ΣΗΜΕΡΟΝ

ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν

Ο δολοφόνος στην Νορβηγία και η σχέση του με τον Διεθνή Σιωνισμό!

…Δυο ημέρες πριν την σφαγή του Breivik στο νησί Utoya που έκανε καλοκαιρινές διακοπές η νεολαία του Εργατικού Κόμματος της Νορβηγίας, ο ηγέτης της νεολαίας Eskil Pedersen έδωσε μια συνέντευξη στην δεύτερη μεγαλύτερη εφημερίδα της Νορβηγίας, την Dagbladet, στην οποία αποκάλυψε τι πιστεύει για το Ισραήλ. Κατα τη διάρκεια της συνέντευξης ο Pedersen δήλωσε ότι «πιστεύει πως ήρθε η ώρα για πιο δραστικά μέτρα εναντίον του Ισραήλ, και οτι επιθυμεί ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας να επιβάλλει οικονομικό μποϋκοτάζ εναντίον του Ισραήλ.» Ο Pedersen είπε: «Η διαδικασίες ειρήνης δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα και παρόλο που όλος ο κόσμος περιμένει απο το Ισραήλ να συμμορφωθεί, αυτό δεν το κάνει…

Τα παιδιά της νεολαίας του Εργατικού Κόμματος που δολοφόνησε ήταν ηλικίας 13-25.
Ακόμη η Νορβηγία ήταν έτοιμη να στηρίξει την δημιουργία Παλαιστινιακού κράτους…

μέσω ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ: Ο δολοφόνος στην Νορβηγία και η σχέση του με τον Διεθνή Σιωνισμό!.

08/08/2011 Posted by | Πολιτική ενημέρωση | Σχολιάστε

Το ΠΑΣΟΚ του… Ροκφέλερ! Πρώτο Μέρος

Ένα έγγραφο-ντοκουμέντο

σχετικά με τη χρηματοδότηση του ΠΑΣΟΚ από τον Ροκφέλερ, το 1974

Tο μεταπολιτευτικό σκηνικό στην Ελλάδα, ούτε διαυγές είναι, ούτε εμπνέει εμπιστοσύνη. Ο παλαιός πολιτικός κόσμος – με τον ένα ή τον άλλο τρόπο – έσβησε, και ο καινούργιος που εμφανίστηκε, δεν είχε καμμία σχέση με τους παλαιούς άρχοντες και πατριώτες της πολιτικής ζωής.

Διάφορα σκοτεινά κέντρα – εκτός και εντός Ελλάδος – είχαν εργασθεί από μακρού χρόνου, ώστε να κυριαρχήσουν στο προσκήνιο πρόσωπα και κόμματα πρόθυμα για συνεργασία με την «νέα τάξη πραγμάτων». Η ιστορία τώρα, δεν καταγράφεται αμέσως με την πραγματικήν της όψιν. Κάθε τόσο έρχονται στο φως ντοκουμέντα και παρασκήνια, που δίνουν διαφορετική εικόνα των γεγονότων.

Πρόσφατον παράδειγμα, τα όσα απεκαλύφθησαν με το τελευταίον βιβλίον του Νικολάου Μακαρέζου, για τις σχέσεις και τις διαβουλεύσεις μεταξύ Καραμανλή και του στρατιωτικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου. Είναι βέβαιον, ότι εάν υπάρξει ενδελεχής έρευνα προς διαφόρους πολιτικούς χώρους της μεταπολιτευτικής εποχής, θα βρεθούμε προ εκπλήξεων. Δεν είναι τυχαία η απογοήτευσις και η απαξίωσις του λαού προς τους σημερινούς πολιτικούς. Μόνο, που οι πολίτες δεν σκέπτονται ή δεν έχουν την δυνατότητα να ερευνήσουν τα βαθύτερα αίτια. Αυτό, κανονικά είναι καθήκον των ΜΜΕ, αλλά δυστυχώς η πλειονότης των κινείται μέσα στο «σύστημα» που άλλοι έχουν χαράξει και επομένως δεν επιτελούν την αποστολήν των.

