ΣΗΜΕΡΟΝ

ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν

Τί κάνουν το ΝΑΤΟ και η Τουρκία στην Συρία;

Το ΝΑΤΟ και η Τουρκία υποστηρίζουν ένοπλους αντάρτες στη Συρία. Εκστρατεία για την πρόσληψη μουσουλμάνων «αγωνιστών της ελευθερίας»

Τα δυτικά ΜΜΕ έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στην συσκότιση της φύσης των ξένων επεμβάσεων στη Συρία, συμπεριλαμβανόμενης της εξωτερικής στήριξης ένοπλων ανταρτών. Εν χορώ περιγράφουν τα πρόσφατα γεγονότα στη Συρία ως ένα «ειρηνικό κίνημα διαμαρτυρίας» που στρέφεται κατά της κυβέρνησης του Μπασάρ Αλ Άσαντ……..

Σύμφωνα με ισραηλινές πηγές πληροφοριών:
«Το αρχηγείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες και η Ανώτατη Διοίκηση της Τουρκίας συνεργάζονται στην εκπόνηση σχεδίων για το πρώτο στρατιωτική βήμα τους στη Συρία, το οποίο είναι να εξοπλίσουν τους αντάρτες με όπλα εναντίον των αρμάτων μάχης και ελικοπτέρων που αποτελούν την αιχμή του δόρατος της καταστολής του καθεστώτος Ασαντ απέναντι στους διαφωνούντες…………………
Η παράδοση των όπλων στους αντάρτες πρόκειται να γίνει «χερσαία , δηλαδή μέσω της Τουρκίας και υπό την προστασία του Τουρκικού στρατού…. Εναλλακτικά, τα όπλα θα πρέπει να διασχίσουν με φορτηγά τη Συρία υπό τουρκική στρατιωτική φρουρά και να μεταφερθούν στους ηγέτες των ανταρτών σε προκαθορισμένα Rendez-vous………

«Επίσης συζητήθηκε στις Βρυξέλλες και στην Άγκυρα, πηγές μας αναφέρουν, μια εκστρατεία για να στρατολογήσει χιλιάδες μουσουλμάνους εθελοντές σε χώρες της Μέσης Ανατολής και του μουσουλμανικού κόσμου να πολεμήσουν στο πλευρό της Συρίας σαν αντάρτες. Ο τουρκικός στρατός θα είναι η βάση αυτών των εθελοντών, που θα αναλάβει την εκπαίδευσή τους και την ασφαλή μετάβαση τους στη Συρία.»
Οι διάφορες εξελίξεις δείχνουν προς μια πιθανή εμπλοκή του τουρκικού στρατού στο εσωτερικό της Συρίας, η οποία θα μπορούσε δυνητικά να οδηγήσει σε μια ευρύτερη στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ της Συρίας και της Τουρκίας, καθώς και μια ολοκληρωμένη «ανθρωπιστική» στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ, η οποία θα πραγματοποιηθεί σε συντονισμό με την υποστήριξη της Συμμαχίας για την εξέγερση……


ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2011/08/blog-post_9831.html#ixzz1VJbVlVjn

 

17/08/2011 Posted by | Παγκόσμια θέματα | Σχολιάστε

Άγρια φορολογική επίθεση της κυβέρνησης από Σεπτέμβριο

Στόχος του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης είναι να πείσει την Τρόικα ότι μπορεί να πετύχει τους απαραίτητους αριθμούς στα έσοδα και, κατά συνέπεια, να μεταθέσει το νέο πακέτο μέτρων για ένα τρίμηνο. Σε αυτό το πλαίσιο, ξεκινά σκληρή φορο-επιδρομή, προκειμένου να καλύψει την «τρύπα» των 4,5 δισ. ευρώ στον προϋπολογισμό.Το ποσό που πρέπει να εισρέει στα κρατικά ταμεία μέχρι το τέλος του χρόνου είναι άνω των 6 δισ. ευρώ για κάθε μήνα, από φόρους.

Στελέχη της κυβέρνησης επιμένουν στην πρόταση άμεσης κοινοποίησης λίστας με φοροφυγάδες ως μέσο προσέλκυσης εσόδων, αλλά κυρίως ως δείγμα προθέσεων για μάχη κατά της φοροδιαφυγής, ενώ παράλληλα ετοιμάζουν τα νέα χαράτσια του Σεπτεμβρίου.

Ειδικότερα, εκτός της αύξησης του ΦΠΑ, έρχονται το τέλος επιτηδεύματος στους ελεύθερους επαγγελματίες, η έκτακτη εισφορά σε Ι.Χ., η είσπραξη του ΕΤΑΚ του 2009 και η επιβολή του φόρου ακίνητης περιουσίας………………..

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2011/08/blog-post_3687.html#ixzz1VJYqBBIy……..

