ΣΗΜΕΡΟΝ

ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν

Ο Σεβ. Μητρ. Πειραιώς, δεν θα εορτάσει τα ονομαστήριά του, ένεκεν κρίσεως!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (19), Fax +30 210 4528332 e-mail: impireos@hotmail.com

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 10ῃ Νοεμβρίου 2011

᾿Αγαπητοί Πατέρες καί ᾿Αδελφοί,

Ἐναύλως κατά τάς δυσχειμέρους ἡμέρας ταύτας καθ’ ἅς ἐπερίσσευσεν ἡ ἀνοησία καί τό ἔγκλημα τοῦ λεγομένου «λευκοῦ κολάρου» ἐν τῇ Ἁγιωτάτῃ ἡμῶν ᾿Αποστολικῇ καί Ὀρθοδόξῳ Καθολικῇ Ἐκκλησίᾳ ἀκούεται ὁ Παύλειος λόγος: «τίς ἀσθενεῖ, καί οὐκ ἀσθενῶ; τίς σκανδαλίζεται καί οὐκ ἐγώ πυροῦμαι; ( Β΄ Κορ. 11:29) καί ὑποχρεοῖ τούς διακόνους τοῦ εὐχαριστιακοῦ σώματος εἰς συσταύρωσιν μετά τοῦ δοκιμαζομένου καί βαρυαλγοῦντος λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Ὅθεν πληροφοροῦμεν πάντας ὑμᾶς περιπόθητοι ἀδελφοί, ὅτι κατά τήν ἑόρτιον μνήμην τοῦ ἁγίου ἐνδόξου Ἱερομάρτυρος Σεραφείμ, ἐπισκόπου Φαναρίου καί Νεοχωρίου τοῦ σούβλῃ διαπερασθέντος ὑπό τῶν ὁμοπίστων τῶν σημερινῶν Ἰσλαμιστῶν, τήν 4ην μηνός Δεκεμβρίου ἐ.ἔ., καθ’ ἥν ἑορτάζομεν τά ἡμέτερα ὀνομαστήρια, συμμετέχοντες εἰς τήν δοκιμασίαν τοῦ χειμαζομένου ὑπό τοῦ ἀναισχύντου καί ἀναλγήτου συστήματος τῶν διεθνῶν ἀγορῶν, ἐγνωσμένων διά τήν πεισιθάνατον ἐγκληματικήν των δρᾶσιν ἐχουσῶν ὄνομα φθορᾶς καίτοι ὁρισμένοι ἐκ τοῦ καταρρέοντος πολιτικοῦ συστήματος πειρῶνται νά συγκαλύψουν τήν πραγματικότητα ὅταν οἱ πάντες γνωρίζουν π.χ. ὅτι καί οἱ τρεῖς παγκόσμιες ἑταιρεῖες ἀξιολογήσεως τῆς χρηματοπιστοληπτικῆς ἱκανότητος τῶν κρατῶν Standards and Poors, Moody’s καί Fitch ἀνήκουν εἰς ἕν ἐπίλεκτον μέλος τοῦ γνωστοῦ σιωνιστικοῦ λόμπυ, τόν Βαρῶνο Ρότσιλντ, δέν θά ἑορτάσωμεν ἐπισήμως, δέν θά δεχθῶμεν ἑορτίους εὐχάς, οὔτε θά παραθέσωμεν ἑόρτιον τράπεζαν, προσφέροντες ταπεινῶς τήν ἀναίμακτον θυσίαν ὑπέρ εὐσταθείας τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Γένους καί τοῦ εὐαγοῦς Κλήρου καί τοῦ φιλοχρίστου λαοῦ τῆς καθ’ἡμᾶς θεοσώστου Ἱ. Μητροπόλεως καί συμπάσης τῆς οἰκουμένης.

Ὅθεν παρακαλοῦμεν ὅπως ἐν ταῖς ὑμετέραις θεοπειθέσι προσευχαῖς μνημονεύητε τῆς ἡμετέρας ταπεινότητος.

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/78BC9E03.el.aspx

10/11/2011 Posted by | Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ. | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο Σεβ. Μητρ. Πειραιώς, δεν θα εορτάσει τα ονομαστήριά του, ένεκεν κρίσεως!

