομαίος, μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες, παρουσίασε δύο διαφορετικά πρόσωπα σε δύο διαφορετικές επισκέψεις. Αυτό του Ορθοδόξου ποιμενάρχου, κατά την επίσκεψη που πραγματοποίησε στην Αθωνική Πολιτεία, κι αυτό του ηγέτου της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησεως, ισταμένου στο πλευρό του πάπα Βενεδίκτου 16ου, στη διαθρησκειακή συνάντηση της Ασίζης. Δεν γνωρίζουμε εάν οι πατέρες του Αγίου Όρους που υποδέχθηκαν με κωδωνοκρουσίες, πολυχρόνια και …απολυτίκια τον οικουμενικό μας πατριάρχη, έχουν ενημερωθεί ή παρακολουθήσει τα όσα συνέβησαν στην Ασίζη

Καλόν θα ήταν, και τούτο το εκφράζουμε ως ταπεινή προτροπή, να παρακολουθήσουν μόνο τη συμπροσευχή όλων των θρησκευτικών ηγετών, ήτοι του πάπα, του πατριάρχου, του αρχιεπισκόπου Αλβανίας, του αγγλικανού «αρχιεπισκόπου» (και εσχάτως «δρυϊδη») Ρόουαν Ουίλιαμς, των μουσουλμάνων, των βουδιστών, των ινδουϊστών, των βραχμανών, των ζωροαστριστών κ.α. Αυτό και μόνο το αποκρουστικότατο (για όσους έχουν ορθόδοξη συνείδηση) βίντεο, φτάνει! (βλ.http://www.youtube.com/watch?v=XWq7AdP-KJA&feature=player_embedded ).
Εμείς δεν επιθυμούμε προς το παρόν να αναλωθούμε σε αναλύσεις επί αναλύσεων, στην πραγματική «επίδειξη δυνάμεως» του πατριάρχου στο Άγιον Όρος, με τις προτροπές που απηύθηνε για «απροϋπόθετη υπακοή» και ουσιαστικά υποταγή στο «πρωτείο» του. Ούτε στα γεγονότα που συνέβησαν στο «πανθρησκειακό καρναβάλι» της Ασίζης. Έτσι κι αλλιώς, όσον αφορά την πρώτη περίπτωση, υπήρξε ήδη μια αρχική και, όπως πάντα, άριστη τοποθέτηση-απάντηση στα λεχθέντα του πατριάρχου, από τη γνωστή Σύναξη Κληρικών και Μοναχών, που κάνει «σκόνη και θρύψαλα» τα ψευδολογήματα του παναγιωτάτου. Εμείς θα θέσουμε το ζήτημα λίγο διαφορετικά, και θα το μεταφέρουμε στην πλευρά ορισμένων αγιορειτών πατέρων και στα ανησυχητικά μηνύματα που εκπέμπει μερίδα του Όρους προς τα έξω, προς τους πιστούς που το επισκέπτονται, το αγαπούν και το υπερασπίζονται, όπως είναι και ο γράφων τούτο τον προβληματισμό. Και ασφαλώς όποια ενδεχομένως απάντηση μας δοθεί, είμεθα διατεθειμένοι καλόπιστα να την αποδεχτούμε, εφόσον είναι τεκμηριωμένη πατερικά και όχι μετα-πατερικά.
 
