ΣΗΜΕΡΟΝ

ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν

XAΡΙΣΜΑΤΑ ΕΑΕΠ Ή ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ;

ΤΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΑΕΠ:

ΘΕΪΚΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ Η ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ;

 Του συνεργάτη μας «φωνή βοώντος εν τη ερήμω»*

 

Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής καυχιέται ότι είναι η αληθινή εκκλησία του Χριστού και ότι ακολουθεί τα βήματα της πρώτης αποστολικής εκκλησίας. Γνωρίζουμε βέβαια ότι αυτό είναι ουτοπικό, καθώς ο Προτεσταντισμός έχει χίλια παρακλάδια και πολλές ομάδες που η ΕΑΕΠ δεν αποδέχεται, ενώ πιστεύουν τα ίδια με αυτήν, ή διαφοροποιούνται στο ελάχιστο. Το αξιοσημείωτο είναι ότι πολλά από τα μέλη της έχουν πλήρη άγνοια για το τι πραγματικά είναι, τι πιστεύουν κι από που προήλθαν, καθώς έχω ακούσει πολλούς από αυτούς να χρησιμοποιούν τον όρο προτεστάντης σαν να είναι μια αίρεση μακρινή, χωρίς να γνωρίζουν ότι από εκεί βγήκαν και οι ίδιοι. Ένα από τα βασικά επιχειρήματα των πεντηκοστιανών που νομίζουν ότι αποδεικνύει ότι έχουν την αλήθεια, είναι το Άγιο Πνεύμα και τα χαρίσματά του, που υποστηρίζουν ότι τα κατέχουν, επειδή μιλάνε ακαταλαβίστικες γλώσσες στις συναθροίσεις τους, άλλοι διερμηνεύουν κι άλλοι λένε ότι βλέπουν οράματα και προφητικά όνειρα που τα ονομάζουν ενύπνια. Όλα αυτά όμως κατά περίεργο τρόπο τους δίνουν πάντα μηνύματα που τους συμφέρουν.

Κάνοντας αναφορά μόνο στη Γραφή, αφού μόνο σε αυτήν λένε ότι στηρίζονται, το Άγιο Πνεύμα το βλέπουμε την ημέρα της Πεντηκοστής να εμφανίζεται και έκτοτε να συντροφεύει την πρώτη αποστολική εκκλησία με τα εξής χαρακτηριστικά:

1) Να δίνει όλων των ειδών τις γλώσσες της εποχής σε ΟΛΟΥΣ όσους ήταν μαζεμένοι στο ανώγειο.

2) Ύστερα από αυτό, το βλέπουμε να δίνεται πάλι με εμφανές σημείο τις ξένες γλώσσες αμέσως και χωρίς κανέναν κόπο μετά από επίθεση των χειρών των αποστόλων.

3) Οι γλώσσες που έδινε ήταν όλων των ειδών οι διάλεκτοι της εποχής εκείνης και ήταν αδιαμφισβήτητο ότι ήταν αληθινές, επειδή άνθρωποι ξένοι αναγνώρισαν τη μητρική τους γλώσσα.

4) Δινόταν χωρίς κάποια συγκεκριμένη ακολουθία, για παράδειγμα με προϋπόθεση το βάπτισμα στο νερό. Ο ίδιος ο απόστολος Παύλος αναφέρει «Ελάβατε Πνεύμα Άγιον αφού επιστεύσατε;» Δεν λέει πουθενά «ελάβατε Πνεύμα Άγιον αφού βαπτιστήκατε;»

5) Δινόταν σε άτομα με επίγνωση του Λόγου του Θεού κι όχι σε άτομα που είχαν άγνοια.

6) Επίσης βλέπουμε ζωντανά τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος στην πρώτη αποστολική εκκλησία, όπως τα περιγράφει στις επιστολές του ο απόστολος Παύλος, παράδειγμα την προφητεία, καθώς πολλοί προφήτες υπήρχαν, οι οποίοι μπορούσαν και απλά ενώ μιλάνε, χωρίς να είναι προϋπόθεση να βρίσκονται σε ώρα λατρείας ή να γλωσσολαλούν, να λένε κάτι προφητικό. Άλλο παράδειγμα ήταν το χάρισμα της διάκρισης πνευμάτων, που το βλέπουμε π.χ όταν ο Πέτρος διακρίνει ότι ο Ανανίας και η Σαπφείρα είπανε ψέμματα για την τιμή του κτήματος που πούλησαν. Το πιο τρανταχτό όμως ήταν το χάρισμα των ιαμάτων, δηλαδή της θεραπείας, όπου οι απόστολοι το χρησιμοποιούσαν με πολλή δύναμη και θάρρος και μάλιστα είχαν φτάσει σε σημείο να αρκεί η σκιά τους να περάσει από τον ασθενή για να θεραπευτεί.

Αντίστοιχα ας δούμε με ποιά χαρακτηριστικά εμφανίζεται το Άγιο Πνεύμα και τα χαρίσματα στην ΕΑΕΠ:

1)  Στις λατρευτικές τους συνάξεις, όταν είναι ώρα προσευχής για εκζήτηση του Αγίου Πνεύματος,μερικοί κι όχι όλοι από αυτούς που το ζητούν υποτίθεται ότι το παίρνουν.

2)   Οι εργάτες της ΕΑΕΠ κάνουν κι εκείνοι επίθεση χειρών, αλλά κουράζονται ώρες ολόκληρες πάνω από τα μέλη και το αποτέλεσμα είναι τις περισσότερες φορές μηδαμινό. Η επίθεση χειρών των «άξιων της εκκλησίας» δηλαδή δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα, παρά μόνο περιστασιακά που θα το αναλύσουμε κι αυτό πως γίνεται.

3) Οι «ξένες γλώσσες» των πεντηκοστιανών είναι όλες άγνωστες, συγκεχυμένες, ενώ κάποια μέλη επαναλαμβάνουν δύο τρεις συγκεκριμένες λέξεις ξανά και ξανά. Γιατί άραγε δεν ακούστηκε μια φορά μια γνωστή γλώσσα, όπως την εποχή των αποστόλων είχαν ακουστεί γνωστές διάλεκτοι; Πολλοί γλωσσομαθείς υπάρχουν, γιατί δεν ακούστηκε μια φορά μια ευρωπαϊκή ας πούμε γλώσσα, καθαρά, για να μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει τα λεγόμενα; Προσπαθώντας να το κουκουλώσουν αυτό, οι πεντηκοστιανοί λένε ότι υπάρχουν και οι γλώσσες των αγγέλων και αυτές μπορεί να μιλάνε. Γιατί όμως οι απόστολοι μίλησαν τις γλώσσες των ανθρώπων ενώ ούτε μια τέτοια ακούγεται καθαρά στην ΕΑΕΠ;

4)  Τηρούν την ακολουθία βάπτισμα και μετά Άγιο Πνεύμα και όταν βαπτίζεται ένα μέλος, αρχίζουν και το κουράζουν πιέζοντάς το να λάβει το Πνεύμα.