Οι αμετανόητοι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ, έχουν μουδιάσει με την πολιτικήν του κυβερνώντος κόμματος. Από την Μεταπολίτευσιν, εγοητεύθησαν από την άκρατον δημαγωγίαν αυτού του πολιτικού φορέως, και συμπορεύθηκαν με τον λαϊκισμόν που καθιέρωσε.
Ο εθνικός μας ποιητής Δ. Σολωμός, είχε αναφερθεί στον λαόν, τον «πάντα ευκολοπίστευτον και πάντα προδομένον»… Υπήρξε προφητικός ο στίχος του.

Ποιός κάθισε να ερευνήσει ή έστω να προβληματιστεί, τι ακριβώς ήταν το ΠΑΣΟΚ, από την στιγμήν της παρουσίας του στην πολιτική σκακιέρα; Ο ιδρυτής του, ήλθεν από την Αμερικήν, σε σύντομον χρόνον, επέτυχε να διαλύσει το κόμμα του πατέρα του, και υπήρξεν ο κυρίως υπεύθυνος για την επέμβασιν του Στρατού. Επαρουσιάζετο, ως ο εκφραστής του αντιαμερικανικού κινήματος στην Ελλάδα, υπερακοντίζοντας ακόμα και την Αριστεράν, η οποία αφελώς- ως συνήθως- ενόμισεν ότι είχε βρει τον… «άνθρωπόν της», και κατέστη στην ουσία, όργανον των σχεδίων του Ανδρέα Παπανδρέου.
Μετά την επέμβασιν του Στρατού, οι πολιτικοί συνελήφθησαν. Η Αμερικανική κυβέρνησις – δια της εδώ πρεσβείας – για τον μόνον που ενδιαφέρθηκε, ήταν ο ηγέτης του… «αντιαμερικανικού κινήματος»! Ο πρεσβευτής Τάλμποτ, ηξίωσε από το στρατιωτικόν καθεστώς, να μην θιγεί ο Ανδρέας Παπανδρέου, και να του δοθεί διαβατήριον, προκειμένου να φύγει στο εξωτερικόν. Κι’ αυτό ακριβώς έγινε!

Μετά την Μεταπολίτευσιν, ο κυνηγημένος και εξόριστος Ανδρέας Παπανδρέου, ιδρύει κόμμα. Αλλά για την δημιουργία πολιτικού φορέως, απαιτούνται τεράστια έξοδα, τα οποία δεν συγκεντρώνονται – φυσικά – με εράνους.

Που βρέθηκαν λοιπόν, όλα αυτά τα χρήματα;

Κων. Μπαρμπής, στο βιβλίον του «Η Ελλάδα ξανασταυρώνεται» (εκδόσεις Νέα Θέσις) δημοσιεύει φωτοτυπίαν επισήμου εγγράφου του «Αμερικανικού Γραφείου Στρατιωτικής Συνεργασίας», και με στοιχεία αναγνωρίσεως «Απόρρητο 7271/NSA/1158-AR/29» ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει θέσει φαρδιά – πλατιά την υπογραφήν του σε «οδηγίες» που δίδονται απ’ εκείνους που θα τον χρηματοδοτούσαν με απίστευτη γενναιοδωρία, και… εναντίον των οποίων υποτίθεται ότι θα στρεφόταν… Το έγγραφο αυτό υπέγραψε τον Αύγουστον του 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου, και εφόσον απεδέχθη τις «οδηγίες», προεβλέπετο καταβολή από την Τσέϊς Μανχάταν Μπανκ ( των Ροκφέλερ ) ποσού 100.000.000 δολλαρίων για την ίδρυση νέου κόμματος!

Οι Αμερικανοί χρηματοδότες του… «σοσιαλιστικού» κινήματος στην Ελλάδα, καθόριζαν σαφώς στον αρχηγό του, τι κινήσεις μπορούσε να κάνει, τι στάση θα τηρούσε επί συγκεκριμένων θεμάτων, και τι περιθώριο ελιγμών διέθετε. Από τους «κανόνες» που υπέγραφε ο Ανδρέας, επιτρέποντο μόνον «φραστικές παρεκκλίσεις». Χαρακτηριστική είναι η παράγραφος που αναφέρει, ότι: «Προς ικανοποίησιν των ριζοσπαστών (αριστερών) ψηφοφόρων, θα επιτραπεί αναθεώρηση της αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδος – ΗΠΑ. Κι’ ακόμη, «επιτρέπονται φραστικές ‘’ συγκρούσεις ‘’ με το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, όχι όμως (ανοιχτός) πόλεμος…»!