 

17/08/2011 Posted by | Χρηματο-οικονομικά θέματα. | 2 Σχόλια

Τα Γηρατειά. (1/4). Πατέρας τρέφειν και μη φονεύειν. π. Θεόδωρος Ζήσης

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

       Τα γηρατειά απασχολούν όλους. Τους ίδιους τους γέροντες εν πρώτοις, που βλέπουν να τους εγκαταλείπουν σιγά-σιγά οι σωματικές τους δυνάμεις, να μη μπορούν να φροντίσουν πλέον για τον εαυτό τους και να έχουν ανάγκη από τη βοήθεια άλλων, των παιδιών τους ή του ευρύτερου συγγενικού τους περιβάλλοντος. Βιώνουν συγχρόνως τα γηρατειά ως προσέγγιση προς το τέλος της επίγειας ζωής. Είναι λοιπόν ευνόητο ότι και η σωματική αδυναμία και εξασθένηση, αλλά και η συναίσθηση ότι σε λίγο πλησιάζει ο θάνατος, για όσους μάλιστα δεν πιστεύουν σε μεταθανάτια ζωή και ύπαρξη, δημιουργούν οξύτατο υπαρξιακό πρόβλημα, που προκαλεί πολλές φορές θλίψη και απογοήτευση.
Το υπαρξιακό μάλιστα αυτό πρόβλημα μεγαλώνει όταν προστίθεται η κοινωνική αναλγησία και απόρριψη των γερόντων, όταν αντιλαμβάνονται ότι ακόμη και στα παιδιά τους προκαλεί προβλήματα η παρουσία τους, τα οποία αντί να φερθούν με στοργή, σεβασμό και αγάπη, να δημιουργήσουν στους γέροντες την εντύπωση ότι τους αγαπούν, ότι τώρα τους είναι περισσότερο χρήσιμοι, συνήθως δείχνουν με τη συμπεριφορά τους, πολλές φορές μάλιστα και απερίφραστα το εκφράζουν, ότι είναι βάρος και καλά θα κάνουν να τους απαλλάξουν από την παρουσία τους, μετακομίζοντας είτε σε κάποιο άλλο χώρο είτε, το συνηθέστερο, στο γηροκομείο, το οποίο καλείται, και πολλές φορές το επιτυγχάνει, να αναπληρώσει την αγάπη και στοργή των σκληρών και ασπλάχνων συγγενών.
Με το μεγάλο λοιπόν αυτό υπαρξιακό και κοινωνικό πρόβλημα ασχολούμαστε στο μελέτημα αυτό παρουσιάζοντας τις παραδοσιακές ελληνικές θέσεις, που δυστυχώς αρχίζουν να εγκαταλείπονται. Τις απόψεις αυτές τις ανακοινώσαμε ως εισήγηση στο 3ο Συνέδριο Γηριατρικής και Γεροντολογίας, που οργάνωσε η Γηριατρική και Γεροντολογική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος στο Συνεδριακό Κέντρο της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης από 10-12 Φεβρουαρίου 1995 στη Θεσσαλονίκη με θέμα: «Σύγχρονα ιατροκοινωνικά προβλήματα της τρίτης ηλικίας». Η δική μας εισήγηση είχε εκεί ως τίτλο: «Η αντιμετώπιση του Γήρατος από την Εκκλησία».

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

1. Πατέρας τρέφειν και μη φονεύειν.

       Η αρχαιολογική επικαιρότης, που έστρεψε τις ημέρες αυτές το ενδιαφέρον στην πιθανή εύρεση του τάφου του Μ. Αλεξάνδρου στην έρημο Σίβα της Αιγύπτου, ξαναζωντάνεψε το μεγάλο επίτευγμα του Μακεδόνος στρατηλάτου να μετατρέψει μία στρατιωτική κατάκτηση σε εξημερωτική και πολιτιστική εκστρατεία. Ανάμεσα δε στα πολιτιστικά αγαθά που μετέφερε ο Αλέξανδρος σε απολίτιστους και βάρβαρους λαούς, τα οποία συναποτελούν το αγαθό της ελληνικής παιδείας, ήταν και ο σεβασμός των γερόντων, η φροντίδα των τέκνων για την γηροκόμηοη των γονέων. Ο Πλούταρχος στο έργο του Περί της Αλεξάνδρου τύχης ή αρετής γράφει μεταξύ άλλων: «Την δ’ Αλεξάνδρου παιδείαν αν επιβλέπης… Σογδιανούς έπεισε πατέρας τρέφειν και μη φονεύειν…. Αλλ’ Αλεξάνδρου την Ασίαν εξημερούντος Όμηρος ην ανάγνωσμα, Περσών και Σουσιανών και Γεδρωσίων παίδες τας Ευριπίδου και Σοφοκλέους τραγωδίας ήδον»1 .