5)  Υπάρχει η άποψη ότι και κάποιος που δεν έχει ακόμα επίγνωση του Θεού, μπορεί ο Θεός να του δώσει το Πνεύμα, όπως για ένα μέλος που έλεγαν ότι πήρε Άγιο Πνεύμα και γλωσσολαλούσε ενώ ήταν ακόμα στην Ορθοδοξία και δεν ήξερε καν καλά καλά τι κάνει. Είναι δυνατόν όμως να έδινε ποτέ ο Θεός κάτι τόσο σοβαρό σε άτομο που δεν το ζήτησε ούτε το γνωρίζει;

6) Όσον αφορά τα χαρίσματα, οι πεντηκοστιανοί αποκαλύπτουν τελείως την ασχετοσύνη τους, επειδή αυτά απλά είναι ανύπαρκτα.

Το «χάρισμα της προφητείας» είναι λέξεις που λέγονται από μέλη στην προσευχή, πετιούνται σκόρπιες την ώρα της γλωσσολαλιάς και δεν αποτελούν καν προφητεία, αλλά άλλοτε λόγια από τη Γραφή, άλλοτε μηνύματα που είναι πασίγνωστα και δεν λένε τίποτα το σημαντικό, όπως «Σας αγαπάω, λέει ο Θεός, είμαι μαζί σας, έρχεται το τέλος» κτλ και άλλοτε λόγια που εξυπηρετούν και συμφέρουν τον «προφήτη» τη δεδομένη χρονική στιγμή, όπως το σύνηθες φαινόμενο να μιλάει κάποιος και να απευθύνεται σε ένα άτομο που μπήκε στην αίθουσα για πρώτη φορά, έτσι ώστε να τον πείσει ότι βρήκε την αλήθεια.

Το «χάρισμα της διάκρισης πνευμάτων» είναι επίσης ανύπαρκτο, αφού ούτε οι ίδιοι οι προεστώτες ούτε κανένας άλλος δεν βρέθηκε ικανός να διακρίνει το Πνεύμα και τη γλωσσολαλιά και να πει τελικά αν είναι από το Θεό ή όχι. Επειδή υπάρχουν μέλη που φανερά παρεκτρέπονται την ώρα της «επίσκεψης του Πνεύματος» και μπορεί να τρέμουν σαν υστερικοί, ή να λένε μονίμως τα ίδια και τα ίδια, οι ίδιοι οι εργάτες της ΕΑΕΠ έχουν παραδεχτεί ότι μπορεί κάποιος να μην μιλάει από το Πνεύμα αλλά «από την καρδιά του» όπως το ονομάζουν. Υπήρχαν μάλιστα περιπτώσεις που έκοβαν τέτοια μέλη όταν άρχιζαν να μιλάνε, ψέλνοντας ύμνους και δημιουργούταν μια κατάσταση χάους στην αίθουσα, γιατί το μέλος δεν σώπαινε αμέσως, άλλες φορές φώναζε ακόμα πιο δυνατά, και άκουγες την ίδια ώρα άτομα να ψέλνουν δυνατά κι έναν να φωνάζει δυνατά, για να δουν ποιός τελικά θα υπερισχύσει. Τις περισσότερες φορές νικούσε ο ποιμένας και το άτομο σώπαινε, άλλες φορές όμως ήταν πολύ αποφασισμένο και ο ποιμένας υποχωρούσε σταματώντας την ψαλμωδία. Άλλη περίπτωση ήταν να γλωσσολαλούν δυνατά δύο διαφορετικά άτομα ταυτόχρονα, προκαλώντας πάλι χάος, μέχρι να υποχωρήσει ο ένας. Αυτές ήταν γελοίες καταστάσεις που έριχναν τελείως το επίπεδο και φανταστείτε πώς θα φαίνονταν σε κάποιον που έμπαινε για πρώτη φορά. Που είναι λοιπόν το χάρισμα της διάκρισης πνευμάτων; Γιατί δεν μπορεί να βγει κάποιος από την ΕΑΕΠ επίσημα και να διακρίνει τα πνεύματα, αλλά συμβαίνουν τέτοιες αυθαίρετες καταστάσεις που κυρίως προσβάλλουν το Θεό;

Και να έρθουμε στο πιο κρίσιμο χάρισμα για το οποίο η ΕΑΕΠ δεν μιλάει γιατί δεν έχει τι να πει. Αφού είναι οι συνεχιστές των αποστόλων, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ «ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΙΑΜΑΤΩΝ»; Γιατί δεν γίνονται θεραπείες; Είχαν βρει βέβαια δικαιολογία και γι’αυτό κάποτε, έλεγαν ότι επειδή είναι ένα τόσο σοβαρό χάρισμα, ο Θεός δεν βρήκε ακόμα κατάλληλη ταπεινή καρδιά για να το δώσει και τα χρόνια περνούσαν. Πότε θα βρει ο Θεός κατάλληλη καρδιά για να το δώσει; Κάποτε κυκλοφόρησαν και τη φήμη ότι θα το λάβει κάποιος σπουδαίος, όπως ο Λ.Φέγγος ή ο Ν.Νικολακόπουλος, αλλά φυσικά δεν έγινε κάτι τέτοιο. Τώρα δεν το αναφέρουν πια, μόνο σιωπή. Γιατί άραγε δεν το δίνει ο Θεός σε αυτούς; Πολύ απλά το χάρισμα των ιαμάτων είναι το υπ’αριθμόν ένα χάρισμα που κανείς δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι το έχει. Η αλήθεια φαίνεται, μια θεραπεία είναι εμφανής.

Δεν μπορούν λοιπόν να προσποιηθούν όπως κάνουν με το Άγιο Πνεύμα ή την προφητεία. Κάποιες προτεσταντικές ομάδες στην ιστορία του Προτεσταντισμού το έκαναν και αυτό, ήταν αυτοί οι τσαρλατάνοι που υποστήριζαν ότι με τη δύναμη του Θεού θεραπεύουν ασθενείς και το έκαναν ενώπιον όλων, αλλά στην ουσία ήταν όλα ένα καλοστημένο σόου και οι «ασθενείς»  ήταν μέσα στο κόλπο. Το χάρισμα των ιαμάτων λοιπόν θα είναι πάντα μια μεγάλη πέτρα σκανδάλου για την ΕΑΕΠ.