Πρωθυπουργός ο Παπαδήμος…

– Αποδέχεται χωρίς όρους την πρωθυπουργία ο κ. Παπαδήμος
– Άλλαξε το πρόγραμμά του ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος
– Δυο ώρες κράτησε η συνάντηση των πολιτικών αρχηγών
– Πως κατέληξαν στην συμφωνία Παπανδρέου – Σαμαράς
– Kανένα τηλεφώνημα μέχρι στιγμής σε κορυφαίο υπουργό

Στο γραφείο του Κάρολου Παπούλια έφτασε στις 12.08 ο κ. Λουκάς Παπαδήμος. Εκεί τον υποδέχθηκαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Γ. Παπανδρέου, ο Αντώνης Σαμαράς και ο Γ. Καρατζαφέρης.
«Καλό κουράγιο στο δύσκολο έργο σας», του είπε ο κ.Παπούλιας με το που μπήκε στο γραφείο.
Ο κ. Παπαδήμος δέχθηκε το τηλεφώνημα του κ. Παπούλια και πήγε στην Ηρώδου Αττικού. Φέρεται να αποδέχθηκε την πρωθυπουργία χωρίς όρους. Όλοι συναντήθηκαν εκεί χωρίς πρακτικογράφους προφανώς για να συζητήσουν κάποια πράγματα τα οποία δεν είναι δημοσιοποιήσιμα.
Η ορκωμοσία αναμένεται να γίνει ακόμα και σήμερα αφού ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ματαίωσε το ταξίδι που ήταν να κάνει σήμερα το μεσημέρι για την Χίο.

Πρώτος έφτασε στο Προεδρικό Μέγαρο ο κ. Καρατζαφέρης ο οποίος είπε στους δημοσιογράφους : «‘Ολα καλά». Δεύτερος ο κ. Σαμαράς ο οποίος είπε ότι έρχομαι για τρίτη φορά και ελπίζω να είναι η τελευταία. Τελευταίος ο κ. Παπανδρέου ο οποίος ήταν αμίλητος.

Αμίλητοι ήταν και οι 3 στην αίθουσα. Μια σιωπή και μια παγωμάρα διέκριναν οι δημοσιογράφοι, χωρίς αστεία ούτε καν λόγια για τον καιρό…
Μόνο κάποια στιγμή ο Γ. Καρατζαφέρης για να σπάσει τον πάγο άρχισε να λέει αστεία για τα φλας των φωτορεπόρτερ αλλά και έπιασε κουβέντα με τον κ. Παπανδρέου για το iPad του.

Πως φτάσαμε στο σήμερα

Η λέξη που χρησιμοποίησε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όταν βγήκε από το Προεδρικό Μέγαρο το μεσημέρι της Τετάρτης, βγήκε αργά χθες το βράδυ και από τα χείλη του κ. Παπανδρέου.

«Τελειώσαμε», είπε σε στενούς του συνεργάτες, στους ανθρώπους που αποτελούν το στενό του επιτελείο, όπως ο κ. Γερουλάνος, ο κ. Αθανασάκης και η Ρεγγίνα Βάρτζελη.

Η συμφωνία είχε κλείσει και ο κ. Λουκάς Παπαδήμος αποφασίστηκε να είναι ο νέος πρωθυπουργός της χώρας.

Τα τηλέφωνα είχαν πάρει φωτιά όλη τη νύχτα. Ο κ. Παπανδρέου κλείδωσε το ναι του κ. Παπαδήμου και αμέσως μετά τηλεφώνησε στον Αντώνη Σαμαρά. Του είπε: «Εγώ του μίλησα και κλείσαμε. Τώρα είναι η σειρά σου».

Σύμφωνα με πληροφορίες του Newsit ο κ. Σαμαράς του απάντησε: «Δεν μας παίρνει να καθυστερούμε άλλο. Ας κλείσουμε το θέμα!»