Σταθερό όντως και μόνιμο γνώρισμα της ελληνικής παιδείας και κατά την προχριστιανική και κατά την χριστιανική περίοδο είναι ο σεβασμός και η τιμή προς το γήρας. Υπάρχει πλούσιο υλικό στις γραμματειακές πηγές που αξιοποιήθηκε επαρκώς από ξένους μελετητάς, ενώ η σχετική ελληνική βιβλιογραφία είναι πενιχρή. Αυτό ίσως οφείλεται εις το ότι, τουλάχιστον μέχρι των τελευταίων δεκαετιών, οι γέροντες, εντεταγμένοι αρμονικά μέσα στην παραδοσιακή ελληνική οικογένεια, δεν αποτελούσαν πρόβλημα, αφού η ελληνική παιδεία και η ελληνική κοινωνία εξακολουθούσαν να μη θέτουν ως πρώτη προτεραιότητα χρησιμοθηρικούς, συμφεροντολογικούς, υλιστικούς στόχους, αλλά ανθρωπιστικούς και πνευματικούς.
Τώρα όμως που κατά αναπόδραστη αναγκαιότητα, ως συνέπεια της αλόγιστης τεχνολογικής προόδου και της αποθέωσης της υλικής ανέσεως και ευημερίας, άλλαξε η νοοτροπία των ανθρώπων, και μέσα στην οικογενειακή στέγη είναι δύσκολο να συμβιώσουν όχι τρεις και τέσσερεις γενεές, αλλά ακόμη και δύο, οι γονείς με τα παιδιά, είναι ανάγκη να ξαναδούμε την παιδευτική και πολιτιστική μας παράδοση, για να μη καταντήσουμε και εμείς βάρβαροι, σαν εκείνους τους βαρβάρους στους οποίους ο Μ. Αλέξανδρος έμαθε «πατέρας τρέφειν και μη φονεύειν», αν δεν έχομε ήδη καταντήσει. Γιατί φόνος των γερόντων δεν είναι μόνον ο ενεργητικός τερματισμός της ζωής τους με χρήση φονικών οργάνων ή φαρμάκων, αλλά και η παθητική και βαθμιαία επέλευση του θανάτου από την εγκατάλειψη και την αδιαφορία, η απομόνωσή τους από συγγενικά και αγαπητά πρόσωπα και η παράδοσή τους στην επαγγελματική φροντίδα των γηροκομείων, που ονομάσθηκαν τώρα κατ’ ευφημισμόν οίκοι ευγηρίας, σπίτια γαλήνης κ.τ.λ.
Η παρατήρηση αυτή δεν στρέφεται εναντίον των γηροκομείων ως φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, αφού η Εκκλησία είναι η πρώτη διδάξασα το είδος αυτό της φιλανθρωπίας. Η ύπαρξή τους όμως δικαιολογείται μόνο κάτω από τις εξής δύο προϋποθέσεις· να μην αποτελούν κερδοσκοπικές επιχειρήσεις με κριτήρια οικονομικά, αλλά τόπους ανιδιοτελούς και πρόθυμης διακονίας και φροντίδος των γερόντων από την διοίκηση και το προσωπικό. Να μη μεταβληθούν επίσης σε τουριστικούς καταυλισμούς και ξενοδοχεία, που δέχονται όχι μόνο τους πραγματικά απροστάτευτους και ακηδεμόνευτους γέροντες, αλλά όλους τους γέροντες, μέσα στην νοοτροπία ότι άλλαξαν πλέον οι καιροί και οι μεν νέοι λόγω υπεραπασχολήσεως δεν έχουν καιρό και διάθεση να ασχοληθούν μαζύ τους, οι δε γέροντες, οι οικονομικά μάλιστα καλοστεκούμενοι, δεν έχουν την ανάγκη των παιδιών τους, αλλά πληρώνουν και γηροκομούνται.
Η υποχρέωση της αγάπης και της φροντίδος για τους γονείς είναι απόλυτο ηθικό αίτημα, δεν εξαρτάται από τα αν έχομε ή δεν έχομε χρόνο, και από την άλλη πλευρά δεν μπορεί κανείς να βρει και να εξαγοράσει αυτά τα αγαθά με χρήματα, όσο πλούσιος και αν είναι. Μια φτωχική, αλλά ζεστή και στοργική οικογενειακή εστία, όπου υπάρχει κοινωνία και αντιμετάδοση ανάμεσα σ’ όλες τις ηλικίες, είναι προτιμότερη από το πιο πλούσιο και άνετο γηροκομείο, όπου λείπουν η στοργή και η αγάπη, η δε κοινωνία και αντιμετάδοση περιορίζονται πληκτικά και αναποτελεσματικά μεταξύ των γερόντων. Υπάρχουν περιπτώσεις πλουσίων και υγιών γερόντων, οι οποίοι, όταν βρέθηκαν αποκομμένοι και απερριμένοι και ξεριζωμένοι από περιβάλλον του γηροκομείου, οδηγήθηκαν από κατάθλιψη στον θάνατο μέσα σε λίγους μήνες.

Παραπομπές:

1.    328 C-D

Περιεχόμενα:

1. Πατέρας τρέφειν και μη φονεύειν.

2. Προχριστιανική και χριστιανική γραμματεία και παράδοση.

3. Η αποδοχή και αξιοποίηση του γήρατος σε προσωπικό πνευματικό επίπεδο.

4. Εμείς και οι γέροντες. Η συμπεριφορά και η στάση μας απέναντί τους.