Μην πούμε έπειτα για τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, όπως την αγάπη, την ειρήνη, τη μακροθυμία κτλ. Κανέναν από αυτούς δεν έβλεπες στους πεντηκοστιανούς, αλλά το αντίθετο, όσοι γλωσσολαλούσαν πολλές φορές γίνονταν πιο περήφανοι απ’ ότι ήταν πριν. Δεν έχει σημασία ότι όλοι κάνουμε λάθη, όπως δικαιλογούνταν τα μέλη, ο καρπός του Αγίου Πνεύματος κάπου πρέπει να φαίνεται.

Αν λοιπόν τα σημάδια δείχνουν ότι δεν είναι θεϊκό αυτό που συμβαίνει στην ΕΑΕΠ τότε τι είναι; Τον ψυχολογικό παράγοντα πολύ τον έχουν αμελήσει σε αυτή τη σύναξη. Δεν μπορεί να φανταστεί κάποιος τι μπορεί να κάνει ο ψυχολογικός παράγοντας σε έναν άνθρωπο. Ο άνθρωπος καταρχάς ως κοινωνικό ον, νιώθει το ότι πρέπει να ανήκει κάπου για να βρει στήριξη, ασφάλεια και σιγουριά. Με το να τον αποδεχτεί μια ομάδα αυξάνει την αυτοεκτίμησή του. Μάλιστα όταν αυτή η ομάδα είναι κλειστή και στρέφεται εναντίον των άλλων ομάδων, είναι φυσικό οι σχέσεις μεταξύ των μελών της ίδιας ομάδας να συσφίγγουν. Είναι ενωμένοι και μαζί θα αντιμετωπίσουν όλους τους κινδύνους, είναι μια ενδο-ομάδα, ενώ οι άλλοι είναι γι’αυτούς κάτι το ανοίκειο και απόμακρο, μια εξω-ομάδα. Η ενδο-ομάδα έχει έναν αρχηγό, ο οποίος συντονίζει τις κινήσεις της ομάδας. Εάν ένα μέλος αρχίσει να μη συμφωνεί με τις αρχές της ομάδας, κινδυνεύει με απόρριψη και διώξιμο από την ομάδα, πράγμα που το γεμίζει άγχος γιατί κανένας δεν αντέχει την περιθωριοποίηση, στην οποία μάλιστα το άτομο ζει την απόλυτη μοναξιά, αφού οι μόνες του επαφές ήταν τα άτομα της ενδο-ομάδας του. Που να ζητήσει την παρηγοριά μετά, στις εξω-ομάδες που κάποτε τους είχε φερθεί εχθρικά;

Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τις διάφορες θρησκευτικές ομάδες, όπως με την ΕΑΕΠ για την οποία μιλάμε. Τα μέλη προσεγγίζονται με φαινομενικό ενδιαφέρον και προσοχή, αποκόβονται από ο,τιδήποτε άλλο και συμφωνώντας με τον αρχηγό και τους υπολοίπους γίνονται αρεστοί. Κάθε ιδέα αμφιβολίας που μπορεί να φυτρώσει μέσα τους καταπνίγεται, αφού οι άλλοι τους βάζουν τύψεις και κρούει ο κώδωνας του κινδύνου για απόρριψη. Το Άγιο Πνεύμα που λένε ότι έχουν με τη μορφή γλωσσολαλιάς, είναι σαν ένα βραβείο που πρέπει να αγωνιστεί πολύ κάποιος για να το πάρει. Το μέλος προσπαθεί απελπισμένα, γιατί διψάει για αναγνώριση από τα άλλα μέλη και ξέρει ότι αν γλωσσολαλήσει, θα το περιμένουν ανοιχτές αγκάλες και επιδοκιμασία από όλους.Αν γλωσσολαλήσει είναι σαν να έχει ανέβει ένα στάδιο παραπάνω και αν είναι και παντρεμένος με παιδί το μόνο που απομένει είναι να «ανέβει» ακόμα περισσότερο και να γίνει εργάτης.

Γι’αυτό οι προεστώτες της ΕΑΕΠ δίνουν συνέχεια το κίνητρο σε κάποιον για να «λάβει το Πνεύμα, να κάνει οικογένεια και να γίνει εργάτης του Κυρίου«. Το μέλος βρίσκεται σε πλήρες ξεγέλασμα, νομίζει ότι κάποιος έγινε, περηφανεύεται ενώ πριν «ανέβει» ήταν καλύτερος άνθρωπος και νομίζει ότι έχει πλέον ευθύνες κι ότι το έργο του Θεού τον καλεί, χωρίς να καταλαβαίνει ότι στην πραγματικότητα το μόνο που καταφέρνει είναι να διαιωνίζει τις αρχές της αίρεσης, οι οποίες μεταφέρονται από γενιά σε γενιά. Εκεί αποσκοπούν οι γεροντότεροι, γι’αυτό συνέχεια στην ΕΑΕΠ ακούγονται φράσεις του τύπου «εσείς θα πάρετε την σκυτάλη, είστε οι συνεχιστές μας, δείξτε δύναμη και θάρρος«.Αυτή η πίεση λοιπόν για τη γλωσσολαλιά εμφανίζεται σε όλες τις υπο-ομάδες της ΕΑΕΠ, από τους ενήλικες έως και τα μικρά παιδιά. Ρωτάνε συνέχεια το άτομο αν πήρε το Πνεύμα και εκείνο νιώθει πολύ άσχημα και μειονεκτικά αν πει όχι. Το παιδί από μικρό πιέζεται και ζηλεύει όταν βλέπει συνομήλικούς του να γλωσσολαλούν και το ίδιο να μην το κάνει ακόμα.

Εδώ λοιπόν περνάμε από το κοινωνικό και τις ομάδες, στο ατομικό ψυχολογικό επίπεδο. Το άτομο βρίσκεται σε μια κατάσταση ψυχαναγκασμού, η οποία αποτελεί μια ψυχοπαθολογική εκδήλωση που το απασχολεί, απορροφάει μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς του και δεν το αφήνει να λειτουργήσει κανονικά. Μια άλλη μορφή της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής είναι η ιδεοληψία, όπου η διαφορά με τον ψυχαναγκασμό είναι ότι ο μεν αποτελεί πράξεις, η δε περιορίζεται σε ιδέες που βασανίζουν το άτομο. Πρόκειται φυσικά για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, καθώς πολλές φορές η ιδέα φέρνει την πράξη. Στην ΕΑΕΠ λοιπόν, η εκζήτηση του Πνεύματος γίνεται έμμονη ιδέα στο άτομο και αυτό φέρνει την ψυχαναγκαστική πράξη του να το ζητάει συνέχεια, όπου κι αν βρίσκεται, πολλά μέλη το ζητούν παραμιλώντας και στον ύπνο τους ακόμα.