Ο Οικουμενισμός «κτυπά» τη θύρα του Αγίου Όρους.
Ίσως ο ως άνω υπότιτλος, στους περισσότερους να ηχεί περίεργα, αν όχι και δυσάρεστα, όμως ας εξετάσουμε εάν έχει τη στοιχειώδη βάση. Πολλοί άνθρωποι κάνουν λόγο τα τελευταία έτη, για την εκκοσμίκευση της Αθωνικής Πολιτείας, με τα διάφορα αναστυλωτικά προγράματα, τα ευρωκονδύλια κ.ο.κ. Εμείς θα τολμήσουμε να θέσουμε την εξής απλή ερώτηση:Μήπως έχει έρθει η ώρα της ανταποδόσεως; Μήπως το «θηρίο των Βρυξελλών» (κατά τον όσιο γέροντα Παϊσιο ο χαρακτηρισμός), ήρθε η ώρα να ζητήσει «ανταλλάγματα»; Και τολμούμε να γράφουμε κάτι τέτοιο, καθότι στο πρόσφατο παρελθόν και για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία του Αγίου Όρους, παρατηρήθηκαν ορισμένα «προοδευτικά» ανοίγματα, σε χώρους οικουμενιστικούς από ηγουμένους αγιορείτικων μονών, μερικοί εκ των οποίων –όλως τυχαίως- ήσαν και οι υμνητές του οικουμενικού μας, αλλά και μεγάλου οικουμενιστού, πατριάρχου Βαρθολομαίου, κατά την τελευταία επίσκεψη.
Πώς αλλιώς να ερμηνεύσουμε την στήριξη του καθηγουμένου της Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας, π. Ελισσαίου, στην παναιρετική, άλλως -πιο καλλωπισμένα- διαχριστιανική σύναξη του παπικού μοναστηριού του Bose, τον Σεπτέμβριο του 2010, μεταξύ Ορθοδόξων οικουμενιστών και παπικών; Η οποία στήριξη εκφράστηκε με την προσωπική και εγκαρδιοτάτη παρακαλώ επιστολή στον «ηγούμενο» του Bose, κ. Enzo Bianchi, τον οποίο προσφωνεί στα ιταλικά «πανσεβάσμιε πατέρα Έντσο Μπιάνκι» (Allo stimatissimo p. Enzo Bianchi Igumeno del Sacro Monastero di Bose a Magnano Italia), αναγνωρίζοντάς του ιερωσύνη και την ιδιότητα του ηγουμένου παράλληλα (βλ. http://www.monasterodibose.it/content/view/3669/528/lang,en/)!! Ή πως αλλιώς να ερμηνεύσουμε την παρουσία και την ενεργό συμμετοχή του καθηγουμένου της Ι.Μ. Βατοπαιδίου, π. Εφραίμ, στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας, σε διεθνές συνέδριο με θέμα «Συνεισφορά του Αγίου Όρους στην Ευρωπαϊκή πνευματική και διανοητική παράδοση», όταν αυτό το συνέδριο, όπως αποκάλυψε σε εκπομπή του Ρ/Σ της Ι.Μ. Δημητριάδος (την οποία έχουμε ολόκληρη στο αρχείο μας), ο «ιθύνων νους» της «Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών», κ. Παντελής Καλαϊτζίδης, χρηματοδοτήθηκε και από το γνωστό ιησουϊτικο πανεπιστημιακό ίδρυμα «Forhdam University», της Νέας Υόρκης και «λαμπρύνθηκε» με την παρουσία γνωστών και πρωτοκλασσάτων οικουμενιστών επισκόπων, όπως ο μητροπολίτης Βολοκολάμσκ, Ιλαρίων; Μένουμε εδώ και δεν επεκτεινόμεθα σε άλλες περιπτώσεις που υπέπεσαν στην αντίληψή μας, διότι σκοπός μας δεν είναι η αποκάλυψη και δημοσίευση «σκανδάλων», αλλά ο ανιδιοτελής προβληματισμός και η καλή ανησυχία την οποία μας εμφύσησε πρώτος ο Κύριος, ο οποίος μας πρόσταξε ρητώς «βλέπετε μη πλανηθήτε…» (Λουκ. κα΄ 8).
Μια διαχρονική διδαχή του γέροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδινού και μια ορθή κοσμική θεώρηση.
Ορθώς λοιπόν, ο εκ των ηγετών του αντιοικουμενιστικού μετώπου, π. Θεόδωρος Ζήσης, πρίν από λίγα έτη διέγνωσε πως στο χώρο του Αγίου Όρους, αλλά και πανορθοδόξως, καλλιεργείται μία νέα αίρεσις, η αίρεση του εφησυχασμού! Όπερ σημαίνει ότι τα ευρωπρογράμματα και οι αναστηλώσεις μπαίνουν σε πρώτη μέριμνα, με άμεση συνέπεια να χάνεται σιγά-σιγά το αγωνιστικό πνεύμα και το αντιστασιακό φρόνημα των Αγίων Πατέρων μας. Σε συνδυασμό με το γεγονός πως «φεύγουν» τα αμόρφωτα, πλήν όμως λεοντόκαρδα παλιά γεροντάκια, και αντικαθίστανται από νεαρούς «επιστήμονες» που παρουσιάζουν δυσκολία στην άσκηση και στους αγώνες, το Όρος εφησυχάζει όσο παέι ο καιρός και πιο πολύ. Ο κίνδυνος καταφανέστατος: το Άγιον Όρος να οδηγηθεί σε βάθος χρόνου, από την αίρεση του εφησυχασμού, στην παναίρεση του Οικουμενισμού! Γι’ αυτό ο μεγάλος Όσιος Γέροντας του καιρού μας και πνευματικός της Ι.Μ. Βατοπαιδίου, Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός τόνιζε προς πάσα κατεύθυνση «δεν προδίδουμε, δεν υποχωρούμε»! Συνιστούσε διαρκώς «…να μη γίνουμε προδότες από τα ιδανικά της Πίστεως και της Παράδοσης των προγόνων μας» (http://www.youtube.com/watch?v=pDXEo_Q0PfU). Κάνουμε άραγε υπακοή στις πατερικές νουθεσίες του μακαριστού αγίου γέροντα ή μήπως κάνουμε άκριτη υπακοή στους φορείς της πλάνης και της πτώσεως;