Επόμενο

Για πληροφορίες σχετικά με το βιβλίο, κάνε κλικ εδώ: «Τα γηρατειά. Ένα μεγάλο υπαρξιακό και  κοινωνικό πρόβλημα», Σειρά «Καιρός», Θέματα Εκκλ. Επικαιρότητος, Εκδόσεις «Βρυέννιος»    www.theodromia.gr

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/87DA73A3.el.aspx

17/08/2011 Posted by | πατήρ Θεόδωρος Ζήσης, ΨΥΧΩΦΕΛΙΜΑ | 1 σχόλιο

Αστρολογία: κίνδυνος – θάνατος !!! Ερωταποκρίσεις (2/3).

ΕΡ. Οι αστρολόγοι το λένε αυτό στον πελάτη; (Δες εδώ: Προηγούμενο )

ΑΠ. Όχι! Δεν πιάνεις πελάτη κάποιον που δεν πιστεύει στη μετενσάρκωση, λέγοντας τέτοια από την αρχή… Πολλές δυτικές σχολές αστρολογίας λένε, αν ο πελάτης δεν πιστεύει στην μετενσάρκωση, μην επιμένετε…

Ε. Οι αστρολόγοι προβλέπουν γεγονότα;

Α. Κάθε αστρολόγος λέει άλλα… Τα ωροσκόπια στον τύπο είναι  γενικότητες που ταιριάζουν στον καθένα. Συνεχώς επαναλαμβάνουν “έχετε την τάση να…”. Αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Αν πεις σε έναν αστρολόγο, εγώ δεν είμαι π.χ. αθλητικός όπως το ζώδιό μου, θα σου πει, “έχεις την τάση αλλά δεν την εκδηλώνεις”. Ή “το ζώδιό σου έχει αυτό το χαρακτηριστικό, αλλά το μπλοκάρει ο ωροσκόπος σου”, ή “φταίει η θέση της σελήνης ”, κ.τ.λ.. Κάποιοι αστρολόγοι λένε τα ωροσκόπια στις εφημερίδες βλακείες, γιατί καθένας έχει μοναδικό συνδυασμό πλανητών και δεν ισχύουν μαζικές προβλέψεις, τα γράφουν όμως εις άγρα πελατών.

Κάποτε ο αστρολόγος αισθάνεται έντονα ότι κάτι ισχύει για κάποιον. Το λέει, βγαίνει αληθινός και νομίζει ότι έχει χάρισμα διαίσθησης, όμως συνήθως έχει πληροφορίες από πονηρό πνεύμα, που βρίσκεται κοντά του εν αγνοία του. Αν είναι βαθύς γνώστης και μυημένος στη μαγεία, έχει επαφή με το πνεύμα, το ρωτάει με σκέψεις, χειρονομίες κ.λπ., και με τις απαντήσεις που μεταδίδονται στο μυαλό του εντυπωσιάζει τους ανίδεους.

Αστρολογία και μαγεία συνδέονται άρρηκτα. Οι σοβαροί μάγοι ξέρουν αστρολογία, οι ψευτομάγοι κάνουν ότι ξέρουν… Υπάρχει πλανητική μαγεία, με τάλισμαν (φυλαχτά) κ.λπ… Σου λένε να εξουδετερώσεις την (δήθεν) αρνητική επίδραση του τάδε πλανήτη πάνω σου, με τελετές εξισορρόπησης των πλανητικών επιρροών…

Κάποιοι αστρολόγοι αγνοούν τη σχέση αστρολογίας και μαγείας. Περί μαγείας μαθαίνεις καλά σε εσωτερικές, πιο κρυφές σχολές και τμήματα σχολών, άγνωστες στο ευρύ κοινό. Για να μπεις εκεί, συχνά σε διαλέγουν από την εξωτερική σχολή, που είναι προσιτή στον καθένα.

Ε. Πολλοί λένε ότι ο χαρακτήρας των ζωδίων είναι πραγματικός…

Α. Ακόμα περισσότεροι δεν ανταποκρίνονται στο χαρακτήρα του ζωδίου τους! Τα ζώδια περιγράφονται πολύ κολακευτικά – πολλοί ναρκισσεύονται να ασχολούνται με τον εαυτό τους διαβάζοντας τέτοια. Νιώθουν ασφάλεια εντασσόμενοι στην ομάδα κάποιου ζωδίου, πιστεύουν ότι γνωρίζουν πράγματα για τον άλλον μαθαίνοντας το ζώδιό του.

Ε. Πώς φέρονται οι αστρολόγοι στον πελάτη;

Α. Κάποιοι λένε ότι σπούδασαν σε ξένα πανεπιστήμια, ενώ τους έμαθαν οι γονείς τους. Συχνά πάνε να εντυπωσιάσουν τον καινούργιο, π.χ. ισχυρίζονται ότι κάτι που μαντεύουν από τη συμπεριφορά του το κατάλαβαν γιατί έχει στο πρόσωπό του το χαρακτηριστικό τάδε που δίνει ο πλανήτης δείνα. Υπάρχει πάντα κολακεία και ψεύτικο ενδιαφέρον – εκμεταλλεύονται ότι ο κάθε άνθρωπος θέλει  να του δείξουν ενδιαφέρον. Πολλοί αποκαλούν τον πελάτη πίσω από την πλάτη του «ψώνιο». Στην αρχή λένε λίγα πράγματα για να ξαναέρχεται να ρωτάει συνέχεια.