Υπενθυμίζεται ότι ο Αντώνης Σαμαράς είπε και την Τετάρτη αλλά και πολλές φορές με έμφαση ότι δεν έχει πρόβλημα στην επιλογή του προσώπου. Οπότε και από την πλευρά της ΝΔ το ναι ήταν δεδομένο. Ασχέτως όρων.
Έτοιμος και με τη δική του πρόταση στο χέρι πήγε όπως λένε οι πληροφορίες από τη Συγγρού ο Αντώνης Σαμαράς. Οι ίδιες πληροφορίες λένε πως ο πρόεδρος της Ν.Δ. είχε “τετ α τετ” συναντήσεις με στελέχη του κόμματος που θα συμμετάσχουν στη νέα κυβέρνηση (δεν ξέρουμε ακόμη αν θα είναι πρόσωπα του κοινοβουλίου). Ο Αντώνης Σαμράς φέρεται μάλιστα να έχει πει στα πρόσωπα αυτά πως πρέπει να είναι “υπ’ ατμόν”…

Ο τρίτος της παρέας, που έκανε και μεγάλο σαματά το βράδυ, ο κ. Καρατζαφέρης θυμούνται όλοι να βγαίνει από το Προεδρικό και να προτείνει τον κ. Παπαδήμο. Οποότε και ο ΛΑ.ΟΣ δεν έχει πρόβλημα.

Στις 09.30 το πρωί έφτασε στο Προεδρικό Μέγαρο ο Κάρολος Παπούλιας. Στις 09.45 στο Μαξίμου ο Γ.Παπανδρέου.

Πηγή: http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=105696&nslt=1&catid=3

10/11/2011 Posted by | Εθνικά θέματα, Πολιτική ενημέρωση, Χρηματο-οικονομικά θέματα. | , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πρωθυπουργός ο Παπαδήμος…

Οι δωσίλογοι μετά την απελευθέρωση

Σε άρθρο του Τάκη Καμπύλη, κάτω από την επικεφαλίδα «7 διαστάσεις της ένοπλης συνεργασίας», διαβάζουμε:

-Τέλος, η μεταπολεμική αντιμετώπιση του δωσιλογισμού και των δωσίλογων από τις αντίπαλες παρατάξεις, τόσο κατά τη διάρκεια του πολέμου όσο και μεταπολεμικά. Υπήρξαν τέσσερις κατηγορίες δωσίλογων:

α) Η πρώτη περιλάμβανε τους πρώην υπουργούς των δωσίλογων κυβερνήσεων.

β) Η δεύτερη, τα Τάγματα Ασφαλείας, άλλα σώματα ασφαλείας και εξοπλισμένες άτακτες ομάδες από τους Γερμανούς.

γ) Η τρίτη περιλάμβανε πράκτορες της Γκεστάπο, Ελληνες ναζί και καταδότες, και τέλος

δ) Η τέταρτη κατηγορία ήταν αυτοί που συνεργάστηκαν με τις βουλγαρικές αρχές κατοχής.

Μόνο οι δύο τελευταίες κατηγορίες αντιμετωπίστηκαν με αυστηρότητα (αν και ελάχιστοι εκτελέστηκαν, κυρίως γιατί οι περισσότεροι καταδικάστηκαν ερήμην). Τα Δεκεμβριανά επηρέασαν τη στάση του πολιτικού κόσμου απέναντι στους πρώην συνεργάτες. Ο πολιτικός κόσμος εγκατέλειψε τις αρχικές του προθέσεις για παραδειγματική τιμωρία των δωσίλογων. Ως συνέπεια των παραπάνω ένας μεγάλος αριθμός πρώην συνεργατών ενσωματώθηκε στον «εθνικό κορμό» και αξιοποιήθηκε σε διάφορες υπηρεσίες.

*

Ο πρώτος νόμος για τη δίωξη των δοσιλόγων θεσπίστηκε από την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, πριν τα Δεκεμβριανά, αλλά αντικαταστάθηκε με τον πολύ αυστηρότερο νόμο της κυβέρνησης Πλαστήρα, στις 23 Ιανουαρίου 1945. Ο νόμος αυτός καθόριζε ότι η ευθύνη των κατοχικών κυβερνήσεων υφίστατο και χωρίς να αποδειχθεί ο δόλος για την προδοσία της πατρίδας. Προβλέφτηκαν ειδικά δικαστήρια, στα οποία την πλειοψηφία είχαν τακτικοί δικαστές.

