ΣΗΜΕΡΟΝ

ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν

Μη κατακρίνε, αιτείται και δοθήσεται (ο Κύριος). Ματ. 7, 1-14.

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 7

Ματθ. 7,1          Μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε·

Ματθ. 7,1                  Μη κατακρίνετε και μη καταδικάζετε τον πλησίον σας, δια να μη κατακριθήτε και σεις από τον Θεόν.

Ματθ. 7,2          ἐν ᾧ γὰρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, καὶ ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε μετρηθήσεται ὑμῖν.

Ματθ. 7,2                 Διότι με την σκληράν και αυστηράν κρίσιν, που κατακρίνετε, θα κατακριθήτε και με το ίδιον μέτρον, που κρίνετε τας πράξστου πλησίον, θα μετρηθή από τον Θεόν και θα κριθή και η ιδική σας ζωή και συμπεριφορά.

Ματθ. 7,3          τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δοκὸν οὐ κατανοεῖς;

Ματθ. 7,3                 Διατί δε βλέπστο μικρόν αχυράκι, που υπάρχει στο μάτι αδελφού σου, και δεν αισθάνεσαι το δοκάρι που είναι στο ιδικόν σου μάτι; (Διατί επικρίνστο ελαφρόν σφάλμα του αδελφού σου και δεν συναισθάνεσαι το βαρύτατον ιδικόν σου παράπτωμα;)

Ματθ. 7,4          ἢ πῶς ἐρεῖς τῷ ἀδελφῷ σου, ἄφες ἐκβάλω τὸ κάρφος ἀπὸ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ ἰδοὺ ἡ δοκὸς ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου;

Ματθ. 7,4                 Και με τι δικαίωμα θα πης στον αδελφό σου, άφησέ με να βγάλω το αχυράκι από το μάτι σου (να διορθώσω δηλαδή εγώ, σαν καλύτερος τάχα, το δικό σου σφάλμα), καθ’ ον χρόνο υπάρχει στο μάτι σου δοκάρι ολόκληρο (δηλαδή βαρύνεσαι συ από μεγάλα αμαρτήματα);

Ματθ. 7,5          ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου.

Ματθ. 7,5                 Υποκριτά, βγάλε πρώτα το δοκάρι από το μάτι σου και τότε θα ίδης καθαρά, ώστε να βγάλης με προσοχήν και αγάπην το αχυράκι από το μάτι του αδελφού σου.

Ματθ. 7,6          Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

Ματθ. 7,6                 Προσέχετε όμως εις ποίους θα προσφέρετε με αδελφικήν αγάπην τας υπηρεσίας σας και θα ενδιαφέρεσθε δια την διόρθωσίν των. Διότι υπάρχουν μερικοί άνθρωποι, που είναι αναιδείς, όπως οι σκύλοι και ακάθαρτοι εις την ζωήν των, όπως είναι οι χοίροι. Λοιπόν μη δώσετε τα άγια της πίστεως στους σκύλους και μη βάλετε εμπρός στους χοίρους τα πολύτιμα μαργαριτάρια της χριστιανικής αληθείας. Διότι υπάρχει κίνδυνος μεγάλος να καταπατήσουν με τα πόδια των τα μαργαριτάρια μέσα στον βόρβορον και να στραφούν ενάντίον σας, δια να σας κατασπαράξουν η κατά κάποιον άλλον τρόπον να σας βλάψουν.

Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν, ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε, κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν·

Ματθ. 7,7                 Σεις ζητείτε από τον Θεόν τα πνευματικά και υλικά αγαθά, που σας χρειάζονται και θα σας δοθούν, γυρεύετε και θα βρήτε αυτό το καλόν που θέλετε. Κτυπάτε την θύραν της θείας αγάπης και θα ανοίξη διάπλατα προς χάριν σας.

Ματθ. 7,8          πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται.

Ματθ. 7,8                 Διότι καθένας, που ζητεί με πίστιν από τον Θεόν, λαμβάνει το καλόν που ζητεί. Και εκείνος που γυρεύει, ευρίσκει και σε καθέναν που κτυπά την θύραν του Θεού, θα του ανοιχθή αυτή.

Ματθ. 7,9          ἢ τίς ἐστιν ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃν ἐὰν αἰτήσῃ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ;

Ματθ. 7,9                 (Παρετε ένα παράδειγμα, από όσα συμβαίνουν μεταξύ σας). Ποιός άνθρωπος από σας, που θα του ζητήση το παιδί του ψωμί, θα δώση εις αυτό πέτραν;

Ματθ. 7,10        καὶ ἐὰν ἰχθὺν αἰτήσῃ, μὴ ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ;

Ματθ. 7,10               Και εάν του ζητήση ψάρι, μήπως θα του δώση φίδι;

Ματθ. 7,11        εἰ οὗν ὑμεῖς, πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;

Ματθ. 7,11                Εάν λοιπόν σεις οι άνθρωποι, που είσθε ατελείς και διεφθαρμένοι από την αμαρτίαν, ξέρετε να δίνετε ωφέλιμα πράγματα εις τα παιδιά σας, πόσον μάλλον ο ουράνιος και πανάγαθος Πατήρ σας θα δώση αγαθά, καλά και ωφέλιμα δώρα, εις εκείνους που του τα ζητούν;

Ματθ. 7,12        Πάντα οὖν ὅσα ἂν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιῆτε αὐτοῖς· οὗτος γάρ ἐστιν ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται.