Ε. Γιατί καταφεύγει στην αστρολογία κανείς;

Α. Από έλλειψη επικοινωνίας, αδυναμία αντιμετώπισης των προβλημάτων του και, βέβαια, λόγω ελλιπούς θρησκευτικής παιδείας. Εγώ άρχισα προσπαθώντας να καταλάβω τη φιλοσοφική προσέγγιση κάποιων βιβλίων που έπεσαν στα χέρια μου. Από κει και πέρα, το ένα φέρνει το άλλο και χώνεσαι πιο βαθιά σ’ αυτούς τους χώρους.

Είναι επικίνδυνο να ασχολείσαι με αστρολογία… Χάνεις την πίστη στη θεία πρόνοια και γίνεσαι έρμαιο του τι λέει ο καθένας. Νομίζεις ότι βρήκες σταθερό στήριγμα, αλλά βρίσκεσαι απέναντι σε κάτι που μεταβάλλεται συνέχεια. Σου λένε ότι κάθε πλανήτης επιδρά συγκεκριμένες ώρες και διευκολύνει ειδικές ενέργειες, π.χ., ότι ο Ερμής διευκολύνει την επικοινωνία και επιδρά από τις 10 έως τις 11 π.μ. Έτσι ψάχνεις συνεχώς πότε είναι κατάλληλη ώρα για εύρεση εργασίας, ταξίδια, αισθηματικά ραντεβού κ.ο.κ. Χάνεις τα θεία δώρα του αυτεξούσιου και της πρωτοβουλίας, γίνεσαι θύμα ψυχολογικής εξάρτησης και ίσως οικονομικής εκμετάλλευσης, με καταστρεπτικές συνέπειες σε κάθε τομέα της ζωής σου.

Οι πιστοί της αστρολογίας γεμίζουν προκαταλήψεις επειδή κρίνουν τους άλλους ανάλογα με το ζώδιό τους. Αυτό παθαίνουν κι όσοι ασχολούνται με την αστρολογία για πλάκα. Υπάρχει κίνδυνος ο άνθρωπος να κάνει μετάθεση ευθυνών στα άστρα. Πολλοί λένε «Δεν μπορώ να αλλάξω, φταίει το ζώδιό μου»…

Καμιά φορά ο αστρολόγος υποβάλει ιδέες στον πελάτη – του λέει π.χ. ότι θα πάθει ατύχημα κι ο πελάτης το προκαλεί μόνος του, γιατί το πιστεύει. Υπάρχει και δαιμονική επίδραση, αφού δεν εμπιστεύεσαι πια το Θεό.

Ε. Τι θα λέγατε σε κάποιον που θέλει να ασχοληθεί με την αστρολογία;

Α. Ότι υπάρχουν τόσα όμορφα και δημιουργικά πράγματα να κάνει, τέχνη, επικοινωνία με τους ανθρώπους. Η αστρολογία δεν λύνει προβλήματα. Οδηγεί σε αδιέξοδα. Μπορεί να χάσεις τα καλύτερα χρόνια της ζωής σου κυνηγώντας χίμαιρες, να χάσεις την ελευθερία σου, τα όνειρά σου, τα πάντα. Μπορεί να οδηγήσεις έναν άνθρωπο στην καταστροφή με τις συμβουλές σου, χωρίς να το κάνεις εσκεμμένα, και μετά δεν μπορείς να το διορθώσεις ούτε εσύ, ούτε αυτός.

Προηγούμενο  –  Επόμενο… προσεχώς.

μέσω Η επικίνδυνη αστρολογία.

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2011/08/blog-post_6116.html#ixzz1VCf81qZy

17/08/2011 Posted by | Αστρολογία, ΑΙΡΕΣΕΙΣ - ΠΑΘΗ - ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΣ | 2 Σχόλια

Μεταμοντερνισμός και Χριστιανισμός (4/4).

Η σύγχρονη αυτή μορφή πνευματικότητας αναζητεί τα προνόμια, τις ευλογίες και τα πλεονεκτήματα, περιορίζοντας την κάθε μορφή θυσίας και προσωπικής δέσμευσης. Ο άνθρωπος επιδιώκει την μέγιστη δυνατή ψυχική ισορροπία με τα λιγότερο δυνατό προσωπικό κόστος. Δυστυχώς, η προσωπική σχέση με τον Θεό έχει αντικατασταθεί από τη μυστική εμπειρία, την αστρολογία, τη γιόγκα, την μετενσάρκωση και διάφορα άλλα δημοφιλή όπλα της φαρέτρας της Νέας Εποχής.

Σήμερα στο όνομα της αγάπης, της αποδοχής και της ανεκτικότητας προς το διαφορετικό, η αλήθεια του Ευαγγελίου αποτελεί μία από τις πολλές αλήθειες.