Και εκεί μπαίνει και η δύναμη της αυθυποβολής, όπου το άτομο από την πολλή πίεση γλωσσολαλεί και νομίζει ότι ευλογείται, ενώ στην πραγματικότητα ο ίδιος του ο εαυτός του παίζει παιχνίδια. Παραδείγματα ψυχαναγκασμού σε αυτό το θέμα υπάρχουν πολλά: Παιδιά που μιμούνταν τους άλλους και δήθεν γλωσσολαλούσαν ενώ μετά βρέθηκε ότι παρήγαγαν δικά τους ακαταλαβίστικα λόγια, προεστώτες να σκύβουν ώρες ολόκληρες ιδρώνοντας πάνω από τα μέλη και να προσεύχονται για να έρθει το Πνεύμα, βάζοντας με δύναμη τα χέρια τους στα κεφάλια των μελών και προσευχόμενοι δυνατά προκαλώντας ένα ισχυρό αίσθημα ηλεκτρισμού και συγκίνησης για να πιέσουν τη γλωσσολαλιά να βγει, προτροπές προεστώτων πάλι στα μέλη να λένε συνέχεια μια λέξη, όπως «αλληλούια» μέχρι να μπερδευτεί η γλώσσα τους κτλ. Η μάζα πάντα έχει δύναμη. Με τον ίδιο τρόπο που εάν μπεις σε μια αίθουσα όπου όλοι γελάνε είναι πολύ πιθανό να σου «κολλήσει» το γέλιο, ή να μπεις σε μια συναυλία και να σου μεταδώσει ο χώρος τον ηλεκτρισμό του, έτσι και στην ΕΑΕΠ μέσα στον ηλεκτρισμό αυτό των κραυγών έρχεται ένα είδος μαζικού παραληρήματος και ο άνθρωπος αφήνεται εύκολα σε αυτό. Η ίδια ατμόσφαιρα όμως μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ταραχή και φόβο σε άτομα που μπαίνουν για πρώτη φορά και αυτό και μόνο δείχνει το ψευτοθεϊκό της υπόθεσης, γιατί η αληθινή παρουσία του Θεού ΔΕΝ μπορεί να φέρει ταραχή. Και υπάρχουν πολλές μαρτυρίες νεοεισερχομένων στην ΕΑΕΠ που εξομολογούνται ότι φοβήθηκαν τρομερά και δεν μπορούσαν να ξεπεράσουν τα όσα άκουσαν και είδαν πάνω στην «έκχυση του Πνεύματος«. Ενώ την ημέρα της Πεντηκοστής, ο λαός απορούσε απλά πως μιλάνε ξένες γλώσσες οι συγκεντρωμένοι στο ανώγειο, όμως δεν λέει πουθενά ότι φοβήθηκαν ή είχαν ταραχή.

Ο ψυχαναγκασμός που περιγράψαμε προηγουμένως, είναι ένα συχνό ψυχολογικό φαινόμενο στη σύναξη αυτή. Δυστυχώς όμως υπάρχουν και χειρότερα. Ένα πιο σοβαρό φαινόμενο, η ψύχωση, συναντάται επίσης. Η ψύχωση είναι γενικά όταν ο άνθρωπος αρχίζει να χάνει την επαφή με την πραγματικότητα, είναι σαν ένα κατώφλι το οποίο αν το περάσει μπερδεύει την αλήθεια με τη φαντασία και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα όλα όσα σκέφτεται ή κάνει. Δεν θα αναφερθούμε πολύ σε αυτό το θέμα γιατί είναι τεράστιο, απλά σκεφτείτε ότι δύο βασικά συμπτώματά της είναι το παραλήρημα, όπου το άτομο σκέφτεται πράγματα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και οι ψευδαισθήσεις, όπου το άτομο αντιλαμβάνεται πράγματα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Π.χ μπορεί να βλέπει κάτι, να ακούει κτλ. Στην ΕΑΕΠ πολλά άτομα, κυρίως προεστώτες, έχουν τάσεις μεγαλομανίας, νομίζουν ότι είναι οι εκλεκτοί και η αποστολή τους είναι να φωτίσουν και τους υπολοίπους. Επίσης πολλοί έχουν ιδέες σχεδόν καταδιωκτικές, καθώς θεωρούν επικίνδυνους εχθρούς τους ανθρώπους εκτός ΕΑΕΠ, αποφεύγουν κάθε επαφή μαζί τους και πολλές φορές νομίζουν ότι ο διάβολος κρύβεται πίσω από κάθε λόγο ή πράξη τους. Η μεγαλομανία και η μανία καταδίωξης είναι δύο βασικές μορφές παραληρήματος.

Όσον αφορά το άλλο μεγάλο σύμπτωμα της ψύχωσης, τις ψευδαισθήσεις, το συναντάμε κι αυτό σε πολλούς, π.χ όταν λένε ότι ο Θεός τους μίλησε και τους καθοδήγησε σε κάτι, ενώ στην πραγματικότητα κάνουν αυτό που τους συμφέρει κάθε φορά και όταν λένε συχνά ότι βλέπουν οράματα, που πάλι εξυπηρετούν ατομικά συμφέροντα. Για παράδειγμα, όταν έκλεισε ο ραδιοφωνικός σταθμός τους, πολλές μαρτυρίες και πολλά οράματα ακούστηκαν, όλα υπέρ του ανοίγματος του σταθμού, αυτό όμως δεν έγινε ποτέ. Και όταν αρρώσταινε βαριά κάποιος πάλι πολλά ακούγονταν περί θεραπείας δίνοντας ψευτοπαρηγοριά, όταν όμως ο ασθενής απεβίωνε ερχόταν η πλήρης σιωπή. Επιπλέον, γνωρίζω περιστατικά μελών που κατέληξαν σε ψυχιατρική κλινική. Σίγουρα η ευαισθησία του καθενός και ο ατομικός παράγοντας παίζουν το δικό τους ρόλο, όμως είναι τυχαίο που σε κάποιες περιπτώσεις που γνωρίζω προσωπικά, η διαταραχή τους βγήκε με τη μορφή θρησκευτικής μεγαλομανίας, καθώς νόμιζαν ότι είναι πολύ σπουδαίοι στα πράγματα του Θεού;

Την επόμενη φορά λοιπόν που οι πεντηκοστιανοί θα μιλήσουν για «Άγιο Πνεύμα, ευλογία και χαρίσματα«, καυχώμενοι ότι μόνο αυτοί είναι οι συνεχιστές των αποστόλων, ας αναρωτηθούν λίγο τα παραπάνω.