Από τις αρχές του 1945 άρχισε η αθρόα παραπομπή των κατηγορουμένων:

  • Όσοι ήταν μέλη των κατοχικών κυβερνήσεων
  • Όσοι κατείχαν δημόσια θέση και έγιναν συνειδητά όργανα του εχθρού
  • Όσοι συμμετείχαν συνειδητά στη μετάδοση της προπαγάνδας του εχθρού
  • Όσοι ενήργησαν πιεστικά κατά του λαού
  • Οι καταδότες Ελλήνων ή ξένων υπηκόων και όσοι άσκησαν πράξεις βίας εναντίον Ελλήνων οι οποίοι δρούσαν κατά του εχθρού
  • Οι πληροφοριοδότες του εχθρού ή όσοι παρεμπόδισαν ελληνικές ή συμμαχικές προσπάθειες κατά του εχθρού
  • Όσοι υπήρξαν αρχηγοί ή οδηγοί κίνησης η οποία έτεινε στην προσβολή της ακεραιότητας της χώρας
  • Οι οικονομικοί συνεργάτες του εχθρού, οι οποίοι προκάλεσαν ζημιά στον ελληνικό λαό  ή σε Έλληνες πολίτες και βοήθησαν ουσιαστικά την πολεμική προσπάθεια του εχθρού.

Εκτός από τις συνήθεις ποινές, θεσπίστηκε και το ιδιώνυμο αδίκημα της εθνικής αναξιότητας, που επέσυρε ποινή φυλάκισης από 6 μήνες έως 5 χρόνια, καθώς και ισόβια στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων. Αυτό αφορούσε τους συνεργάτες του εχθρού, οι οποίοι δεν ενέπιπταν σε κάποια από τις περιπτώσεις που προέβλεπε ο νόμος.

*

Η πρώτη δίκη, όσων συμμετείχαν στις κατοχικές κυβερνήσεις, άρχισε στις 21 Φεβρουαρίου 1945, στο Εφετείο Αθηνών και η απόφαση εκδόθηκε τρεις μήνες μετά. Σημειώνει ο Σ. Γρηγοριάδης:

Το δικαστήριο όμως παρέκαμπτε το ακανθώδες θέμα των Ταγμάτων Ασφαλείας, αν και του αφιέρωσε πολλές σελίδες. Έκρινε ότι τα Τάγματα «δεν συνεκροτήθησαν επί σκοπώ προκλήσεως εμφυλίου πολέμου, αλλά προς εμπέδωσιν της διαταραχθείσης τάξεως». Αλλά αναγνώριζε ότι «εκ της συγκροτήσεως τούτων επεδίωξε να επωφεληθεί ο εχθρός». Απέφυγε πάντως να καταλογίσει ευθύνες μεταξύ των κατηγορουμένων, «επειδή δεν ησκήθησαν εις την προκειμένην δίκην ποινικαί αγωγαί εκ μέρους παθόντων ή συγγενών των εκ των Ταγμάτων Ασφαλείας».

Το δικαστήριο επέβαλε την ποινή του θανάτου για τον κατοχικό πρωθυπουργό Τσολάκογλου και άλλους δύο, ισόβια δεσμά στους κατοχικούς πρωθυπουργούς Ράλλη και Λογοθετόπουλο, ισόβια σε τρία ακόμη πρόσωπα, φυλάκιση 20 ετών σε δύο, φυλάκιση έντεκα ετών σε τρεις, και 5 ½ ετών σε πέντε κατηγορουμένους. Έξι κατηγορούμενοι απαλλάχτηκαν.

Η απόφαση θεωρήθηκε (και ήταν) εξαιρετικά επιεικής – και σε σύγκριση με ό,τι συνέβη σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες,  με παρόμοιο πρόβλημα. Αλλά, ακόμα χειρότερη ήταν η εξέλιξη των πραγμάτων. Σημειώνει ο  Γρηγοριάδης:

Στην Ελλάδα δεν εκτελέστηκε κανείς από τους άνδρες αυτής της κατηγορίας (σημ: των «πολιτικών» δοσιλόγων). Και σε ελάχιστα χρόνια ήταν όλοι ελεύθεροι με διάφορα μέτρα επιείκειας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το Δεκέμβρη του ’44 και για δυο μήνες περίπου, οι περισσότεροι από τους κατηγορουμένους δοσιλόγους είχαν μεταφερθεί στην Αίγυπτο, για λόγους ασφαλείας. Πράγματι, στις αρχές του Δεκέμβρη ο ΕΛΑΣ κατέλαβε τις φυλακές Αβέρωφ. Από τους 253 δοσίλογους που υπήρχαν εκεί απήγαγε τους 100 (πιθανολογείται μετά βεβαιότητος η τύχη τους) ενώ οι υπόλοιποι κατάφεραν να δραπετεύσουν. Μεταξύ των 100 ήταν και δυο κατοχικοί υπουργοί, ενώ ένας ακόμα εκτελέστηκε μέσα στην κατοχή (17 Ιανουαρίου 1943) ενώ έβγαινε από το σπίτι του.