Δεν υπάρχουν αιρέσεις. Tα πάντα είναι σχετικά και μεταβαλλόμενα, ο καθένας ορίζει τι είναι το καλύτερο για τον εαυτό του. Η έμφαση δίνεται στην πολυσυλλεκτικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα. Οι σωστές κοινωνίες είναι εκείνες που είναι ανοικτές, φιλόξενες και ανεκτικές ως προς τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τις ιδιομορφίες του καινούριου και του διαφορετικού. Η όποια ιδιαιτερότητα δεν χάνεται, απλώς συμπεριλαμβάνεται μαζί με άλλες. Ουσιαστικά ο μεταμοντερνισμός αποτελεί ένα φιλοσοφικό πλουραλισμό, στον οποίο κανείς δεν μπορεί να θεωρήσει μια άλλη φιλοσοφία, ιδέα ή θρησκεία λανθασμένη ή κατώτερη. Συνεπώς, δεν υπάρχουνε αιρέσεις. Όλα είναι ουδέτερα και υποκειμενικά. Δεν υπάρχει άσπρο και μαύρο, μόνο γκρι.

Η αμαρτία έχει χάσει το περιεχόμενο της. Σωστό είναι αυτό που μας βολεύει, ικανοποιεί και ευχαριστεί. Η ηθική είναι περιστασιακή. Δεν υπάρχει ξεκάθαρο σωστό ή λάθος. Οτιδήποτε αισθάνεται το άτομο πως είναι σωστό εκείνη τη στιγμή πρέπει να είναι σωστό. Αυτό που είναι σωστό για κάποιον, μπορεί να μην είναι σωστό γιο κάποιον άλλον. Επιπλέον, δεν υπάρχει πλέον η έννοια της ενοχής, η οποία έχει αντικατασταθεί από την ντροπή. Ο άνθρωπος δεν αισθάνεται ενοχές επειδή αμάρτησε παραβιάζοντας μία ρητή εντολή του Θεού ή κάποιας άλλης εξουσίας. Αντίθετα, ντρέπεται όταν η συμπεριφορά του αποκαλύπτεται. Ως αποτέλεσμα, εστιάζουμε στην βελτίωση της εξωτερικής μας συμπεριφοράς αδιαφορώντας για την ανάγκη εσωτερικής αναδόμησης και μεταμόρφωσης.

Η διάδοση του ευαγγελικού μηνύματος αντικαθίσταται από το κοινωνικό καλό, που αποτελεί πλέον την κύρια αποστολή της εκκλησίας. Το ευαγγέλιο της σωτηρίας δίνει την θέση του στο κοινωνικό ευαγγέλιο.

Ο εκκλησιαζόμενος μετατρέπεται σε καταναλωτή. Όταν ο εκκλησιαζόμενος δεν είναι ικανοποιημένος, αποχωρεί από την εκκλησία και επισκέπτεται άλλες εκκλησίες μέχρι να βρει την πνευματική του Ιθάκη.

 Ο μεταμοντερνισμός έχει επηρεάσει τον σκοπό και το περιεχόμενο της υμνωδίας (στον προτεσταντικό χώρο). Η επιθυμία να νιώσουν όμορφα οι πιστοί αποτελεί τον κύριο σκοπό της υμνωδίας. Όταν όμως η υμνωδία έχει ως σκοπό της την μεγαλύτερη δυνατή ευχαρίστηση του εκκλησιαζόμενου αντί για την δόξα του Θεού, όταν όλα περιστρέφονται γύρω από ό,τι θέλουν οι εκκλησιαζόμενοι και όχι ό,τι απαιτεί ο Θεός, τότε οι εκκλησιαζόμενοι γίνονται κυρίαρχοι, ενώ ο Θεός μετατρέπεται σε κομπάρσο. Η μεταμοντέρνα υμνωδία έχει ανταλλάξει την δογματική ουσία με την προσωπική και αισθητική ικανοποίηση.

Ο Χριστός είπε στον Πιλάτο «Εγώ γι αυτό γεννήθηκα και γι αυτό ήρθα στον κόσμο, για να φανερώσω την αλήθεια· όποιος αγαπάει την αλήθεια καταλαβαίνει τα λόγια μου» (Ιωάννης 18:37). Ο σχετικιστής λέει πως «όλη η αλήθεια είναι σχετική». Ο μεταμοντερνισμός, απορρίπτει πως υπάρχει μόνο μία αλήθεια, ωστόσο ισχυρίζεται πως υπάρχει τουλάχιστον μία αλήθεια: η αλήθεια πως δεν υπάρχει απόλυτη αλήθεια.

Οι συνήγοροι του μεταμοντερνισμού υποκρίνονται, επειδή ενώ προάγουν την ανοχή προς κάθε διαφορετική ιδέα, απορρίπτουν την ιδέα της απόλυτης αλήθειας και συμπεριφέρονται μισαλλόδοξα σε όσους υποστηρίζουν πως τα πάντα δεν είναι τελικώς σχετικά.

Τέλος

Προηγούμενο

Πηγή: http://redskywarning.blogspot.com/2011/08/blog-post_4644.html

 

17/08/2011 Posted by | Μεταμοντερνισμός, Νέα εποχή | 1 σχόλιο

Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος. Γ, Επίλογος. π. Θεοδώρου Ζήση.