 

* Ο «φωνή βοώντος εν τη ερήμω» είναι ενεργό στέλεχος των πεντηκοστιανών

Πηγή: http://www.egolpion.com/xarismata_eaep.el.aspx

12/10/2011 Posted by | Πεντηκοστιανισμός | , , , , , , | Σχολιάστε

Το ασυμβίβαστο δυτικής ζωής και ανατολικής πίστεως.

View this document on Scribd

Πηγή: thriskeftika

09/10/2011 Posted by | ΓΕΝΙΚΑ, Ιωάννης Μαρκάς, Οικουμενισμός, Πεντηκοστιανισμός, Ρωμαιοκαθολικισμός - Παπισμός | , | Σχολιάστε

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ;

Στο βιβλίο του Χ. Χαλκιά «ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ» (τόμος Ι) υπάρχουν 2 σελίδες (433-434) αφιερωμένες στον μεγάλο άγιο της Εκκλησίας μας Κοσμά τον Αιτωλό. Ο πεντηκοστιανός συγγραφέας  μας παρουσιάσει τον άγιο να λειτουργεί «…μέσα σε μια αποστατημένη σχεδόν σε όλα τα επίπεδα εκκλησία, που επιπλέον δίδασκε τη ‘βαπτιστική αναγέννηση’ – γι’ αυτό ο Κοσμάς φρόντισε να φτιαχθούν χιλιάδες κολυμβήθρες και για να μην εξισλαμισθούν τα παιδιά -, ενώ βρισκόταν παραδομένη στους τύπους έχοντας το στίγμα της μαριολατρείας, είναι εύκολο να κατανοήσει κανείς το γιατί η διακονία του Κοσμά δεν επέζησε.»

Εν πρώτοις αυτό το «…που επιπλέον δίδασκε τη ‘βαπτιστική αναγέννηση’ – γι’ αυτό ο Κοσμάς φρόντισε να φτιαχθούν χιλιάδες κολυμβήθρες και για να μην εξισλαμισθούν τα παιδιά…» δεν το καταλαβαίνουμε και το αφήνουμε να το σχολιάσετε εσείς. Πιστεύουμε πως και ο ίδιος ο συγγραφέας δεν ξέρει τι ακριβώς θέλει να πει…

Ο συγγραφέας παρουσιάζει έναν άλλο Κοσμά Αιτωλό από αυτόν που γνωρίζουμε. Η διδασκαλία του αγίου – μας λέει ο συγγραφέας Χ. Χαλκιά- δεν επέζησε επειδή βγήκε μέσα από μια αποστατημένη εκκλησία.  Μας αναφέρει.. περισσότερα μέσω ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ: ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ;.

26/09/2011 Posted by | ΓΕΝΙΚΑ, Πεντηκοστιανισμός | Σχολιάστε

ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ VS ΕΑΕΠ (Β’)

Ο πεντηκοστιανός της ΕΑΕΠ κος Χαλκιάς, στο βιβλίο του Παγκόσμια Πεντηκοστή Α τόμος, σελίδα 94, αναφέρει τα εξής για τον άγιο Κύριλλο Ιεροσολύμων· «Έμεινε στην ιστορία της Εκκλησίας για το μνημειώδες σύγγραμμά του των 95 Κατηχήσεων και Ομιλιών, που αποτελούν την πιο αρχαία και μεθοδική επιτομή της Χριστιανικής διδασκαλίας». Και σαφώς συμφωνούμε με το παραπάνω, για αυτό το λόγο θα δούμε ορισμένα από αυτά που αναφέρει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων μέσα από τις Κατηχήσεις του, τα οποία έρχονται σε αντίθεση με τα πιστεύω της ΕΑΕΠ αλλά και του κου Χαλκιά. Ο Κύριος είπε « εκ των λόγων σου θέλεις δικαιωθεί, και εκ των λόγων σου θέλεις καταδικαστεί» (Ματθαίος ιβ, 37).

Τα παρακάτω στοιχεία ελήφθησαν από το βιβλίο του Γ. Μαυρομάτη, Κατηχήσεις του αγίου Κύριλλου, Β Τόμος, εκδόσεις Επέκταση.

Κατά κανόνα, το Άγιο Πνεύμα λαμβάνεται δια χειροθεσίας.

Κατήχηση ΙΣ

«Διότι κατέβηκε το Πνεύμα σε μας. Κατέβηκε, όμως, και… Περισσότερα μέσω ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ VS ΕΑΕΠ (Β’).

24/09/2011 Posted by | ΓΕΝΙΚΑ, Πεντηκοστιανισμός | , , , , , | Σχολιάστε

Τάχθηκε ποτέ η Εκκλησία κατά των προσευχών στους αγίους;;;

Έχουμε την χαρά να είμαστε κάτοχοι του βιβλίου ‘ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ’ του πεντηκοστιανού Χρήστου Χαλκιά ( 1η τριετήσια έκδοση 1998). Σε αυτό το βιβλίο θες δε θες, έχεις δεν έχεις όρεξη, σίγουρα θα γελάσεις ξεφυλλίζοντάς το.

Χτες το ανοίξαμε τυχαία(;) στη σελίδα 703 όπου και διαβάσαμε το εκπληκτικό :«…διότι η Σύνοδος της Καρθαγένης στα 397 μ.Χ. τάχθηκε κατά των προσευχών στους αγίους. Ιδέ: Κανών 23, Mansi III:884»….

Όπως ήταν αναμενόμενο ο Κανόνας που αναφέρει ο «πατρολόγος» και πνευματικός πατέρας της νέας γενιάς των ΕΑΕΠιτών Χ.Χαλκιάς, ήταν άσχετος με τις υποτιθέμενες απαγορεύσεις προσευχών προς τους αγίους. Συγκεκριμένα ο Κανόνας λέει τα εξής:

23ος Κανόνας της εν Καρθαγένη Συνόδου 397 μ.Χ

That none in their prayers might mistake the Father for the Son, or the Son for the father; and that when they assist at the altar, praying might be always directed to the Father; and whosoever composes any different forms, let him not make use of them till he has first consulted with his more learned brethren.

Αυτό που λέει ο Κανόνας είναι ότι ‘’κανένας όταν προσεύχεται να μην μπερδεύει τον Υιό με τον Πατέρα, και όταν βοηθά στο θυσιαστήριο την επίκληση να την απευθύνει πάντα προς τον Πατέρα και να μην χρησιμοποιεί αυτοσχέδιες προσευχές αλλά να συμβουλεύεται γι’ αυτό, πάντα τους παλαιότερους (εμπειρότερους) αδελφούς.‘’

μέσω ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ, συνέχεια….