Ματθ. 7,12               Λοιπόν, όσα θέλετε να κάνουν εις σας οι άνθρωποι, παρόμοια και σεις να κάνετε εις αυτούς. Διότι αυτός είναι ο νόμος και οι προφήται, (δηλαδή να αγαπάτε τους άλλους και να φέρεσθε με αγάπην, όπως θέλετε να σας αγαπούν και να φέρωνται προς σας οι άλλοι).

Ματθ. 7,13        Εἰσέλθετε διὰ τῆς στενῆς πύλης· ὅτι πλατεῖα ἡ πύλη καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν, καὶ πολλοί εἰσιν οἱ εἰσερχόμενοι δι᾿ αὐτῆς.

Ματθ. 7,13                (Δυσκόλη βέβαια είναι, μάλιστα δε εις την αρχήν, η εφαρμογήν του χρυσού αυτού κανόνος της αγάπης). Αλλά αγωνισθήτε και προσπαθείτε να μπήτε στον δρόμον της αρετής από την στενήν πύλην. Διότι πλατεία μόνον είναι η θύρα και ευρύχωρος ο δρόμος, που εκτρέπει και οδηγεί τον άνθρωπον εις την απώλειαν και πολλοί είναι εκείνοι, που με μεγάλην ευκολίαν εισέρχονται εις αυτήν.

Ματθ. 7,14        τί στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν, καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν!

Ματθ. 7,14               Εξ αντιθέτου είναι στενή η θύρα και γεμάτος δυσκολίες και ταλαιπωρίες ο δρόμος, που οδηγεί εις την αιωνίαν ζωήν και απαιτείται αγών κατά της αμαρτίας, δια να τον ακολουθήση κανείς. Δια τούτο και ολίγοι είναι αυτοί, που τον ευρίσκουν και τον ακολουθούν μέχρι τέλους.

Πηγή: http://www.imgap.gr/file1/AG-Pateres/AG%20KeimenoMetafrasi/KD/01.%20Math.htm

Το κείμενο χωρίς μετάφραση:

I. XRISTOS ist

Κεφάλαιο ζ΄

1 Μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε· 2 ἐν ᾧ γὰρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, καὶ ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε μετρηθήσεται ὑμῖν. 3 τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δοκὸν οὐ κατανοεῖς; 4 ἢ πῶς ἐρεῖς τῷ ἀδελφῷ σου, Ἄφες ἐκβάλω τὸ κάρφος ἀπὸ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ ἰδοὺ ἡ δοκὸς ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σοῦ; 5 ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σοῦ, καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου. 6 Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν, μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς.

7 Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε· κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν. 8 πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται. 9 ἢ τίς ἐστιν ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃν ἐὰν αἰτήσῃ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; 10 καὶ ἐὰν ἰχθὺν αἰτήσῃ, μὴ ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ; 11 εἰ οὖν ὑμεῖς, πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν; 12 Πάντα οὖν ὅσα ἄν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς· οὗτος γάρ ἐστιν ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται. 13 Εἰσέλθετε διὰ τῆς στενῆς πύλης· ὅτι πλατεῖα ἡ πύλη καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν, καὶ πολλοί εἰσιν οἱ εἰσερχόμενοι δι’ αὐτῆς· 14 τί στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν, καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν!

21/10/2011 Posted by | Σε τεμάχια | , , , , , , , , , | 1 σχόλιο

Οι αγωνιστές έχουν μεγαλύτερο πόλεμο (Κλίμαξ).

Κλίμαξ

ΛΟΓΟΣ Δʹ

Περὶ τῆς μακαρίας, καὶ ἀειμνήστου ὑπακοῆς.

Κείμενο και μετάφραση.

116. Ἀγωνισώμεθα δυνάμει πάσῃ πάντες οἱ τὸν Κύριον φοβηθῆναι βουλόμενοι, ἵνα μὴ ἐν τῷ τῆς ἀρετῆς γυμνασίῳ, ἐκεῖσε πονηρίαν ἑαυτοῖς μᾶλλον καὶ κακίαν, δεινότητά τε καὶ πανουργίαν, κακεντρέχειαν, καὶ ὀργὴν ἐπικτησώμεθα. Γίνεται γὰρ, καὶ οὐ θαῦμα. Ἕως μὲν γὰρ ἰδιώτης ἐστὶν, ἢ ναυτικὸς, ἢ γηπόνος ἄνθρωπος, οὐ τοσοῦτον κατ’ αὐτοῦ οἱ τοῦ βασιλέως ἐχθροὶ ὁπλίζονται. Ἐπὰν δὲ αὐτὸν τὴν σφραγῖδα λαβόντα καὶ τὴν ἀσπίδα, καὶ τὴν μάχαιραν καὶ τὴν ῥομφαίαν, καὶ τὸ τόξον, καὶ τοῦ στρατιώτου τὸ ἔνδυμα ἠμφιεσμένον θεάσωνται, τότε καὶ αὐτοὶ τοὺς ὀδόντας κατ’αὐτοῦ βρύχουσι, καὶ πάντως ἀνελεῖν αὐτὸν δοκιμάζουσι. Διόπερ μὴ ὑπνώσωμεν.