*

Αυτά, εν συντομία, συνέβησαν με τους «πολιτικούς» δοσίλογους. Αλλά υπήρχαν πολλοί ακόμα: Όσοι υπηρέτησαν στα Τάγματα Ασφαλείας, αλλά και όσοι υπηρέτησαν σε διάφορα ένοπλα σώματα Ελλήνων σε άμεση συνεργασία με τις κατοχικές δυνάμεις (πχ Πούλος), στην Ειδική Ασφάλεια, στο μηχανοκίνητο Σώμα Αστυνομίας Πρωτευούσης κλπ. Γράφει ο Γρηγοριάδης:

Οι ηγέτες τους παραπέμφθηκαν σε μια ατέλειωτη σειρά δικών, οι αποφάσεις συγχωνεύτηκαν κατά ομάδες κατηγοριών και τελικά οι περισσότεροι απαλλάχτηκαν. Πάντως, και στο επίπεδο αυτό, οι αποφάσεις των δικαστηρίων υπήρξαν κατά γενικό χαρακτηρισμό επιεικείς, αλλά οι ηγέτες (στρατηγός Χωροφυλακής Λάμπρου κ.α.) καταδικάστηκαν. Μαζί τους καταδικάστηκε και η καθαυτό μορφή συνεργασίας – άμεση ή έμμεση- με τις κατοχικές δυνάμεις.

*

Αλλά η πραγματική Νέμεσις για χιλιάδες πραγματικούς η κατ’ εκτίμησιν δοσίλογους δεν ήρθε με τις δικογραφίες, μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων, αλλά στους δρόμους των πόλεων και των χωριών, με τη  μορφή του ξεκαθαρίσματος των λογαριασμών από τον ΕΛΑΣ ή την ΟΠΛΑ (δηλ. το ΚΚΕ) και μοναδική προβλεπόμενη ποινή το θάνατο. Τις μεγάλες εμφύλιες συγκρούσεις που ακολούθησαν την απελευθέρωση (Καλαμάτα, Μελιγαλάς, Πύλος, Γαργαλιάνοι, Μυστράς, Κιλκίς, Κούκος, Βαθύλακος, Αθήνα κ.ά.) ολοκλήρωσαν πολλές χιλιάδες άμεσες εκτελέσεις αιχμαλώτων. Ο ακριβής αριθμός των αιχμαλώτων που εσφάγησαν ως συνεργάτες των Γερμανών δεν είναι γνωστός, αλλά δεν πρέπει να είναι πολύ μικρότερος από δέκα χιλιάδες. Μια πραγματική εκατόμβη, μια απερίγραπτη σφαγή νέων ανθρώπων, η οποία οδήγησε με τη σειρά της στο τεράστιο εμφύλιο σφαγείο του 1946-49, το οποίο καταβρόχθισε σχεδόν 150.000 ανθρώπους – τον ανθό της νεολαίας εκείνης της εποχής.

*

Πολλές εκατοντάδες αξιωματικοί των ΤΑ (κάποιες πηγές τους ανεβάζουν σε 1000, άλλες σε 1200) επανήλθαν άμεσα στη νομιμότητα, λόγω των αναγκών που δημιουργούσε η πολιτική κατάσταση μετά τη Βάρκιζα, όπου η γενίκευση του Εμφυλίου ήταν επί θύραις. Χρησιμοποιήθηκαν λοιπόν από τις μετακατοχικές κυβερνήσεις είτε στο στρατό, είτε στη χωροφυλακή είτε στα ΜΕΑ-ΜΑΥ. Ωστόσο, επίσημη αποκατάσταση για τον χαρακτηρισμό των ΤΑ ως «προδοτικά σώματα», που είχε γίνει από την κυβέρνηση Παπανδρέου πριν την απελευθέρωση, δεν έγινε. Δηλαδή, δεν έγινε μέχρι τη χούντα, η οποία χωρίς τυμπανοκρουσίες, με το ΝΔ 179 του 1969, τους αναγνώρισε επίσημα ως αντιστασιακούς και τη θητεία τους στα ΤΑ ως «εθνική αντίσταση». Αντιστασιακοί θεωρήθηκαν και όσοι πολέμησαν επί Κατοχής εναντίον οργανώσεων «αντεθνικώς δρασάντων και αποσκοπούντων εις την επιβολήν εν τη χώρα καθεστώτος διαφόρου του νομίμου τοιούτου» Έτσι αναγνωρίστηκε η δράση και όσων αντιπαρατέθηκαν στο ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, στα πλαίσια του Κατοχικού Εμφυλίου. Επόμενος σταθμός το 1982: με την αναγνώριση της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης ο χουντικός νόμος καταργήθηκε, αλλά τα «κεκτημένα» (συντάξεις) διατηρήθηκαν.