21/09/2011 Posted by | ΓΕΝΙΚΑ, Πεντηκοστιανισμός | , , , , | Σχολιάστε

ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΩΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΥ

ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΥ Χ.ΧΑΛΚΙΑΕπίθεση με παγανιστικό προσωπείο από

«αναγεννημένους» πεντηκοστιανούς

ενάντια στην ιστορική αλήθεια!

Με έκπληξη διαβάσαμε το περιοδικό του πεντηκοστιανού Χ.Χαλκιά «Αποστολική Πίστη» όπου μεταξύ άλλων ανιστόρητων γεγονότων αναφέρεται στην ομιλία της μικρής Προμηθέας όπου ορμώμενη από το παγανιστικό μένος στο οποίο έχει εντρυφήσει, επιτίθεται σφοδρά στην Εκκλησία του Χριστού χρησιμοποιώντας παντελώς ανιστόρητες κατηγορίες/συκοφαντίες. Ο Χαλκιάς όχι μόνο αναπαράγει τις συκοφαντίες του αντίχριστου Παγανισμού αλλά προσπαθεί να δώσει και Βιβλικό κύρος σε αυτές αρωματίζοντάς τες με λίγη «αποστασία» διαστρεβλώνοντας για άλλη μια φορά κείμενο του αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων. Το κείμενο από το περιοδικό του πεντηκοστιανού Χαλκιά έχει ως εξής (Οι έντονοι τονισμοί έγιναν από εμάς):… Διαβάστε περισσότερο μέσω ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΥ Χ.ΧΑΛΚΙΑ.

19/09/2011 Posted by | ΓΕΝΙΚΑ, Πεντηκοστιανισμός | Σχολιάστε

Διαστρεβλώσεις Πεντηκοστιανών -1- (Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον).

Αποσπάσματα από την ανάρτηση:

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ
(τόμος Α’)

Συγγραφέας: Χ. Χαλκιάς

Παραποιήσεις, κοπτοραψίματα, και αποκρύψεις
σε έργα Πατέρων της Εκκλησίας

Αναφέρουμε τις διαστρεβλώσεις που προέρχονται ΜΟΝΟ από πηγές που παραθέτει o Χαλκιάς αναφορικά με πατερικά κείμενα, την Εκκλησιαστική Ιστορία του Στεφανίδη, και συνόδους , χωρίς να αναφερθώ στα όσα άλλα λέει ΧΩΡΙΣ ΠΗΓΕΣ ΑΡΧΕΓΟΝΕΣ, κατά της ιστορικής εκκλησίας. (Δήθεν αποστασία, χωρίς αρχέγονες πηγές, χωρίς αποδεικτικά).

Ειρηναίος ή Μοντανός;

…Θέλει  να προϊδεάσει τους αναγνώστες ότι ο Ειρηναίος δήθεν αναφέρεται εναντίων όλων όσων δεν δέχονται τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Όμως, ο Ειρηναίος αναφέρεται στις αιρέσεις της εποχής του που δεν δέχονταν ούτε τα αληθινά χαρίσματα, αλλά ούτε όλα τα αποστολικά γραπτά….

O κ Χαλκιάς παραλείπει να αναφέρει ότι ο Ειρηναίος τα γράφει αυτά για τον Μοντανό και το μοντανιστικό κίνημα αλλά και για τον γνωστικό Βαλεντίνο. Σε αυτούς απευθύνεται….

Ξέρετε γιατί δεν το αναφέρει ο Χαλκιάς; Γιατί αφενός αφιερώνει 10 σελίδες υπέρ του κινήματος αυτού (σελ 48-58), αλλά αφ ετέρου στην σελίδα 34 αναφέρει.. « Περί το 170 μ Χ εμφανίστηκε η πρώτη Αγιαστική- Χαρισματική κίνηση στην ιστορία της εκκλησίας και κυριολεκτικά συγκλόνισε την τότε Χριστιανική κοινότητα. Δεν είναι ακριβώς γνωστά η απαρχή, τα αίτια αλλά ακόμη και η μετέπειτα  εν γένει εξέλιξη της Μοντανιστικής κινήσεως, αλλά παραμένει γεγονός το ότι ήταν η πρώτη χαλαρά οργανωμένη αντίδραση στο γενικό παραστράτημα της εκκλησίας». (σελ 34).

Όμως, δεν γίνεται να υποστηρίζει τον Μοντανό και ταυτόχρονα τον Ειρηναίο. Για αυτό και δεν είπε παραπάνω σε ποιους αναφέρονταν ο Ειρηναίος, γιατί θα έρχονταν σε αντίθεση με αυτό που θέλει να περάσει….

Διδαχή των αποστόλων…..και όσα παραλείφτηκαν από τον συγγραφέα.

Παρακάτω, ο συγγραφέας αρχίζει να παραθέτει από πρωτοχριστιανικά κείμενα σχετικά με τα χαρίσματα.

Και ενώ σχολιάζει στην σελίδα 37 αυτά που αναφέρει η Διδαχή, δεν κάνει κανένα σχόλιο για αυτό που λέει … «…λαβών δώσεις την απαρχήν τοις προφήταις· αυτοί γαρ εισίν οι αρχιερείς υμών». (Διδαχή 13, 3)

Ταύτιση των προφητών με τους αρχιερείς. Σαφέστατη αναφορά σε αρχιερείςήδη από το 100-110 μ Χ…..

Ιγνάτιος Αντιοχείας

Ο συγγραφέας παραθέτει και από τον Ιγνάτιο. Σίγουρα ο Άγιος Ιγνάτιος ήταν άνθρωπος που είχε κοινωνία με το Πνεύμα του Θεού, για αυτό και λέγεται και θεοφόρος. Γιατί όμως ο συγγραφέας δεν λέει και τα άλλα που αναφέρει ο Ιγνάτιος;

Ο Ιγνάτιος ξεχωρίζει τον επίσκοπο από τον πρεσβύτερο. Συγκεκριμένα αναφέρει…

Προς Μαγνησιοίς, κεφάλαιο 6….

«….σας προτρέπω να φροντίσετε να κάνετε τα πάντα με ομόνοια Θεού, με προκαθήμενο τον επίσκοπο στην θέση του Θεού, τους πρεσβυτέρους στην θέση του συμβουλίου των αποστόλων και τους γλυκύτατους σε μένα διακόνους, που επιτελούν τη διακονία του Ιησού Χριστού, ο οποίος ήταν προ αιώνων μαζί με τον Πατέρα Του και στο τέλος φανερώθηκε»…..