116. Ὅλοι ὅσοι ποθοῦμε τὸν φόβο τοῦ Κυρίου, ἂς ἀγωνισθοῦμε μὲ ὅλη μας τὴν δύναμι (ἐναντίον τῶν παθῶν μας), γιὰ νὰ μὴν ἀποκτήσωμε μέσα στὸ γυμναστήριο τῆς ἀρετῆς πονηρία καὶ κακία καὶ σκληρότητα καὶ πανουργία καὶ κακεντρέχεια καὶ ὀργή. Συμβαίνει αὐτό! Δὲν εἶναι κάτι τὸ παράδοξο! Διότι ὅσο εἶναι ὁ ἄνθρωπος ἁπλοῦς πολίτης ἢ ἁπλοῦς ναύτης ἢ γεωργός, δὲν τὸν πολεμοῦν καὶ τόσο οἱ ἐχθροὶ τοῦ βασιλέως. Μόλις ἰδοῦν ὅμως ὅτι ἔλαβε τὸ χρίσμα καὶ τὴν ἀσπίδα καὶ τὴν μάχαιρα καὶ τὸ ξίφος καὶ τὸ τόξο, καὶ φόρεσε τὴν στρατιωτικὴ στολή, τότε τρίζουν τὰ δόντια τους ἐναντίον του καὶ μὲ κάθε τρόπο προσπαθοῦν νὰ τὸν φονεύσουν. Γι᾿ αὐτὸ ἂς μὴ κοιμηθοῦμε.

Πηγή (επεξεργασμένου) αχραίου κειμένου: http://remacle.org/bloodwolf/eglise/climaque/table.htm

Η μετάφραση είναι της Ι.Μ. Παρακλήτου

Το κείμενο χωρίς μετάφραση:

116. Ἀγωνισώμεθα δυνάμει πάσῃ πάντες οἱ τὸν Κύριον φοβηθῆναι βουλόμενοι, ἵνα μὴ ἐν τῷ τῆς ἀρετῆς γυμνασίῳ, ἐκεῖσε πονηρίαν ἑαυτοῖς μᾶλλον καὶ κακίαν, δεινότητά τε καὶ πανουργίαν, κακεντρέχειαν, καὶ ὀργὴν ἐπικτησώμεθα. Γίνεται γὰρ, καὶ οὐ θαῦμα. Ἕως μὲν γὰρ ἰδιώτης ἐστὶν, ἢ ναυτικὸς, ἢ γηπόνος ἄνθρωπος, οὐ τοσοῦτον κατ’ αὐτοῦ οἱ τοῦ βασιλέως ἐχθροὶ ὁπλίζονται. Ἐπὰν δὲ αὐτὸν τὴν σφραγῖδα λαβόντα καὶ τὴν ἀσπίδα, καὶ τὴν μάχαιραν καὶ τὴν ῥομφαίαν, καὶ τὸ τόξον, καὶ τοῦ στρατιώτου τὸ ἔνδυμα ἠμφιεσμένον θεάσωνται, τότε καὶ αὐτοὶ τοὺς ὀδόντας κατ’αὐτοῦ βρύχουσι, καὶ πάντως ἀνελεῖν αὐτὸν δοκιμάζουσι. Διόπερ μὴ ὑπνώσωμεν.

21/10/2011 Posted by | σε τεμάχια ημερήσιας ανάγνωσης | , , , , | Σχολιάστε

Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΕΙΣ Μ. ΛΑΥΡΑΝ, ΛΕΓΕΙ ΠΟΛΛΑ.

Σύναξις Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καί Λαϊκῶν
Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓΙΣΤΗΝ ΛΑΥΡΑΝ ΤΟΥ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ ΛΕΓΕΙ ΠΟΛΛΑ
Μετά τήν ἀποτυχίαν τῶν θεολογικῶν Διαλόγων προωθεῖται ἡ Ἕνωσις τῶν «Ἐκκλησιῶν» ἐκ τῶν κάτω, ἐκ τοῦ ποιμνίου, τό ὁποῖον διατηρεῖται εἰς πνευματικήν ἄγνοιαν.
Οἱ λόγοι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου περί ὑπακοῆς καί ἡ δικαίωσις τῆς «Ὁμολογίας Πίστεως»
Τήν 17ην Ὀκτωβρίου ἐπραγματοποιήθη σύναξις Ὀρθοδόξων κληρικῶν καί μοναχῶν. Αὐτή ἠσχολήθη μέ τήν ἐπίσκεψιν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου εἰς τό Ἅγιον Ὄρος καί τήν ὁμιλίαν του εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Μεγίστης Λαύρας. Ἡ Σύναξις διεπίστωσε τά ἀκόλουθα:
«῞Ενα ἀκόμη ἀδιάψευστο τεκμήριο τῆς μεγάλης ζημίας πού ἔχει ὑποστῇ ἡ θεολογική σκέψη τῶν ὀρθοδόξων Προκαθημένων ἀπό τήν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπετέλεσε ἡ πρός τόν ῾Ηγούμενον Πρόδρομον ἀντιφώνηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στήν ῾Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας τό Σάββατο 8 ᾿Οκτωβρίου· ταυτοχρόνως ἀποτελεῖ καί πλήρη δικαίωση γιά μιά ἀκόμη φορά τῆς “῾Ομολογίας Πίστεως κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ”, ἡ ὁποία εὑρέθη ἀφανῶς στό στόχαστρο τῆς πατριαρχικῆς ὁμιλίας

