ΣΗΜΕΡΟΝ

ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν

Τα ψέματα που θα θέλαμε να είναι αλήθεια.

Τη Τρίτη ήταν Πρωταπριλιά. Πήγα σχολείο προετοιμασμένη αν και τα μικρά μου είναι ακόμα μικρά για να σκαρφιστούν φάρσες που θα την πατήσεις….Είπανε τα ψεματάκια τους, τους είπα και εγώ.

Ένας μικρός , χωρίς να βγει απο την τάξη, σηκώνει χέρι και μου λέει «κυρία σε θέλει ο διευθυντής»

Εγώ χωρίς να βγω απο την τάξη μετά απο κανένα δεκάλεπτο του λέω «ξέρεις τι με ήθελε ο διευθυντής; Άσε , δε θα πάμε τελικά εκδρομή με το λεωφορείο.» Ο καημένος πήρε μια θλιμμένη φάτσα…Ήταν τόση η στεναχώρια του που ξέχασε πως δεν βγήκα απο την τάξη και το βασικό , δε με ήθελε ο διευθυντής…

Αφού κάναμε τα μαθήματα μας , διαβάσαμε το παραμύθι μας , τους είπα :

Υποθέτουμε πως σήμερα το βράδυ στις ειδήσεις ακούμε μόνο ευχάριστα νέα…Πολύ ευχάριστα νέα. Είναι όμως ψέματα. Ξέρουμε πως δε συμβαίνουν στην πραγκατικότητα. Ποια θα ήταν αυτά τα νέα;

Ποια ψέματα θα θέλαμε να είναι αλήθεια;

Και να οι απαντήσεις μας

μέσω Άμπρα Κατάμπρα!!!.

Advertisements

06/04/2014 - Posted by | ΠΑΙΔΕΙΑ (ελληνορθόδοξη)

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s