ΣΗΜΕΡΟΝ

ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν

Νὰ θυμᾶσαι ὅτι σὲ κάθε ἡδονὴ ἀκολουθεῖ ἀηδία καὶ πίκρα (Ἰσαὰκ ὁ Σύρος).

Ορθόδοξη Ζωή κατά του Αγίους Πατέρες

 Π. Μ. Σωτῆρχος

(Ορθόδοξος Τύπος)

ΠΟΤΕ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ

Ποτέ, μᾶς λέγει ὁ μέγας Ἰσαὰκ ὁ Σύρος στὸν «ΝΕ´Λόγον Περὶ παθῶν», ὅπου γράφει: «μετάνοια εἶναι ὑψηλότερη ἀπὸ ὅλες τὶς ἀρετὲς καὶ τὸ ἔργον της δὲν μπορεῖ νὰ τελειώση, παρὰ μόνον τὴν ὥραν τοῦ θανάτου. Γι αὐτὸ ἡ μετάνοια χρειάζεται πάντοτε σὲ ὅλους καὶ δὲν ὑπάρχει κανένας ὅρος τελειώσεως τῆς μετανοίας. Διότι καὶ αὐτῶν τῶν τελείων ἀνθρώπων ἡ τελειότης εἶναι ἀτελής. Γι αὐτὸ καὶ ἡ μετάνοια δὲν περιορίζεται σὲ ὁρισμένους καιρούς, οὕτε σὲ ὁρισμένες πράξεις, ἕως τὴν ὥρα τοῦ θανάτου. Νὰ θυμᾶσαι ὅτι σὲ κάθε ἡδονὴ ἀκολουθεῖ ἀηδία καὶ πίκρα». Ἂς μετανοοῦμε λοιπὸν συνεχῶς…

ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΠΛΑΣΕ Ο ΘΕΟΣ

 Τὴν ἀπάντηση στὸ ἐρώτημα αὐτὸ τὴν δίνει ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητὴς στὸ ἔργον του «Γ´ Ἑκατοντάδα διαφόρων κεφαλαίων», ὅπου γράφει μεταξὺ ἄλλων: «Θεὸς μᾶς ἔπλασε, γιὰ νὰ γίνουμε κοινωνοὶ τῆς θείας φύσεως (Β´Πέτρ. Α´ 14) καὶ μέτοχοι τῆς αἰωνιότητός του καὶ νὰ φανοῦμε ὅμοιοι μὲ Αὐτὸν (Α´ Ἰω. Γ´ 2) θεούμενοι μέσῳ τῆς θείας Χάριτος. Γι αὐτὴν τὴν θέωσιν ἔχουν συσταθῆ καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν τὰ ὄντα, καὶ γι αὐτὴν τὰ μὴ ὄντα ἐκαρποφόρησαν καὶ γέννησαν τὰ ὄντα». Συγκλονιστικὸς αὐτὸς ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου Μαξίμου, ποὺ συνοψίζει τὴν σχετικὴν διδασκαλίαν τοῦ Εὐαγγελίου, μᾶς λέγει καθαρὰ τί πρέπει νὰ κάνουμε, γιὰ νὰ μὴ χάσουμε τὴν μεγίστη αὐτὴ δωρεὰ τοῦ Ὑπερτελείου καὶ Παναγάθου Θεοῦ!

ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ ΤΡΕΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ

 Ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σύρος στὶς «Συμβουλές γιὰ τὴν πνευματικὴ ζωή», γράφει τὰ ἑξῆς: «Αὐτός, ποὺ κάθεται στὴν ἔρημο ἀπομακρύνεται ἀπὸ τρεῖς πολέμους, ἀπὸ τὸν πόλεμον τῆς ὁράσεως, ἀπὸ τὸν πόλεμον τῆς ἀκοῆς, καὶ ἀπὸ τὸν πόλεμον τῆς λαλιᾶς». Στὸν κόσμον, ὅπου ζοῦμεν ἐμεῖς οἱ λαϊκοὶ Χριστιανοὶ δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς ἀποφύγουμε τοὺς τρεῖς αὐτοὺς πολέμους. Μποροῦμε ὅμως νὰ τοὺς πολεμήσουμε, κατὰ τὸ δυνατὸν ὁ καθένας ἀποκλείοντας τὰ περιττὰ καὶ τὰ ἄσεμνα καὶ τὰ ψυχοβλαβῆ στὰ θεάματα, στὰ ἀκροάματα καὶ στὰ λόγια. Τὸ κέρδος μέγα.

ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

 Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος μᾶς λέγει ὅτι πιὸ ἀπαραίτητη καὶ ἀπὸ τὴν ἀναπνοή μας εἶναι ἡ προσευχή. Τώρα διαβάζω στὸν «ΣΤ´ Λόγον» τῆς «Κλίμακας» τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου ὅτι ἡ «μνήμη τοῦ θανάτου» εἶναι ἡ πιὸ ἀπαραίτητη ἀπὸ κάθε ἄλλη πνευματικὴ ἐργασία γιὰ τὴν ψυχή. Γιατὶ ἔτσι θυμόμαστε ὅτι μᾶς περιμένει ἡ ἀδέκαστη Κρίση τοῦ Θεοῦ γιὰ ὅλα. Ἰδοὺ τὰ λόγια τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Ἁγίου: «Ὅπως τὸ ψωμὶ εἶναι τὸ πιὸ ἀπαραίτητο ἀπὸ κάθε ἄλλη τροφή, ἔτσι καὶ ἡ μνήμη τοῦ θανάτου εἶναι ἡ πιὸ ἀπαραίτητη ἀπὸ κάθε ἄλλη πνευματικὴ ἐργασία». Καὶ αὐτὴ πρέπει νὰ τὴν κάνουμε καθημερινῶς, ἀφοῦ κάθε ἡμέρα μπορεῖ νὰ εἶναι ἡ τελευταία τοῦ βίου μας σ᾽ αὐτὸν τὸν κόσμον…

ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΩΜΑΣΤΕ ΑΚΑΤΑΠΑΥΣΤΑ

 Τὸ «ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε» τοῦ Εὐαγγελίου μᾶς θυμίζει ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στὸν Ἐπίλογον τῆς «Φιλοκαλίας» λέγοντας μεταξὺ ἄλλων: «Ἂς μὴ νομίση κανείς, ἀδελφοί μου Χριστιανοί, πὼς μόνον οἱ ἱερωμένοι καὶ οἱ μοναχοὶ ἔχουν χρέος νὰ προσεύχωνται ἀκατάπαυστα καὶ παντοτεινὰ καὶ ὄχι οἱ κοσμικοί. Ὄχι, ὄχι. Ὅλοι γενικὰ οἱ Χριστιανοὶ ἔχουμε χρέος νὰ βρισκώμαστε πάντοτε σὲ προσευχή…». Ἀμήν.

 Π. Μ. Σωτῆρχος

Πηγή: Ἀναγνώστε τό φύλλον τῆς 20.07.12 τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου» (αρ. φ. 1936)

23/07/2012 Posted by | Ορθόδοξη ζωή κατὰ τους Αγίους Πατέρες (Ο.Τ.), Π.Μ. Σωτήρχος | , , , , , , , , | Σχολιάστε

Τα υλικά «αγαθά» και οι πλούσιοι, κατά τον άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομοςπ τν ΙΒ΄ μιλία στν Α΄ πρς Τιμόθεον πιστολή)

(Ε.Π.Μ. 62, 561-2).

 