Τό κείμενο τῆς ὁμιλίας πάσχει καί πάλι τόσο ἀπό τήν ἀδυναμία νά ἀρθρώσει στερεό ἐκκλησιολογικό λόγο ἔναντι τῆς “῾Ομολογίας Πίστεως κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ”, ὅσο καί ἀπό τό ὅτι ἀγνοεῖ ἤ ἀποκρύπτει τήν αἰτία τῆς θεολογικῆς ἀντιπαραθέσεως μεταξύ οἰκουμενιστῶν καί τῶν καλουμένων “ζηλωτῶν”· ἡ ὁποία βεβαίως δέν εἶναι οἱ διάλογοι μέ τούς ἐκτός ᾿Εκκλησίας, ἀλλά ἡ ἔγγραφος ἀποδοχή αἱρετικῶν ἐκκλησιολογικῶν καί ἄλλων γενικωτέρων δογματικῶν θέσεων ὑπό τοῦ Φαναρίου καί ἄλλων δικαιοδοσιῶν, καί ἡ de facto σταδιακή ἕνωση με τούς αἱρετικούς, μέσῳ τῆς λατρευτικῆς κοινωνίας μέ αὐτούς καί τῆς λοιπῆς ψυχολογικῆς προετοιμασίας τοῦ ὀρθοδόξου πληρώματος.
Οἱ τῆς Μεγίστης Λαύρας ὀρθοφρονοῦντες Μοναχοί, τούς ὁποίους ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης, μετ’ ἐκεῖνον δέ καί τά ΜΜΕ, ἀδίκως προσομοίωσαν πρός τήν παλαιά ἀδελφότητα τῆς ᾿Εσφιγμένου, ὑπέστησαν τό κατηγορητήριο καί τή σειρά τῶν νουθεσιῶν ὑπέρ μιᾶς τυφλῆς ἄλογης ὑπακοῆς, ὄχι διότι διέκοψαν τό μνημόσυνον (ὅπως ἡ παλαιά ῾Ι. Μ. ᾿Εσφιγμένου) ἤ διότι συνεπλάκησαν περί τήν κυριότητα Μονῶν καί κτιρίων, ἀλλ’ ἐπειδή ἁπλῶς προσυπέγραψαν καί ὑπερασπίσθηκαν τήν “῾Ομολογία κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ”, ἡ ὁποία καί μόνη θέτει ὀρθῶς τό ζήτημα τῶν σχέσεων μέ τούς αἱρετικούς ἑτεροδόξους καί ἑτεροθρήσκους. Δυστυχῶς, τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ποτέ δέν προσεπάθησε -οὔτε καί τώρα- νά ἀντιπαρατεθεῖ ἐκκλησιολογικῶς πρός τό κείμενο τῆς “῾Ομολογίας κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ”· προφανῶς, διότι τότε θά ἔπρεπε νά συνειδητοποιήσει ὅτι ἀπαιτεῖται ἐπισήμως νά μεταπηδήσει στήν πλευρά τῆς “μεταπατερικῆς” θεολογίας καί ἐκκλησιολογίας πού ὁπωσδήποτε –καθ’ ὅτι δέν εἶναι ἡ “ἅπαξ παραδοθεῖσα τοῖς ῾Αγίοις πίστις” (᾿Ιούδα 3) – δέν εἶναι ὀρθόδοξη, ἀλλά “παρ΄ ὅ” οἱ ᾿Απόστολοι “εὐηγγελίσαντο ἡμῖν” (Γαλ. 1, 8).
῾Ο πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος χρησιμοποίησε μιά συρραφή χωρίων ἁγιογραφικῶν καί πατερικῶν ὑπέρ τῆς ὑπακοῆς πρός τούς Προεστῶτας καί τοῦ ἀτέρμονος διαλόγου μέ τούς ἑτεροδόξους. ᾿Αλλά τό γεγονός ὅτι ἔφερε σέ κατά πρόσωπον ἀντιπαράθεση καί ἀνυπακοή τόν ῞Αγιο ᾿Ιωάννη τῆς Κλίμακος πρός τόν ᾿Απόστολο Παῦλο, πού παραγγέλλει “μετά μίαν καί δευτέραν νουθεσίαν παραιτεῖσθαι” (Τίτον 3, 10) τούς αἱρετικούς, ἀποδεικνύει ὅτι τά χωρία αὐτά ἑρμηνεύθηκαν ἐκτός συναφείας καί παρά τόν γενικόν “νοῦν” τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιολογίας. ᾿Εντός τῶν ἑπομένων ἡμερῶν λεπτομερής σχολιασμός τοῦ πατριαρχικοῦ λόγου θά ἀποδείξει τά ἀνωτέρω. ῾Ο ἴδιος ὁ ῞Οσιος ᾿Αθανάσιος ὁ ᾿Αθωνίτης, ὁ κτίτωρ τῆς Μεγίστης Λαύρας, νουθεσίες τοῦ ὁποίου χρησιμοποίησε ὁ κ. Βαρθολομαῖος, κατοχυρώνει τήν συνειδησιακή ἀποστασιοποίηση τῶν Μοναχῶν ἀπό στοιχεῖα “ἑτερόθρησκα καί ἑτερόδοξα”.