Πολύκαρπος Σμύρνης …και αποσιώπηση τιμής των ιερών λειψάνων του αγίου ……

Αντιφάσεις του συγγραφέα αναφορικά με τον Ευσέβιο

Ο συγγραφέας επικαλείται πολλές φορές ως έγκυρες (για αυτό και τις παραθέτει) τις μαρτυρίες του Ευσεβίου αναφορικά με τον Νάρκισσο και τον Αλέξανδρο (επίσκοποι Ιεροσολύμων), στην σελίδα 43 του βιβλίου του. Όμως στις αναφορές του Ευσεβίου κατά του μοντανιστικού κινήματος, ο Χαλκιάς δεν τον θεωρεί αξιόπιστο. Στην σελίδα 48 αναφέρει…. «Ο Ευσέβιος στην εκκλησιαστική του ιστορία κάνει ελάχιστες και γεμάτες προκατάληψη αναφορές για τον Μοντανό και το κίνημά του». …

Μοντανός. Επιλεκτική χρήση της εκκλησιαστικής ιστορίας του Στεφανίδη.

…..Όμως ο Στεφανίδης δεν σταματά εδώ. Συνεχίζει… « Οι Μοντανισταί είχον την γενικήν ιερωσύνη, όλοι ήσαν ιερείς…. αλλά βραδύτερον, τουλάχιστον εν τη ανατολή, απέκτησαν ειδική ιεροσύνη, ομοία προς την της εκκλησίας, περιλαμβάνουσαν όμως άνδρας και γυναίκας». (σελ. 80) Αφενός, δέχεται ότι η εκκλησία είχε ειδική ιεροσύνη (αντίθετο από τα πιστεύω του Χαλκιά) και από την άλλη οι μοντανιστές είχαν γυναίκες ιερείς, κατά παράβαση του ευαγγελίου…..

Και το κερασάκι στην τούρτα…Οι Μοντανιστές είχαν δική τους Βίβλο, κατά τον Στεφανίδη!!

«Τα λόγια των Μοντανιστών προφητών συνελέγησαν και απετέλεσαν ιδιαιτέραν Αγ. Γραφή, ανωτέραν των Ευαγγελίων , ως ούσαν τρίτην και τελειοτέραν περίοδο της θείας αποκαλύψεως». (σελ.81)…….

Χρυσόστομος

Στην αρχή του τρίτου κεφαλαίου, παραθέτει ως εισαγωγή από τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο αναφέροντας…. «Ακούω συχνά ότι πολλοί λέγουν, γιατί σήμερα δεν μιλάμε γλώσσες, όπως την εποχή των αποστόλων; Το όλο θέμα είναι πολύ σκοτεινό» (Ομιλία 29η – Α Κορινθίους)

Και σταματά εκεί, θέλοντας να δείξει ότι ο Χρυσόστομος αν και άγιος και γνώστης του ευαγγελίου, ήταν ο καημένος σε άγνοια και δεν ήξερε για τις γλώσσες.

Ο Χρυσόστομος μόνο σε άγνοια δεν ήταν. Διότι ο ίδιος ο Χρυσόστομος  εξηγεί στην Α’  ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΝ Ομιλίαν…

«Για ποιο λόγο λοιπόν, λένε, δεν γίνονται τώρα πια σημεία θαυμαστά; Εδώ, προσέξτε με με μεγάλη προσοχή, γιατί από πολλούς το ακούω αυτό, και συνεχώς και πάντα το ψάχνουν: για ποιο λόγο τότε όλοι οι βαπτιζόμενοι μιλάγανε με γλώσσες, ενώ τώρα πια όχι; Ας μάθουμε πρώτα τι είναι η γλωσσολαλία και τότε θα μιλήσουμε και για την αιτία.

Τι είναι, λοιπόν, το ‘΄γλώσσαις λαλείν»; Όποιος βαπτιζόταν αμέσως μπορούσε να μιλάει με την γλώσσα των Ινδών, με την μιλιά των Περσών, με των Σκυθών, με των Θρακών και ένας άνθρωπος να μιλά πολλές γλώσσες. Και αυτοί, πάντως, οι σημερινοί χριστιανοί, αν ήσαν τότε  βαπτιζόμενοι, θα τους άκουγες αμέσως μετά το βάπτισμά τους να μιλάνε σε διαφορετικές γλώσσες…..Για ποιο λόγο λοιπόν, ανακλήθηκε και εξαφανίστηκε από τους ανθρώπους τώρα αυτό το χάρισμα;

Όχι δεν μας περιφρόνησε ο Θεός, αντίθετα, μας αποδίδει πολύ μεγάλη τιμή! Πώς γίνεται αυτό; Εγώ θα σας πω: Οι άνθρωποι τότε ήταν πιο ανόητοι, διότι μόλις απηλλάγησαν από την λατρεία των ειδώλων και το μυαλό τους ήταν ακόμη πιο παχύ και πιο αναίσθητο. Είχαν μεγάλη αδυναμία στα σωματικά και παραδίδονταν σ’ αυτά και καθόλου δεν γνώριζαν τι ακριβώς είναι η νοητή και αόρατη χάρις, η οποία γίνεται αντιληπτή μόνο με την πίστη. Γι’ αυτόν τον λόγο γίνονταν υπερφυσικά σημεία. Διότι άλλα από τα πνευματικά χαρίσματα είναι αόρατα και κατανοούνται μόνο με την πίστη και άλλα παρουσιάζουν κι ένα αισθητό σημάδι για να καταλάβουν κάτι οι άπιστοι….. Εγώ λοιπόν τώρα δεν έχω ανάγκη από υπερφυσικά σημεία. Γιατί; Διότι έμαθα να πιστεύω στον Δεσπότη Χριστό και χωρίς να μου δώση υπερφυσικό σημείο. Εκείνος βέβαια πού απιστεί, χρειάζεται ενέχυρο, ενώ εγώ πού πιστεύω δεν έχω ανάγκη ούτε από ενέχυρο ούτε από υπερφυσικό σημείο. Γνωρίζω ότι καθαρίσθηκα από τις αμαρτίες, και χωρίς να γλωσσολαλήσω. Εκείνοι όμως τότε δεν επίστευαν, εάν δεν τους εδίδετο υπερφυσικό σημείο. ………..

Διαστρέβλωση του Στεφανίδη στο θέμα της υποταγής του μοναχισμού στην εκκλησία.

Απόκρυψη στοιχείων από το ίδιο έργο του Στεφανίδη.

Ο Χαλκιάς στην σελίδα 74 παραθέτει από τον Στεφανίδη…. «Η εκκλησία δεν περιορίστηκε να καταδικάσει τις αντιεκκλησιαστικές τάσεις των μοναχών (480-543), αλλά φρόντισε να χαλιναγωγήσει και να υποτάξει όλο τον μοναχικό βίο, ο οποίος ήτο μεγάλη, σπουδαία και επικίνδυνη δύναμη».