ν δηλαδ τ βιοτικ πράγματα, τποα κα πρόσκαιρα εναι κα φθαρτά, δν ποκτνται π τος νθρώπους χωρς κόπους καδρτες, πολ περισσότερο τ πνευματικά.
λλ τί, θ’ ντείπει κανείς, δ βλέπεις τος πιασμένους οκονομικά, ατος πο μ λίγους κόπους πέκτησαν πολλγαθά; Ποιγαθά; Χρήματα κα σπίτια κα στρέμματα γς τόσα κα τόσα κα κοπάδια π δούλους κι σήμι κα χρυσάφι σ μεγάλες ποσότητες; Ατποκαλες γαθ κα δ σκεπάζεις τ πρόσωπό σου π ντροπ κα δ ζητς ν’ νοίξει γ ν σκαταπιε, πού, ν σν νθρωπος χεις προσταχθε ν φιλοσοφες γι τν ορανό, πο θαυμάζεις μ’ νοιχτ τ στόμα γήινα πράγματα κι ποκαλες γαθ ατ πο εναι τελείως νάξια λόγου; ν ατ εναι γαθά, τότε θ πρέπει πωσδήποτε ν’ ποκαλομε κα τος κατόχους τους γαθούς. Γιατί κάποιος ποχει κάτι τγαθό, μπορε ν μν εναι καδιος γαθός; Τί λοιπόν, επέ μου; ταν ο κάτοχοί τους πλεονεκτον κι ρπάζουν, θ τος ποκαλέσουμε γαθούς; ν δηλ. εναι γαθ πράγμα πλοτος, σο μεγαλώνει, τόσο περισσότερο θ κάμει ν νομίζεται γαθς κάτοχός του. Δεδομένου μως τι μ τν πλεονεξία συγκεντρώνεται, δν καταλήγουμε στ συμπέρασμα τι εναι γαθς πλεονέκτης; ν δ πλοτος εναι γαθός, εναι δ γνωσττι μ τν πλεονεξία αξάνει, σο πλεονεκτε κάτοχός του, τόσο περισσότερο γαθς θ εναι. Εδες τν ντίφαση (στν ποία δηγεποψη τι πλοτος εναι κάτι τγαθό); λλ’ ν δν πλεονεκτε, θ’ ντείπει κανείς. Κα πς εναι δυνατ ν συμβε ατό; ρωτ, γιατ εναι λέθριο τ πάθος τς πλουτομανίας κα δν εναι, δν εναι μ κανένα τρόπο δυνατ ν πλουτε κανες χωρς ν’ δικε. Τοτο κα Χριστς τπιβεβαίωσε λέγοντας: «Ποιήσατε μν φίλους κ το μαμων τς δικίας». Τί λοιπόν, θ’ ντείπει κανείς, μ’ δικα μέσα θχει πλουτίσει ν κληρονομήσει τν πλοτο π τν πατέρα του; Τ προϊόντα τς δικίας κληρονόμησε. Γιατ δν ταν βέβαια πλούσιος π τν ποχ τοδμ πρόγονός του, λλ φυσικ εναι νποθέσουμε τι πολλοπρξαν πρν π’ ατόν, κάποιος δπ τος πολλος ρπαξε τγαθ τν λλων κα τ καρπώθηκε…».

Πρωτότυπο κείμενο
«… Ε
γρ τ βιωτικ πράγματα καπίκηρα κα φθαρτ πόνων χωρς καδρώτων οδέποτε παραγίνεται τος νθρώποις, πολλ μλλον τ πνευματικά. Τί δέ, φησί, τος πιτυγχάνοντας οχ ρς, τος δι’ λίγων πόνων μεγάλα κτησαμένους γαθά; Ποα γαθά; χρήματα, κα οκίας, κα πλέθρα γς τόσα κα τόσα, κανδραπόδων γέλας, κα σταθμν ργυρίου κα χρυσίου; τατα λέγεις γαθά, κα οκ γκαλύπτ οδ καταδύ, νθρωπος περ ορανο φιλοσοφεν προστεταγμένος, κα πρς τ τς γς κεχηνς πράγματα, καγαθ καλν μηδενός στιν ξια λόγου; Ε τατα γαθά, πάντως κα τος κεκτημένους ατγαθος δε καλεν· γρ γαθόν τι χων, πς οκ γαθός; Τί ον, επέ μοι; ταν ο κεκτημένοι ατ πλεονεκτσιν, ρπάζωσιν, γαθος ατος καλέσομεν; Ε γρ γαθν πλοτος, π δ πλεονεξίας συνάγεται, σν αξηται, τοσούτ μλλον τν χοντα γαθν ποιήσει νομίζεσθαι. ρα ον γαθς πλεονεκτν; Ε δ πλοτος γαθός, π δ πλεονεξίας αξεται, σω ν πλεονεκτ, γαθώτερος σται. Εδες τν ναντίωσιν; λλν μ πλεονεκτ, φησί. Κα πς νι γενέσθαι; λέθριον γρ τ πάθος, κα οκ στιν, οκ στι μδικοντα πλουτεν. Τοτο κα Χριστς πεφήνατο λέγων, Ποιήσατε μν φίλους κ το μαμων τς δικίας. Τί ον, φησιν, ν παρ πατρς δέξηται τν κλρον; Τξ δικίας συλλεγέντα δέξατο. Ο γρ δπ το
δμ πρόγονος κείνου πλούσιος ν, λλ πολλος τέρους εκς πρκείνου γεγενσθαι, ετα ν τος πολλος ερεθναί τινα δίκως τ τν λλων εληφότα κα καρπούμενον…» 

Πηγή: http://www.xristianiki.gr/blog/elektronike-ekdose/apo-tous-pateres-tes-ekklesias/

23/07/2012 Posted by | Εθνικά θέματα, Κείμενα στα νεοελληνικά., Κείμενα στη πρωτότυπη μορφή τους. | , , , , , , , , | Σχολιάστε