Συμφωνοῦμε μετά τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου διαπιστώσαντος ὅτι ἡ “κατέχουσα τήν ᾿Αλήθειαν ᾿Ορθόδοξη ᾿Εκκλησία δέν ἔχει νά φοβᾶται οἱανδήποτε ἔκπτωσιν ἤ παραχάραξιν τῆς ἁγίας ἡμῶν Πίστεως”, κατά τήν ῾Αγίαν Γραφήν (Ματθ. 16, 18). Δέν συμβαίνει ὅμως τό ἴδιο καί μέ ὅσους ἀρχιερεῖς, λοιπούς κληρικούς, θεολόγους καί λαϊκούς παρεχάραξαν τήν Πίστη καί κατετάγησαν δυσφήμως ὑπό τῆς συλλογικῆς ἐκκλησιαστικῆς μνήμης μεταξύ τῶν αἱρεσιαρχῶν καί αἱρετικῶν.
Διά τοῦτο, ἐπειδή ἡ ὑπακοή τῶν Μοναχῶν εἶναι ἔλλογος καί Θεανθρωποκεντρική καί ὄχι γκουρουϊστική, καί ἔτσι ἀπαιτεῖ νά διακρίνει στόν ᾿Επίσκοπο καί στόν Γέροντα ἕνα minimum ὁμοιώσεως πρός τόν Χριστόν, ἀπαγορεύεται ὑπό τῶν ῾Αγίων ἡ ὑπακοή σέ Προεστῶτες πού ἀποκλίνουν τῶν δογμάτων καί τῶν ἱ. Κανόνων. Καί μόνον τό προδοτικό κείμενο τοῦ Ρorto Allegre, ὅπου ἔγινε δεκτή ἡ προτεσταντική ἐκκλησιολογία καί τό ὁποῖο “φωτογραφίζεται” ἀπό τά ἴδια τά ἀντιαιρετικά βιβλία τῆς ᾿Εκκλησίας μας ὡς κακόδοξο, ἀρκεῖ νά ἀποδείξει ὅτι -ἀντιθέτως μέ τά λεγόμενα τοῦ Πατριάρχου – τό πρόβλημα δέν ἔγκειται στή διεξαγωγή διαλόγων, ἀλλά στό τί συμφωνεῖται ἐκεῖ πανηγυρικῶς καί ἐνυπογράφως, πρός καθησυχασμό καί ἀπώλεια τῶν ἑτεροδόξων, καί εἰς πρόσκομμα τῶν ᾿Ορθοδόξων.
Εἶναι ἐμφανές ὅτι μετά τήν ἀποτυχία τῶν “κορυφῶν” νά συμφωνήσουν θεολογικῶς, προωθεῖται ἕνωση ἐκ τῶν κάτω, ἐκ τοῦ ποιμνίου, τό ὁποῖο διατηρεῖται σέ δογματική ἄγνοια. ᾿Επειδή ἡ “῾Ομολογία Πίστεως” ἀποσοβεῖ τήν ἐξέλιξη αὐτή, εἰσπράττει τόν πόλεμον τοῦ κ. Βαρθολομαίου. Αὐτή εἶναι ἡ ἑρμηνευτική κλείδα, πού ἐξηγεῖ τήν πατριαρχική καταφορά κατά τῶν παραδοσιακῶν Λαυρεωτῶν, ἐνῷ ὁ Πατριάρχης μετέβη στόν ῎Αθωνα, ὑποτίθεται, πρός ἤρεμον δοξολογίαν καί εὐχαριστίαν. ῾Η κλείδα αὐτή φανερώθηκε σέ ὁμιλία τοῦ Πατριάρχου στόν Λαγκαδᾶ λίγες ἡμέρες ἀργότερα, ὅπου καί πάλι ἐπιτέθηκε σέ “ὀργανώσεις ζηλωτῶν οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν”, οἱ ὁποῖοι ὑπογράφουν “ὁμολογίες πίστεως”. Πάντως, κατά εἰρωνεία τῆς συναφείας τῆς πατριαρχικῆς ἐπισκέψεως καί ὁμιλίας, ἡ Μεγίστη Λαύρα εἶναι τό μέρος ὅπου ἡ θεία Δίκη τιμώρησε παραδειγματικῶς ὅσους ἐπί τοῦ ἀποστάτου πατριάρχου Βέκκου προτίμησαν τήν ὑπακοή σέ σφάλλοντες προεστῶτες ἀπό τήν ὑπακοή στόν “Χριστόν παρατεινόμενον εἰς τούς αἰῶνας”, στό Σῶμα Του τῆς ᾿Εκκλησίας καί στά ἄτρεπτα δόγματά Του.
Γιά τήν Σύναξη ᾿Ορθοδόξων Κληρικῶν καί Μοναχῶν
17ῃ ᾿Οκτωβρίου 2011
᾿Αρχιμ. ᾿Αθανάσιος ᾿Αναστασίου, Προηγούμενος, Ἱερά Μονή Μεγάλου Μετεώρου,
᾿Αρχιμ. Σαράντης Σαράντος, ᾿Εφημέριος ῾Ι. Ναοῦ Κοιμήσεως Θεοτόκου, ᾿Αμαρούσιον ᾿Αττικῆς,
᾿Αρχιμ. Γρηγόριος Χατζηνικολάου, Καθηγούμενος ῾Ι. Μ. ῾Αγ. Τριάδος, ῎Ανω Γαζέας Βόλου,
Γέρων Εὐστράτιος ῾Ιερομόναχος, ῾Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας ῾Αγ. ῎Ορους,
Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, ῾Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν,
Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, ῾Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου
Θεσσαλονίκης».
πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 21/10/2011
Δείτε επίσης:

21/10/2011 Posted by | ΓΕΝΙΚΑ | , , , , , , , | Σχολιάστε

Προς Ευδοκίαν. Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου

View this document on Scribd

21/10/2011 Posted by | Κείμενα στη πρωτότυπη μορφή τους. | , , , , | Σχολιάστε

Ψηφίστηκε το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών

Ψηφίστηκε και επί των άρθρων το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, για το ενιαίο μισθολόγιο, την εργασιακή εφεδρεία και το αφορολόγητο των 5.000 ευρώ με την κυβέρνηση να μετράει μια απώλεια, καθώς η Λούκα Κατσέλη έκανε πράξη τα λεγόμενα της και καταψήφισε το άρθρο 37 για τις εργασιακές σχέσεις.

  Στην ονομαστική ψηφοφορία που διεξήχθη, πήραν μέρος 298 βουλευτές, με 154 να ψηφίζουν «ναι» και 144 «όχι».
To άρθρο 37 πέρασε με 153 ψήφους. Το «όχι» που είπε η Λούκα Κατσέλη -παρά το…

ψηστήρι που δέχθηκε από τον υπουργό Οικονομικών μέχρι κυριολεκτικά στο παρά πέντε-, κόστισε τελικά τη θέση της στο ΠΑΣΟΚ. H ίδια νωρίτερα είχε εκφράσει την αντίθεση της στο συγκεκριμένο άρθρο με την ομιλία της στη Βουλή.

Ο πρόεδρος της Βουλής διάβασε επιστολή του πρωθυπουργού στην οποία αναφέρει πως «δεν είναι θέμα κομματικής πειθαρχίας, αλλά εθνικής ευθύνης για την διαπραγμάτευση που θα κάνουμε» και με την οποία ενημερώνει ότι η Λούκα Κατσέλη «πλέον δεν περιλαμβάνεται στην σύνθεση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ».
Νωρίτερα στη Βουλή ο υπουργός Οικονομικών είχε παρουσιάσει τροπολογίες για αλλαγές σε επιμέρους ζητήματα.

21/10/2011 Posted by | Χρηματο-οικονομικά θέματα. | , , , , , , , , | Σχολιάστε

Πλούταρχος: Οι συμφορές του δανεισμού.

«Ο δανεισμός είναι πράξη υπέρτατης αφροσύνης και μαλθακότητας»! Το είπε ο Πλούταρχος τον 1ο μ.Χ. αιώνα και να που έφθασε η στιγμή να εκτιμηθούν οι λόγοι του. « Έχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν σου λείπουν. Δεν έχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν θα ξεπληρώσεις το χρέος σου», προβλέπει ο μεγάλος συγγραφέας της αρχαιότητας και ας βγει κάποιος να αντιπαραθέσει, ότι δεν έχει δίκιο… Διαβάστε ένα εμπεριστατωμένο άρθρο διακεκριμένης Ελληνίδας δημοσιογράφου!..

ΓΙΑ όσους έτυχε να μη γνωρίζουν, ο Πλούταρχος ο Χαιρωνεύς ήταν ένας μεγάλος αρχαίος βιογράφος και φιλόσοφος από τη Χαιρώνεια της Βοιωτίας (46 -127 μ.Χ.). Διδάχτηκε φιλοσοφία στην Αθήνα και από πολύ νεαρή ηλικία αναμείχτηκε στο δημόσιο πολιτικό βίο. Ταξίδεψε πολύ σ’ όλες τις τότε πολιτισμένες χώρες (Ρώμη, Αίγυπτο, Μ. Ασία). Στη Ρώμη, όπου ταξίδεψε πολλές φορές, τιμήθηκε με αξιώματα από τον αυτοκράτορα Τραϊανό. Η γενέτειρά του τον τίμησε με τον τίτλο του άρχοντα. Οι Αθηναίοι του απένειμαν τον τίτλο του Αθηναίου πολίτη. Τον τίμησαν επίσης και οι Δελφοί.
Ο Πλούταρχος έγραψε πολλά και ποικίλα συγγράμματα. Ολόκληρο το συγγραφικό του έργο χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, στα «Ηθικά» και στους «Βίους».
Στα «Ηθικά» κατατάσσονται 83 πραγματείες με θέματα θρησκευτικά, πολιτικά, ηθικά, φυσικά και γραμματολογικά. Περίφημες είναι οι διδακτικές διατριβές του: «Περί παίδων αγωγής», «Πώς δει τον νέον των ποιημάτων ακούειν» και «Πως του ακούειν». Από τα ηθικά βιβλία ξεχωρίζουν οι πραγματείες: «Ότι διδακτόν η αρετή» και «Περί της ηθικής αρετής».
Το σημαντικότερο όμως έργο του είναι οι «Παράλληλοι Βίοι», βιογραφίες διάφορων μεγάλων αντρών της Ελλάδας και της Ρώμης, στις οποίες αναφέρει όσα κοινά χαρακτηριστικά τους συνδέουν, είτε στο χαρακτήρα, είτε στη δημόσια δράση. Η βιογραφική αυτή συλλογή απαρτίζεται από 82 ζεύγη βιογραφιών. Μερικά απ’ αυτά: Θησεύς – Ρωμύλος, Λυκούργος – Νουμάς, Σόλων – Ποπλικόλας, Θεμιστοκλής – Κάμιλλος, Περικλής – Φάβιος Μάξιμος, Αλκιβιάδης – Κοριολανός, Αγησίλαος – Πομπήιος, Αλέξανδρος – Καίσαρ, Δημοσθένης – Κικέρων κ.ά.

