ΣΗΜΕΡΟΝ

ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης. Στη Λέσβο ο Πάπας και οι άλλοι άθεοι. Όλοι κερδίζουν, χαμένη η Ορθοδοξία

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης. Στη Λέσβο ο Πάπας και οι άλλοι άθεοι. Όλοι κερδίζουν, χαμένη η ΟρθοδοξίαΠρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης
Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α.Π.Θ.

ΣΤΗ ΛΕΣΒΟ Ο ΠΑΠΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΘΕΟΙ.

ΟΛΟΙ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ, ΧΑΜΕΝΗ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

1. Πνευματικὸς ξεσηκωμὸς ἐναντίον τοῦ πάπα τὸ 2001

Δὲν μᾶς ἔφταναν τὰ ἄλλα πνευματικὰ φαρμάκια καὶ δηλητήρια, μὲ τὰ ὁποῖα μᾶς πότισαν καὶ μᾶς ποτίζουν οἱ πολιτικοὶ καὶ ἐκκλησιαστικοί μας ἡγέτες· μᾶς ἔλειπε ὁ πάπας, γιὰ νὰ ἐνισχύσει τὴν δόση καὶ νὰ αὐξήσει τὴν στενοχώρια καὶ τὴν θλίψη μας.

Ἤθελαν νὰ βεβαιωθοῦν οἱ δικοί μας ἄθεοι, ὅσοι περιλαμβάνονται μέσα στὸν ὅρο αὐτὸ κατὰ τὸν Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ, ἂν μετὰ ἀπὸ δεκαπέντε χρόνια ποὺ πέρασαν ἀπὸ τὴν πρώτη ἐπίσκεψη πάπα στὴν Ἑλλάδα, τὸν Μάϊο τοῦ 2001, ἐξακολουθοῦν οἱ Ἕλληνες νὰ ἔχουν ἰσχυρὸ ἀντιπαπικὸ φρόνημα, ὅπως φάνηκε τότε. Ἦταν τέτοιος ὁ πνευματικὸς ξεσηκωμὸς γιὰ τὴν λανθασμένη ἀπόφαση τοῦ ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἐκ μέρους πολλῶν ἀρχιερέων, τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος τοῦ Ἁγίου Ὄρους, πλήθους μοναστηριῶν ἐκτὸς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀνδρικῶν καὶ γυναικείων, πανεπιστημιακῶν, σωματείων καὶ χιλιάδων λαοῦ ποὺ πλαισίωσαν ὅλες τὶς ἀντιπαπικὲς ἐκδηλώσεις, ὁμιλίες, ἀγρυπνίες, συγκεντρώσεις, ὥστε στὴν κυριολεξία, ὅταν δυστυχῶς ἦλθε ὁ πάπας, τὸν ἔκρυψαν στὰ συνοδικὰ καὶ ἀρχεπισκοπικὰ μέγαρα, φοβούμενοι τὶς ἀντιδράσεις τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν. Ἤμασταν ἡ μόνη Ὀρθόδοξη χώρα ἀπὸ ὅσες ἐπισκέφθηκε ὁ πάπας, ποὺ δὲν ἔγινε δημόσια ἐμφάνιση τοῦ ποντίφηκα, καὶ παντοῦ ὅπου χρειάσθηκε νὰ κινηθεῖ, αὐτὸ ἔγινε μὲ τὴν συνοδεία ἰσχυρῆς ἀστυνομικῆς δύναμης. Γράψαμε τότε ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἀπουσίαζε ἀπὸ τὴν ὑποδοχὴ τοῦ πάπα, γιατὶ ὅσοι ἐπισκοποι τὸν δέχθηκαν δὲν ἐκπροσωποῦσαν τὴν Ἐκκλησία· δὲν ἦσαν μὲ τὸ Ἀρνίο τῆς Ἀποκαλύψεως, ἀλλὰ μὲ τὸ Θηρίο, δὲν ἦσαν μὲ τὸν Χριστό, ἀλλὰ μὲ τὸν Ἀντίχριστο1. Τὴν Ἐκκλησία τὴν ἐκπροσώπησε τὸ ὑγιὲς ποίμνιο, στὰ ἴχνη τῶν μεγάλων ἀντιπαπικῶν Ἁγίων.

Συνέχεια

Advertisements

30/04/2016 Posted by | πατήρ Θεόδωρος Ζήσης, ΓΕΝΙΚΑ, Ρωμαιοκαθολικισμός - Παπισμός | , , , , , | Σχολιάστε

Πάσχα. Η διάβαση από τη γη στον ουρανό. |

«Αναστάσεως ημέρα! λαμπρυνθώμεν λαοί. Πάσχα Κυρίου, Πάσχα· εκ γαρ θανάτου προς ζωήν, και εκ γης προς ουρανόν, Χριστός ο Θεός, ημάς διεβίβασεν, επινίκιον άδοντας.»