*

Κλείνοντας το ποστ, θα αναφέρω ένα χαρακτηριστικό περιστατικό και μια αναπάντεχη διαπίστωση.

Το περιστατικό (Γρηγοριάδης):

Στις 1 Οκτωβρίου 1945 δικάστηκαν στο ειδικό δικαστήριο δοσιλόγων Ηρακλείου πέντε άτομα της ιδίας οικογένειας (οι τρεις γυναίκες) κατηγορούμενοι για συνεργασία με τον εχθρό, η οποία οδήγησε στο θάνατο 37 συγχωριανούς τους. Η απόφαση ήταν θάνατος για τη μία γυναίκα, ισόβια για τη δεύτερη, ποινές φυλάκισης για δύο και απαλλαγή για τον τελευταίο κατηγορούμενο, ο οποίος ήταν παιδί. Με την έκδοση της απόφασης  το πλήθος εισέβαλε στο χώρο κράτησης, μέσα στο δικαστήριο και έσφαξε με μαχαίρια όλους τους κατηγορουμένους. Οι δικαστές κινδύνεψαν να έχουν την ίδια τύχη.

Η αναπάντεχη διαπίστωση (Καλύβας):

Επετράπη (από το ΚΚΕ) σε σλαβομακεδόνες κομιτατζήδες σε πολλές περιπτώσεις να ενσωματωθούν στο ΕΑΜ, κατά τον ίδιο τρόπο πολιτικής (και καθόλου ηθικής) επιλογής με τον οποίο εντάχτηκαν στα ένοπλα σώματα του επίσημου κράτους οι πολυπληθείς μη σλαβομακεδόνες δοσίλογοι. Αν η διαπίστωση αυτή ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, είναι χαρακτηριστική για τον τρόπο σκέψης του αριστερού πόλου στο ηρακλείτειο δίπολο δεξιάς – αριστεράς του Εμφυλίου: ήταν ο ίδιος και στους δύο πόλους – τουλάχιστον σε ό,τι αφορούσε στην αδίσταχτη αξιοποίηση κάθε διαθέσιμου ανθρώπινου πόρου, προκειμένου να εξοντωθεί ο βασικός αντίπαλος. Και ο αντίπαλος, από πολύ νωρίς, δεν συνέπιπτε  με τους κατακτητές, αλλά με τους εσωτερικούς εχθρούς της κάθε παράταξης. Γι’ αυτό άλλωστε ο Εμφύλιος δεν ξεκίνησε στα 1946, στα καλά του καθουμένου, αλλά στα 1943.

Βιβλιογραφία

Τάκης Καμπύλης, Οι «άνθρωποι σκιές» του δωσιλογισμού

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100023_04/11/2007_247424

Σόλων Γρηγοριάδης, Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974, τόμος Β’, εκδ. Polaris.

Στάθης Καλύβας, Το ταμπού του «δωσιλογισμού»

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=47&artid=177977&dt=24/12/2006

Ο Ιός, Οι Ταγματασφαλίτες δικαιώνονται

http://www.iospress.gr/ios2003/ios20031026a.htm

Άνεμος, Θεσσαλονίκη: η απελευθέρωση της πόλης και οι δοσίλογοι

http://naftilos.blogspot.com/2006/10/blog-post_30.html

Στάθης Καλύβας, Μεθοδολογικές προϋποθέσεις μελέτης του δωσιλογισμού

http://209.85.229.132/search?

Πηγή: http://panosz.wordpress.com/2010/04/06/civil_war-50/

10/11/2011 Posted by | Εθνικά θέματα, Πολιτική ενημέρωση | , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οι δωσίλογοι μετά την απελευθέρωση

Για 25 χρόνια νόμιζαν πως ήταν σε κώμα ενώ είχε τις αισθήσεις του!