Βεβαίως υπήρξε και ένας άλλος Πλούταρχος (350 μ.Χ. – 433 μ.Χ. ), Αθηναίος, νεοπλατωνικός φιλόσοφος. Όμως, κανένα από τα συγγράμματά του δεν διασώθηκε.

Για να δούμε τώρα τι έγραψε «Το Βήμα» της 12ης Σεπτεμβρίου 2011 για τις συμφορές του δανεισμού:


Νομίσματα: δείγματα οικονομικής ευμάρειας αλλά και οικονομικής κρίσης.

Ο Πλούταρχος γράφει για τις συμφορές του δανεισμού
[12/09/2011]

Δυσάρεστα επίκαιρο είναι το έργο του «Περί του μη δειν δανείζεσθαι» (από τα Ηθικά), που κυκλοφορεί σε νέα έκδοση από τη «Νεφέλη» με τον τίτλο «Οι συμφορές του δανεισμού». Γιατί πράγματι, τις συμφορές που συσσωρεύονται στον άνθρωπο, ο οποίος καταφεύγει στο δανεισμό απαριθμεί με τρόπο καυστικό, αυστηρό και καίριο ο Πλούταρχος σ΄αυτό το μικρό κείμενο, που δεν μπορεί να διαβαστεί σήμερα απλώς «εγκυκλοπαιδικά», αφού οι παραλληλίες με τα σύγχρονα τεκταινόμενα παραφυλούν σε κάθε στίχο.
«Οι οφειλέτες είναι δούλοι όλων των δανειστών τους. Είναι δούλοι δούλων αναιδών και βάρβαρων και βάναυσων». Και οι δανειστές «Μετατρέπουν την αγορά σε κολαστήριο για τους δύσμοιρους οφειλέτες, σαν όρνεα τους κατακρεουργούν και τους κατασπαράζουν βυθίζοντας το ράμφος στα σωθικά τους»… λέει κατηγορηματικά ο Χαιρωνίτης ρήτορας. Και επιχειρηματολογεί. Και φέρνει παραδείγματα από την ιστορία της εποχής του, από τους μύθους αλλά και από τα παθήματα των απλών ανθρώπων. Και χιούμορ επιστρατεύει ενίοτε μάλιστα μαύρο! Γιατί το κείμενο – μία ομιλία στην πραγματικότητα – δεν γράφτηκε τυχαία. Η Αθήνα και οι άλλες ελληνικές πόλεις μαστίζονταν από τις συνέπειες της υπερχρέωσης, όταν ο Πλούταρχος περί το 92 μ. Χ αποφάσισε να μιλήσει μπροστά σε ακροατήριο για τις σοβαρές συνέπειες του δανεισμού.
Σε ποιούς ήταν χρεωμένοι τότε οι άνθρωποι; Σε δικούς τους αλλά κυρίως σε ξένους πιστωτές ως επί το πλείστον Ρωμαίους. «… κουβαλώντας μαζί τους σάκους και συμφωνητικά και συμβόλαια σαν δεσμά εναντίον της Ελλάδος, την οργώνουν από πόλη σε πόλη και σπέρνουν χρέη που πολλά βάσανα φέρνουν και πολλούς τόκους, και που δύσκολα ξεριζώνονται ενώ οι βλαστοί τους περικυκλώνουν τις πόλεις, τις εξασθενούν και τελικά τις πνίγουν», λέει παραστατικά ο Πλούταρχος. Και τι προτείνει;
«Φύγε να γλυτώσεις από τον εχθρό και τύραννό σου, τον δανειστή που θίγει την ελευθερία σου, βάζει πωλητήριο στην αξιοπρέπειά σου κι αν δεν του δίνεις, σε ενοχλεί• αν πουλήσεις, ρίχνει την τιμή• αν δεν πουλήσεις σε αναγκάζει• αν τον πας στο δικαστήριο προσπαθεί να επηρεάσει την έκβαση της δίκης• αν του ορκίζεσαι σε προστάζει• αν κρατάς την πόρτα κλειστή στήνεται στο κατώφλι και σου βροντά αδιάκοπα…».
Αλλά ο Πλούταρχος δεν κατακεραυνώνει μόνον τους πιστωτές. Και ας μη βιαστούν οι αναγνώστες του να βγάλουν εύκολα συμπεράσματα κάνοντας βολικούς συσχετισμούς. Δεν φταίει μόνον ο δανειστής. Ευθύνεται πρωτίστως ο δανειζόμενος με την άφρονα συμπεριφορά του και την επιθυμία του για πολυτέλεια και τριφυλή ζωή (μας θυμίζει κάτι αυτό;), φωνάζει ο συγγραφέας. «Διότι χρεωνόμαστε για να πληρώσουμε όχι το ψωμί και το κρασί μας, μα εξοχικές κατοικίες, δούλους, μουλάρια, ανάκλιντρα και τραπεζώματα… ». Κι αν ο Πλούταρχος κατακεραυνώνει έτσι τους συγχρόνους τους, τι θα έλεγε για… τα εορτοδάνεια και τα δάνεια για καλοκαιρινές διακοπές, που διαφημίζονταν από τις Τράπεζες μέχρι πρότινος βρίσκοντας φυσικά, πολλούς «αγοραστές». Και το αποτέλεσμα ποίο είναι; «Για να διατηρήσουμε την ελευθερία μας ενώ έχουμε συνάψει δάνεια κολακεύουμε ανθρώπους που καταστρέφουν σπιτικά, γινόμαστε σωματοφύλακες τους, τους καλούμε σε γεύματα, τους προσφέρουμε δώρα και τους πληρώνουμε φόρους».
Το γεγονός ότι ένας άνθρωπος ιδιαίτερα χαμηλών τόνων, όπως θεωρείται ο Πλούταρχος από τους μελετητές του είναι τόσο αυστηρός σε αυτό το έργο και δείχνει τόσο πάθος καταδικάζοντας το φαινόμενο του αλόγιστου δανεισμού αφ΄ ενός και της απληστίας και βαναυσότητας των δανειστών από την άλλη είχε οδηγήσει στον παρελθόν στην υπόθεση ότι το έγραψε σε νεαρή ηλικία. Πράγμα λανθασμένο, όπως απέδειξε η σύγχρονη έρευνα. Η αδυναμία των ανθρώπων να ξεφύγουν από τα δεινά του δανεισμού φαίνεται ότι απασχολούσε πολύ τον μεγάλο βιογράφο της αρχαιότητας. « Άνθρωπος που μπλέκει μια φορά, μένει χρεώστης για πάντα και σαν το άλογο που του έχουν φορέσει χαλινάρι, δέχεται στη ράχη του τον έναν αναβάτη μετά τον άλλον», γράφει.
Στην πρόσφατη έκδοση πάντως, σε μετάφραση και σχόλια της Πολυξένης Παπαπάνου παρατίθεται και το αρχαίο κείμενο για όσους επιθυμούν να πάρουν και την αρχαία γεύση του. (*)