(Σήμερα είναι ημέρα Αναστάσεως! Ας γίνουμε λαμπροί όλοι οι λαοί· σήμερα είναι Πάσχα, Πάσχα του Κυρίου. Διότι ο Χριστός που είναι Θεός, μας διαβίβασε από το θάνατο στη ζωή και από τη γη στον ουρανό και γι’ αυτό εμείς ψάλλουμε επινίκιο ύμνο)

Για την ορθόδοξη ευσέβεια και πίστη η ημέρα της Αναστάσεως, παρ’ όλον ότι εντάσσεται  στη φυσική ροή του χρόνου, ως χρονική διαδοχή εικοσιτεσσάρων ωρών, εν τούτοις δεν είναι μία συνηθισμένη  ημέρα . Είναι ημέρα προαιώνια, αδιάδοχη και ατελεύτητη.  Σ’ αυτήν συγκλίνει η αΐδιος δημιουργική βουλή του Θεού, το σχέδιο της θείας οικονομίας για τη δημιουργία και τον άνθρωπο. Ό,τι προαιωνίως συνέλαβε η απειρόσοφη βουλή του Θεού ως τριαδική ενέργεια στη δημιουργία, την ημέρα της Αναστάσεως το βλέπουμε πλήρες και τέλειο. Κτίση και άνθρωπος ενώνονται μεταξύ τους  και με τον απειρόσοφο Πλαστουργό τους. Το εξωτερικό δημιούργημα θεωρείται στη γνήσια και αυθεντική του διάσταση, είναι  καθαρό και ταυτίζεται με το λόγο που βρίσκεται μέσα στον  άπειρο Λόγο του Θεού. Στην Ανάσταση η θεία ενέργεια, που απορρέει προαιωνίως από την τριαδική ουσία του Θεού, αποκαλύπτεται εντονότερα και καθαρότερα, και φανερώνει μέσα στο χρόνο το άπειρο μέγεθος της θείας χρηστότητας και πανσοφίας. Η ημέρα της Αναστάσεως αποτελεί την χρυσή εκείνη στιγμή, στην οποία ο άπειρος αιώνας του Θεού ενώνεται αχώριστα με τον ιστορικό χρόνο, το κέντρο στο οποίο από τη μια  συστέλλεται η αιωνιότητα, από την άλλη  δε διαστέλλεται ο χρόνος, αναλυόμενος στην αιωνιότητα. Δεν πρόκειται ασφαλώς για μυστική ψευδαίσθηση και μαγεία! Στα μάτια της πίστεως η ημέρα της Αναστάσεως έχει το συντριπτικό βάρος μιας απόρρητης μυστηριακής τελεσιουργίας. Το ιστορικό της Αναστάσεως γεγονός είναι το θαύμα του Θεού, το κατ’ εξοχήν σημείο της θείας αποκαλύψεως. Σ’ αυτό η θεία για τον άνθρωπο οικονομία και κατ’ επέκταση ολόκληρο το δημιουργικό έργο του Θεού -κτίση, άνθρωπος, πνεύματα-βρίσκουν θαυμάσια την πλήρωση και το επιστέγασμά τους. Η ημέρα της Αναστάσεως αποτελεί τον αιώνιο σαββατισμό, την ημέρα την ογδόη, σαν απαρχή του μυστηριακού χρόνου της Βασιλείας, ως αφετηρία της ανακαινίσεως του σύμπαντος. Στην Ανάσταση η αρχή συμπίπτει με το τέλος· ό,τι υπήρχε «σεσιγημένον» (απόκρυφο) αιώνια  στο Θεό (οι δημιουργικοί λόγοι μέσα στο Λόγο), ό,τι άρχισε χρονικά (δημιουργία και απολύτρωση) και ό,τι πρόκειται να υπάρχει ατελεύτητα μέσα στη δόξα (εσχατολογική διάσταση της Βασιλείας), συγκεντρώνονται σε μια εναρμόνια περιχώρηση, σε μια αδιάσπαστη μυστηριακή ένωση. Η Ανάσταση ενώνει αδιάσπαστα  το θείο και το ανθρώπινο, το πεπερασμένο και το άπειρο, το αιώνιο και το έγχρονο. Κανένα από τα  στοιχεία αυτά  δεν μπορεί  να χωριστεί από τη στιγμή της Αναστάσεως χωρίς να καταρρεύσει η μυστική αλήθεια του είναι και του όντος !

Συνέχεια

30/04/2016 Posted by | Αναστάσιμα | , , , , | Σχολιάστε