αισθήσεις, κώμα, Ρομ Χούμπενς, αναίσθητος, γιατροί, ιατρικό λάθος, πηγή: iefimerida.gr
Απίστευτη είναι η ιστορία του Βέλγου Ρομ Χούμπενς ο οποίος έζησε έναν «εφιάλτη» για 25 χρόνια. Οι γιατροί πίστευαν πως ο Ρομ βρισκόταν σε κώμα, ενώ στην πραγματικότητα εκείνος είχε τις αισθήσεις του!
Το 1983 ο Ρομ Χούμπενς τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο δυστύχημα με αποτέλεσμα να παραλύσει ολοκληρωτικά. Λέει χαρακτηριστικά για την στιγμή που ξύπνησε μετά το ατύχημα: «Ούρλιαζα αλλά δεν ακουγόταν τίποτε».
Οι γιατροί δεν κατάλάβαιναν τίποτε από την προσπάθειά του να επικοινωνήσει μαζί τους και τον θεωρούσαν πλέον «φυτό»: «Έγινα μάρτυρας στο δικό μου δράμα όσο οι γιατροί και οι νοσοκόμες προσπαθούσαν να μου μιλήσουν, μέχρι που εξανεμίστηκαν οι ελπίδες τους»

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα μία ακολουθία λανθασμένων εξετάσεων από τους γιατρούς. Έτσι ο Χούμπενς υπέφερε σιωπηλά, ανίκανος να επικοινωνήσει με τους γονείς του, ή τους φίλους του που τον επισκέπτονταν και να τους πει ότι ήταν ξύπνιος και καταλάβαινε ανά πάσα στιγμή τι συμβαίνει στο δωμάτιό του.
Τυχερός μες στην ατυχία του, ο Ρομ Χούμπενς, επανεξετάστηκε πριν 3 χρόνια στο πανεπιστήμιο της Λιέγης και έτσι ανακαλύφθηκε πως ήταν παράλυτος και πως όλα αυτά τα χρόνια ο εγκέφαλός του λειτουργούσε κανονικά.
Πηγή: http://thriskeftika.blogspot.com/2011/11/25.html

10/11/2011 Posted by | Επιστημονικά, Μεταμοσχεύσεις - Δωρεά οργάνων. | , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Για 25 χρόνια νόμιζαν πως ήταν σε κώμα ενώ είχε τις αισθήσεις του!

Άγιος Ιουστίνος ο φιλόσοφος και μάρτυς και ο Γνωστικισμός.

ΓΝΩΣΤΙΚΟΙ – ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΣ

Μέρος Β’

ΠΗΓΕΣ ΕΡΕΥΝΑΣ: ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΓΝΩΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Για να διαβάσετε την εισαγωγή πατήστε εδώ

2.1.1. Άγιος Ιουστίνος ο φιλόσοφος και μάρτυς.

Ο άγιος Ιουστίνος ήταν γιος του Πρίσκου και εγγονός του Βακχείου. Εξαιτίας του ονόματος αυτού και του πατέρα του, θεωρήθηκε αρχικά Ρωμαίος. Στην πραγματικότητα ήταν Έλληνας, όπως φαίνεται από το όνομα του παππού του. Την εποχή εκείνη όσοι λάμβαναν την ιδιότητα του Ρωμαίου πολίτη έπαιρναν αναγκαστικά κι ένα ρωμαϊκό όνομα.

Ο Μεθόδιος Ολύμπου τον μνημονεύει ως άνδρα που δεν απείχε πολύ από την αποστολική εποχή. Η ημερομηνία γέννησής του τοποθετείται περίπου το 110 μ. Χ. Αυτό προκύπτει από τον Διάλογο προς Τρύφωνα, γραμμένο το 135 μ. Χ. όπου αναφέρει ότι έχει τελειώσει τις φιλοσοφικές του σπουδές.

Τόπος γέννησής του είναι η Φλαβία Νεάπολη. Αυτή κτίσθηκε το 70 μ. Χ. στα ερείπια της αρχαίας Συχέμ. Αρχικά ήταν εθνικός[1]. Οι υπαρξιακές του ανησυχίες τον οδήγησαν στην μελέτη της φιλοσοφίας. Καταστάλαξε στον πλατωνισμό. Τις σπουδές του ολοκλήρωσε ή στην Καισάρεια της Παλαιστίνης ή στην Αθήνα. Η δεύτερη είναι και η πιθανότερη περίπτωση, όπως προκύπτει από την περιγραφή του σκηνικού στονΔιάλογο προς Τρύφωνα. Εκεί έγινε και η μεταστροφή του στον Χριστιανισμό, λίγο πριν το 135 μ. Χ.