———-

(*) Πηγή: Το Βήμα (Μ. Θερμού), 10/09/2011 

Πηγή: http://www.sakketosaggelos.gr/Article/1398/

21/10/2011 Posted by | ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ, Χρηματο-οικονομικά θέματα. | , , , , , | Σχολιάστε

Αφορμή μαρτυρικού στεφάνου, η νηστεία, για τον αγ. Ιωάννη.

Ήταν γιος ιερέα και γεννήθηκε στο χωριό Γεράκι της Μονεμβασιάς. Το 1770, όταν οι Αλβανοί ήλθαν στην Πελοπόννησο, έσφαξαν τον πατέρα του και αυτόν μαζί με τη μητέρα του απήγαγαν στη Λάρισα. Ήταν τότε ο Ιωάννης 15 ετών. Εκεί πουλήθηκε μαζί με τη μητέρα του σε κάποιον Τούρκο.Επειδή όμως ο Τούρκος αυτός δεν είχε παιδιά, θέλησε να υιοθετήσει τον Ιωάννη, αφού τον εξισλαμίσει. Οι τεράστιες και οι ποικίλες προσπάθειες του Τούρκου να εξισλαμίσει τον Ιωάννη δεν έφεραν κανένα καρπό. Ο νέος με υψηλό φρόνημα διαρκώς έλεγε: «εγώ Τούρκος δε γίνομαι, εγώ είμαι χριστιανός και χριστιανός θέλω να πεθάνω». Τότε ο Τούρκος, μέσα στο σπίτι του, άρχισε να βασανίζει φρικτά τον Ιωάννη.

Την περίοδο του Δεκαπενταυγούστου τον πίεζε να καταλύσει, και μάλιστα είχε βάλει και τη μητέρα του να τον παρακαλέσει να φάει από τα δελεαστικά φαγητά. Αλλ’ ο Ιωάννης απάντησε: «εγώ είμαι γιος παπά, και πρέπει να φυλάττω καλύτερα από τους γιους των λαϊκών τους νόμους και τα έθιμα της Αγίας μας Εκκλησίας». Εξαγριωμένος ο σκληρός Τούρκος από τη στάση του Ιωάννη, τον μαχαίρωσε στην καρδιά, με αποτέλεσμα να πεθάνει στις 21 Οκτωβρίου 1773.

Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 21 Οκτωβρίου.

Απολυτίκιο
Θείον γόνον σε Μονεμβασία ανεβλάστηκε, καρποφορούντα, Ιωάννη, τας της πίστεως χάριτας. των γαρ πατρώων θεσμών αντεχόμενος, τους εκ της Άγαρ αθλήσας κατήσχυνας. Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Πηγή: http://www.enoriaka.gr/index.php?option=content&task=view&id=861&Itemid=2

21/10/2011 Posted by | Συναξάρι | , , , , , | Σχολιάστε