Και να κλείσουμε με ένα απόσπασμα, από ένα προ διετίας άρθρο του γνωστού περιοδικού «πολιτικής και πολιτισμικής παρέμβασης», Ρεσάλτο, οι συντάκτες του οποίου, πρώην ή και νύν αριστεροί, είχαν πάρει θέση υπέρ της νεο-κυκλοφορηθείσας τον καιρό εκείνο, Ομολογίας Πίστεως κατά του Οικουμενισμού, ξεσκεπάζοντας συγχρόνως τον ρόλο του πατριάρχη Βαρθολομαίου στο παγκόσμιο θρησκευτικό και πολιτικό γίγνεσθαι. Ένα κείμενο αξιοπρόσεκτο, που αποδεικνύει περίτρανα πως όταν οι ποιμένες και πραγματικοί θεματοφύλακες της Πίστεως κωλυσιεργούν και αδρανούν, ο Θεός εκφράζεται ορισμένες φορές μέσα από καλοπροαίρετους κοσμικούς ανθρώπους που δεν δειλιάζουν μπροστά στον κίνδυνο του παγκόσμιου ολοκληρωτισμού, έστω και αν δεν κατέχουν επακριβώς, με την πατερική έννοια τα θέματα της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησης.
Έγραψαν σχετικά: «Η Ορθοδοξία αποτελεί, για λόγους που έχουμε αναλύσει διεξοδικά στο Ρεσάλτο, το μεγάλο εμπόδιο στον οδοστρωτήρα της παγκοσμιοποίησης. Η άλωση της Ορθοδοξίας περνάει μέσα από τον “εκσυγχρονισμό” της, μέσα από τη θεσμοποιημένη εκκοσμίκευσή της. Δεν μπορεί να χτυπηθεί η Ορθοδοξία με μετωπικές επιθέσεις. Μπορεί να νοθευτεί και να αλλοιωθεί εσωτερικά… Η Ορθόδοξη Εκκλησία δέχεται σήμερα ένα συνδυασμό επιθέσεων: Εσωτερική υπονόμευση, εξωτερικά χτυπήματα από το νεοταξικό κράτος και τις ποικίλες ελίτ της παγκοσμιοποίησης. Καθώς και μια επίθεση από την καταλυσμιαία εισαγωγή-εισβολή Ισλαμιστών στην Ελλάδα. Ο παπισμός και το κράτος του Βατικανού αποτελούν την μήτρα των μεγάλων απειλών εναντίον της Ορθοδοξίας, την αιχμή του δόρατος για την υπονόμευση της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το κράτος του Βατικανού είναι σε πνευματικό επίπεδο το αντίστοιχο του νεοταξικού κράτους. Ο παπισμός ΔΕΝ είναι εκκλησία, είναι θεσμοθετημένο εκκοσμικευμένο κράτος»(βλ. Ρεσάλτο,Ιούνιος 2009, τεύχος 40) !
Ενώ σχολιάζοντας οι συντελεστές του περιοδικού την αήθη επίθεση του πατριάρχη Βαρθολομαίου στους συντάκτες τηςΟμολογίας Πίστεως κατά του Οικουμενισμού, συμπληρωματικά αναφέρουν ότι «το Οικουμενικό Πατριαρχείο αντέδρασε με απροκάλυπτη επιθετικότητα εναντίον της “Ομολογίας Πίστεως”, στοχοποιώντας ανοιχτά αγωνιστές-κληρικούς της Ορθόδοξης αυτής “Κίνησης”. Ο Ασκός του Αιόλου ανοίγει και στο εσωτερικό της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το εκκλησιαστικό κατεστημένο, με ηγέτη τον Οικουμενικό Πατριάρχη προωθεί την ισοπέδωση της Ορθοδοξίας και την επίθεση εναντίον όλων εκείνων οι οποίοι αγωνίζονται εναντίον αυτής της ισοπέδωσης. Η ωμή παρέμβαση του Οικουμενικού Πατριάρχη βαθαίνει και οξύνει περαιτέρω τις ήδη εκρηκτικές διεργασίες στο εσωτερικό της Εκκλησίας…»(http://resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=3754).
Δυο χρόνια μετά από την πρόσφατη-νέα ωμή παρέμβαση του πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, αυτή τη φορά στο Άγιον Όρος, επειδή μεγάλη μερίδα των αδελφών της Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας δεν ακολουθούν τον αδιάκριτα υπάκουο στον πατριάρχη ηγούμενο π. Πρόδρομο, είναι πλέον εμφανές ότι οι οικουμενιστές θορυβούνται και ταράσσονται, γιατί αποκαλύπτεται ολοφάνερα η αποστασία της πίστεως. Η αλήθεια όμως δεν είναι δυνατόν να αποκρυβεί με το να εκβιάζουν και να εξαναγκάζουν σε σιωπή τους αγωνιώντας και αγωνιζομένους, διότι κατά τον αψευδή λόγο του Κυρίου «εάν ούτοι σιωπήσωσιν, οι λίθοι κεκράξονται» (Λουκ. ιθ΄ 40).
Πηγή: http://thriskeftika.blogspot.com/2011/11/blog-post_3661.html

04/11/2011 Posted by | Εκκλησιαστική-Επικαιρότητα, Οικουμενισμός | , , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Εφησυχασμός και Οικουμενισμός. Ιωάννης Μαρκάς

Σχέση Αγάπης και Αληθείας. π. Θεόδωρος Ζήσης. (βίντεο)

04/11/2011 Posted by | πατέρας Θεόδωρος Ζήσης., πατήρ Θεόδωρος Ζήσης, Video | , , , , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σχέση Αγάπης και Αληθείας. π. Θεόδωρος Ζήσης. (βίντεο)