Ωστόσο, ανοίγοντας κανείς την Εκκλησιαστική Ιστορία του Στεφανίδη, στην σελίδα που παραπέμπει ο Χαλκιάς, θα διαβάσει…. «Η εκκλησία δεν περιωρίσθη να καταδικάσει τας αντιεκκλησιαστικάς τάσεις μονάχων ΤΙΝΩΝ, αλλ’ φρόντισε να χαλιναγώγηση και να υπόταξη όλον τον μοναχικόν βίον, ο οποίος ήτο τόσον μεγάλη, σπουδαία και επικίνδυνος δύναμις». (Εκκλησιαστική Ιστορία Στεφανίδη σελ 160)……….

Πεντηκοστιανές Εκκλησίες

Πάμε προς το τέλος του βιβλίου όπου ο Πεντηκοστιανός κ Χαλκιάς παρουσιάζει τις πεντηκοστιανές εκκλησίες. Έχει ενδιαφέρον να δούμε τι λέει ένας Πεντηκοστιανός …..για τους Πεντηκοστιανούς!!

Πεντηκοστιανοί (ακραίοι Προτεστάντες) vs Συντηρητικοί Προτεστάντες.

«Την πρώτη επίθεση, από θρησκευτικής πλευράς, ξεκίνησαν οι Αγιαστές, καθώς οι Πεντηκοστιανοί προήλθαν από τις τάξεις τους, και ακολούθησαν οι συντηρητικοί Ευαγγελικοί Προτεστάντες, ‘’Αυτοί παίρνοντας ένα ψευδοβιβλικό στυλ επιτέθηκαν αποκαλώντας τους ωμά ‘’διαφθορείς, απατεώνες, ψεύτες, λύκους που κλέβουν με ένδυμα προβάτου…..». (σελ 541)

Η ‘’ενότητα» των πεντηκοστιανών.

Περισσότερα, αναφορικά με την διδασκαλία των διάφορων πεντηκοστιανών συνάξεων, αναφέρει ο κ Χαλκιάς στο έργο Παγκόσμια Πεντηκοστή β τόμος. Εμείς θα αρκεστούμε στον αριθμό των ομάδων που οδηγούνται από το πνεύμα το άγιο (υποτίθεται), μην ξεχνώντας ότι κάθε ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ πρεσβεύει και ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ. Είναι δυνατό το Άγιο Πνεύμα να οδηγεί σε πολυδιάσπαση τους ‘’αναγεννημένους» ανθρώπους;

6 διαφορετικές ομάδες  ‘’Αποστολικής Πίστης»

2 διαφορετικές ομάδες  ‘’Εκκλησίες του Θεού εν Χριστώ»

8 ομάδες διαφορετικές  ‘’Εκκλησίες του Θεού»

6 διαφορετικές ομάδες  ‘’Αγιασμένες Πεντηκοστιανές Εκκλησίες»

1 ομάδα ‘’Οι συνάξεις του Θεού»

9 διαφορετικές ομάδες ‘’Πεντηκοστιανές εκκλησίες ονόματος Ιησού» ( οι λεγόμενοι Jesus Name,  Αντιτριαδικοί πεντηκοστιανοί).

2 διαφορετικές ομάδες ‘’Εκκλησίες του τετραγωνικού ευαγγελίου»   (σελ 557-644)

Θυμηθείτε πως κάθε ομάδα διασπάται συνεχώς σε επί μέρους ‘’εκκλησίες».

Ξέρετε πως δικαιολογεί όλα αυτά ο κ Χαλκιάς; Αναφέρει στην σελίδα 606.. «Το σχίσμα πολλούς σκανδάλισε, πολλούς έφερε εις αδιαφορία, πολλούς σε δισταγμό, τους πάντες σε λύπη και η διάστασις συνεχίζεται επίπονος…» (Κλήμης Α, Α Κορινθίους, 46, 9)

Επικαλείται πατερικό χωρίο για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.

Ο Κλήμης ΔΕΝ αναφέρεται σε θέματα διδασκαλίας ούτε αναφέρει ότι ο ένας θεώρει τον άλλο αιρετικό, όπως συμβαίνει στο Πεντηκοστιανό κίνημα. Ο άγιος Κλήμης αναφέρεται στα σχίσματα ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ στην Κόρινθο, όπου κάποιοι πρωτοστάτες αμφισβητούσαν τους λειτουργούς και ήθελαν την αντικατάσταση τους με άλλους της αρεσκείας τους για να τους κάνουν τα χατίρια. Καμία σχέση επομένως.

Παρακάτω αναφέρει ο Χαλκιάς…. « Το πάθος γέννησε φυσιολογικά την έλλειψη της ανοχής απέναντι στους άλλους, την πεποίθηση της απόλυτης ορθοτόμησης και την υπεροψία. Χθεσινοί αδελφοί έγιναν ξαφνικά ‘’αιρετικοί» και ακολούθησαν ακρότητες…» (σελ 606)

Στην σελίδα 646, ο Χαλκιάς αναφέρει κάτι αντιφατικό που προσβάλει την νοημοσύνη του αναγνώστη… «Ουδεμία συγκροτημένη Πεντηκοστιανή εκκλησία βρίσκεται σε αίρεση, πέρα από  προσωπικά σχίσματα, ετεροδιδασκαλίες και ψευτοδιδασκαλίες που προέρχονται από άγνοια των Ελληνικών κειμένων, φανατισμούς και υπερσυναισθηματισμό, που όμως είναι αναπόφευκτα στην δυναμική ενός Ενθουσιαστικού κινήματος…» .

Παραδέχεται ότι δεν υπάρχει καμία αίρεση , αλλά υπάρχουν ψευτοδιδασκαλίες σε διάφορες αποχρώσεις αυτού του κινήματος!! Η ψευτοδιδασκαλία τι είναι δηλαδή; Οι Jesus only που είναι αντιτριαδικοί και έχουν και αυτοί το Άγιο Πνεύμα τι είναι; Δεν είναι αιρετικοί;

Ανακεφαλαιώνοντας, ο κ. Χαλκιάς ισχυρίζεται ότι η εκκλησία αποστάτησε, χωρίς να δίνει ΑΡΧΕΓΟΝΕΣ ΠΗΓΕΣ, αποκρύπτει στοιχεία από πηγές που δείχνει να εμπιστεύεται (πχ Στεφανίδης), και κάνει επιλεκτική χρήση πατερικών έργων (αποκόπτοντας τα εδάφια από το σύνολο)……

Στέλιος

Πηγή: http://www.egolpion.com/pagkosmia_penthkosth.el.aspx

14/09/2011 Posted by | ΑΙΡΕΣΕΙΣ - ΠΑΘΗ - ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΣ, Πεντηκοστιανισμός | | Σχολιάστε