Το 136 μ. Χ. μετακόμισε στην Ρώμη. Εκεί άνοιξε φιλοσοφική σχολή, όπου αντί άλλου φιλοσοφικού συστήματος δίδασκε τον Χριστιανισμό. Η σχολή του ήταν συνάμα και ναός. Αυτή ήταν και η πρώτη ορθόδοξη σχολή ανωτέρας στάθμης. Μαθητές του υπήρξαν ο Τατιανός και ο άγιος Ειρηναίος. Περί το 160 μ. Χ. αναζωπυρώθηκε ο διωγμός κατά των Χριστιανών. Την εποχή εκείνη ανέλαβε την διοίκηση της αυτοκρατορίας ο Μάρκος Αυρήλιος, ο οποίος θέλοντας να εμφανίσει εαυτόν ως φιλόσοφο, τήρησε σκληρή στάση έναντι του Χριστιανισμού[2].

Ο άγιος Ιουστίνος αναγκάστηκε να φύγει από την Ρώμη, μετά το μαρτύριο του μαθητή του Πτολεμαίου, μάλλον την ίδια χρονιά. Αιτία ήταν η επιβουλή του κυνικού φιλοσόφου Κρήσκεντος κατά του αγίου, ο οποίος έβλεπε ανταγωνιστικά την αύξηση των μαθητών του Ιουστίνου και την πτώχευση των άλλων φιλοσοφικών σχολών. Ο άγιος επέστρεψε βραδύτερον[3] και συνελήφθη επί επάρχου Ρώμης Ρουστικού (162-167), στωικού και παιδαγωγού του Μ. Αυρήλιου. Καταδικάσθηκε σε θάνατο και αποκεφαλίσθηκε μαζί με ομάδα έξι μαθητών του, το 165 μ. Χ.

Το έργο που περιέχει πληροφορίες για τους γνωστικούς είναι η Α’ Απολογία[4]. Δεν πρόκειται για αντιαιρετικό σύγγραμμα αλλά για απολογητικό. Ο άγ. Ιουστίνος το απευθύνει στον αυτοκράτορα Αντωνίνο τον Ευσεβή (Πίο, 138-161), τους γιους του, την ρωμαϊκή σύγκλητο και τον δήμο. Μέσα από αυτό απολογείται για την υπόθεση των Χριστιανών, επί τη ευκαιρία της αναζωπύρωσης των διωγμών. Εκθέτει την χριστιανική άποψη με νηφαλιότητα και ευγένεια χωρίς ιδιαίτερα ρητορικά σχήματα. Είναι ένα έργο γραμμένο για να το διαβάσουν λόγιοι. Δικαίως έχει ειπωθεί ότι ο Ιουστίνος με το έργο του έδωσε τα όπλα στον Χριστιανισμό, για να επεκταθεί στους κύκλους των μορφωμένων[5].

Σχετικά με τους γνωστικούς, παρέχει πληροφορίες για τους πρώτους εξ αυτών. Αναφέρεται στον Σίμωνα Μάγο, τον Μένανδρο και τον Μαρκίωνα. Σύντομη αναφορά στους γνωστικούς βρίσκουμε και στον Διάλογο προς Τρύφωνα[6]. Εκεί αναφέρεται στις ομάδες αυτών.

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/gnostikismos-b.el.aspx

 

10/11/2011 Posted by | Γνωστικισμός | , , , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άγιος Ιουστίνος ο φιλόσοφος και μάρτυς και ο Γνωστικισμός.

ΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΙΝΕΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣ… ΑΣΚΗΤΗΝ ΔΑΙΜΟΝΩΝΤΑ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

View this document on Scribd

10/11/2011 Posted by | Κείμενα στη πρωτότυπη μορφή τους. | , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΙΝΕΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣ… ΑΣΚΗΤΗΝ ΔΑΙΜΟΝΩΝΤΑ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Το δόγμα του σοκ. (βίντεο)

10/11/2011 Posted by | Εθνικά θέματα, Παγκόσμια θέματα | , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το δόγμα του σοκ. (βίντεο)