 Αγιος Αθανάσιος ο Πάριος Μέρος Β’

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ
Πρωτοπρεσβυτέρου Καθηγητού Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Επίλογος

       Χρονικά δεν απέχει πολύ από την εποχή μας ο Άγιος Αθανάσιος, αλλά και θεολογικά είναι επίκαιρος και χρήσιμος, διότι πολλά από τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε εξακολουθούν να απασχολούν την Εκκλησία και την Θεολογία και μάλιστα με μεγαλύτερη ένταση και μεγαλύτερο βαθμό επικινδυνότητος. Ο αθεϊστικός Ουμανισμός δεν περιορίζεται πλέον σε ομάδες διανοουμένων, αλλά έχει γίνει καθολική πράξη ζωής· η Γαλλική Επανάσταση έχει προσλάβει παγκόσμιες διαστάσεις και το λαϊκό άθρησκο κράτος έχει γίνει το κυριαρχικό μοντέλο διακυβερνήσεως των λαών. Ο Παπισμός και ο Προτεσταντισμός που ευθύνονται γι’ αυτές τις εξελίξεις, αντί να κάνουν αυτοκριτική και να μετανοήσουν, επιστρέφοντες στον Αποστολικό και Πατερικό δρόμο της Ορθοδοξίας, επειδή στις δικές τους γεωγραφικές περιοχές δεν βρίσκουν πλέον ζωτικό χώρο, αφού η Δύση έχει αποχριστιανισθή, ασκούν πιέσεις προς την Ανατολή να τους μιμηθεί ή ασκούν ακόμη και προσηλυτισμό, ώστε να μην υπάρχει μέτρο συγκρίσεως και απορρίψεώς τους.

       Το 2013 συμπληρώνονται διακόσια χρόνια από την οσιακή κοίμηση του Αγίου Αθανασίου στα αγιοβάδιστα χώματα της Χίου. Εύλογο προβάλλει το καθήκον είτε της γενετείρας του της Πάρου, είτε της Χίου, που τον εδέχθη και εν ζωή και μετά θάνατον, να τιμήσουν πρεπόντως αυτήν την επέτειο με κατάλληλες εορτές και εκδηλώσεις. Υπάρχουν πλέον στην έρευνα νέα στοιχεία, νηφάλιες εκτιμήσεις, που αποκαθιστούν και βελτιώνουν την εικόνα του. Η έκδοση των «Απάντων» του από το Ιερό Προσκύνημα Εκατονταπυλιανής της Πάρου, που βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο, θα έχει μέχρι τότε ολοκληρωθεί, συν Θεώ και θα βοηθήσει τα μέγιστα την ιστορική και θεολογική έρευνα.

       Θα τελειώσω με αναφορά σε μια απτή προσφορά του Αγίου Αθανασίου στο νησί της Χίου, το οποίο παρά την θύελλα του τουρισμού και της εκκοσμίκευσης εξακολουθεί να κρατά τα ήθη και τα έθιμα, τους θησαυρούς της Ορθοδόξου Πίστεως και ζωής. Εντυπωσιάσθηκα, όταν προ ετών ευρεθείς στο Ηράκλειο Κρήτης άκουσα την παραδοσιακή χορωδία «Ιωνία Αηδών» με μαέστρο την Χιώτισσα Κική Καγιάβα να αποδίδει το χιώτικο δημοτικό τραγούδι «Είμαστε(ν) Πυργούσοι». Δύο από τις στροφές του θα έκαναν τον Άγιο Αθανάσιο να καυχάται ότι οι αγώνες του για την Ορθοδοξία και η κριτική του στάση απέναντι στους Φράγκους δεν πήγαν χαμένα:

Και όποιος χωριανός ξενιτεμένος

έρτει με τα Φράτζικα ντυμένος

άμα εν φορεί(ν) την φορεσά μας

εμείς εν τον θέλουμε(ν) κοντά μας

Τέλος

Προηγούμενο

Για πληροφορίες σχετικές με το βιβλίο, κάντε κλικ εδώ“ΚΟΛΛΥΒΑΔΙΚΑ Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης Άγιος Αθανάσιος Πάριος” ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ”Βρυέννιος”

Μπορείτε να δείτε και τα τρία μέρη, στη πηγή: http://www.impantokratoros.gr/B8E716B4.el.aspx

17/08/2011 Posted by | πατήρ Θεόδωρος Ζήσης, Διαφωτισμός | 1 σχόλιο

ΠΡΩΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ. Αγίου Σιλουανού

ΠΡΩΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Αιώνιε Κύριε, Δημιουργέ των απάντων ο καλέσας με εις την ζωήν ταύτην τη ανεξερευνήτω Σου αγαθότητι· ο δους μοι την Χάριν του Βαπτίσματος και την σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος· ο κοσμήσας με τη επιθυμία του αναζητείν Σε, τον μόνον αληθινόν Θεόν, επάκουσον της δεήσεώς μου.

Ο Θεός μου, ουκ έχω ζωήν, φως, χαράν, σοφίαν, δύναμιν άνευ Σου.

Αλλά Συ είπας τοις μαθηταίς Σου: «Πάντα όσα εάν αιτήσητε εν τη προσευχή πιστεύοντες, λήψεσθε».

Όθεν τολμώ επικαλείσθαι Σε: Καθάρισόν με από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος.

Δίδαξον με πως δει προσεύχεσθαι.

Ευλόγησον την ημέραν ταύτην ήν εχάρισάς μοι, τω αναξίω δούλω Σου.

Ικάνωσόν με τη δυνάμει της Χάριτός Σου αδιαλείπτως ομιλείν και εργάζεσθαι προς την Σην δόξαν εν πνεύματι καθαρότητος, ταπεινώσεως, υπομονής, αγάπης, ευγενείας, ειρήνης, ανδρείας και σοφίας, επιγινώσκειν αεί την απανταχού παρουσίαν Σου.

Κύριε ο Θεός, δείξόν μοι την οδόν του θελήματός Σου εν τη απείρω Σου αγαθότητι και αξίωσόν με πορεύεσθαι ενώπιόν Σου χωρίς αμαρτίας.

Καρδιογνώστα Κύριε, Συ επιγινώσκεις πάσαν μου ένδειαν, Συ γινώσκεις την τυφλότητα και την άγνοιάν μου, Συ γινώσκεις την αστάθειαν και την διαφθοράν της ψυχής μου.

Αλλ’ ουδ’ ο πόνος ουδ’ η αγωνία η εμή κεκρυμμένα Σοι τυγχάνει. Επάκουσον της δεήσεώς μου και δίδαξόν με τω Πνεύματί Σου τω Αγίω, οδόν εν ή πορεύσομαι.

Μη εγκαταλείψης με, ότι η διεφθαρμένη μου θέλησις οδηγήση με προς άλλας οδούς, αλλά βιαίως επανάγαγέ με προς Σε.

Δος μοι, τη δυνάμει της Σης αγάπης, στερεωθήναι με εις το αγαθόν.

Φύλαξον με από παντός λόγου ή έργου ψυχοφθόρου, από πάσης εσωτερικής και εξωτερικής κινήσεως μη ευαρέστου ενώπιόν Σου και επιβλαβούς δια τον αδελφόν μου.

Δίδαξόν με πώς δει και τι με δει λαλείν.

Εάν το Σον θέλημα εστι του μη αποκριθήναι με δος μοι πνεύμα ειρηναίας σιωπής, αλύπου και ακινδύνου δια τον αδελφόν μου.

Νομοθέτησόν με εν τη τρίβω των εντολών Σου και έως εσχάτης μου αναπνοής μη επιτρέψης παρεκκλίναι με από του Φωτός των προσταγμάτων Σου, έως ότου καταστώσιν ο μοναδικός νόμος πάσης υπάρξεώς μου, προσκαίρου τε και αιωνίου.

Δέομαί Σου ο Θεός ελέησόν με.

Λύτρωσαί με από της θλίψεως και αθλιότητός μου και μη αποκρύψης απ’ εμού την οδόν της σωτηρίας. Εν τη αφροσύνη μου, ο Θεός, περί πολλών και μεγάλων δέομαί Σου, γινώσκων αεί την εμήν κακότητα, την αδυναμίαν και φαυλότητα κράζω Σοι: ελέησόν με.

Μη απορρίψης με από του Προσώπου Σου ένεκεν της αλαζονείας μου.

Δος και αύξησον εν εμοί τω αχρείω την δύναμιν του αγαπάν Σε, κατά τας εντολάς Σου, εξ όλης της καρδίας μου, εξ όλης της ψυχής μου, εξ όλης της διανοίας μου, εξ όλης της ισχύος μου, και δι’ όλου του είναι μου.

Ναι, ο Θεός, δίδαξόν με δικαίαν κρίσιν και γνώσιν τω Πνεύματί Σου τω Αγίω.

Δος μοι του γνώναι την Αλήθειάν Σου προτού με απελθείν εκ της ζωής ταύτης.

Παράτεινον τας ημέρας της ζωής μου έως ότου Σοι προσφέρω μετάνοιαν αληθινήν.

Μη αναγάγης με εν ημίσει ημερών μου μηδέ εν ώ ο εμός νους τετυφλωμένος εστί.

Και όταν ευδοκήσης ελθείν το τέλος της ζωής μου προγνώρισόν μοι τον θάνατον, ίνα η ψυχή μου ετοιμασθή προς συνάντησίν Σου.

Έσο μετ’ εμού, Κύριε, εν εκείνη τη ώρα τη φοβερά και απόδος μοι την αγαλλίασιν του Σωτηρίου Σου.

Καθάρισόν με από παντός αμαρτήματος φανερού και αποκρύφου, από πάσης ανομίας κεκρυμμένης εν εμοί και δώρησόν μοι καλήν απολογίαν ενώπιον του φοβερού βήματός Σου. Ο Θεός, κατά το μέγα έλεός Σου και την άμετρον φιλανθρωπίαν Σου, επάκουσον της δεήσεώς μου.

17/08/2011 Posted by | Αγ. Σιλουανού | 3 Σχόλια