Φυσικά, οι Αμερικανοί ενδιαφέρονταν και για την καταπολέμηση του Κομμουνισμού. Ετόνιζαν στον αρχηγό του «σοσιαλιστικού» κινήματος, ότι επεβάλλετο «ελαχιστοποίησης της δυνάμεως του ΚΚΕ. Η μείωσις αυτή όμως, δεν θα πρέπει να υπερβεί το όριον που συμφωνήθηκε με τους συναδέλφους της K.G.B.»! Έδινε επίσης εντολή η αμερικανική υπηρεσία, τονίζοντας ότι: «Η κυβέρνησις Παπανδρέου δεν θα ανακινήσει το θέμα της Κύπρου, με αντίδωρον την μη ύπαρξιν προβλημάτων με την Τουρκίαν…».

Αυτές και άλλες εντολές έδιναν οι Αμερικάνοι στον αρχηγόν του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να φτιάξει ισχυρόν «σοσιαλιστικό» κόμμα, με δολλάρια των Ροκφέλερ. Αυτά τα έχει δημοσιεύσει ο κ. Μπαρμπής στο βιβλίο του, μαζί με φωτοτυπία του δεσμευτικού εγγράφου, και ποτέ δεν διαψεύστηκαν.

Συνάγεται λοιπόν, λογικώς, το συμπέρασμα, ότι ο υιός του Ανδρέα και σημερινός πρωθυπουργός, λειτουργεί κάτω από τους ίδιους δεσμευτικούς κανόνες. Κι’ αυτό, λέει πολλά. Ίσως η Αμερικανίδα μητέρα του πρωθυπουργού, η κυρία Μάργκαρετ Τσαντ, γνωρίζει περισσότερα. Εμείς προτείνουμε για τους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ, ένα νέον σύνθημα: «Ροκφέλερ ζεις, εσύ μας οδηγείς…»!
Γεώργιος Α. Λεονταρίτης

ΠΗΓΗ:
http://www.elkosmos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=5484:2010-09-21-14-41-40&catid=89:2008-10-10-10-48-18&Itemid=281

Συνεχίζεται…

08/08/2011 Posted by | Πολιτική ενημέρωση | | Σχολιάστε

Περί Θείας Λειτουργίας (mp3). Μέρος δέκατοτέταρτο. Δημήτριος Παναγόπουλος.

Περί Θείας Λειτουργίας (mp3). Μέρος δέκατοτέταρτο. Δημήτριος Παναγόπουλος.

08/08/2011 Posted by | Περί Θείας Λειτουργίας. | Σχολιάστε

Ο Μητροπολίτης Κονίτσης για την αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών

…Διαμαρτύρομαι ἐντόνως. Καὶ διερωτῶμαι μήπως στὴν Κυβέρνηση ἔχουν χάσει τὰ λογικά τους. Γιατὶ μόνο παράφρονες διάνοιες πρέπει νὰ ἔβγαλαν τὴν ἀπόφαση τῆς ἀποποινικοποιήσεως τῶν ναρκωτικῶν. Περιμένω ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο καὶ σύμπασα τὴν Ἱεραρχία νὰ διαμαρτυρηθῇ καὶ νὰ κινήσῃ πάντα λίθον γιὰ νὰ ἀποτραπῇ ἡ σίγουρη δολοφονία τοῦ Ἔθνους ἀπὸ τοὺς καιροσκόπους πολιτικοὺς καὶ ἀπὸ ὅσους ἐνδεχομένως κρύβονται πίσω τους. Περιμένω, ἀκόμη, ἀπὸ τοὺς Συλλόγους τῶν Πολυτέκνων, τὴν πνευματικὴ ἡγεσία τοῦ τόπου καὶ ἀπὸ ἄλλους παράγοντες νὰ κινηθοῦν ἐναντίον τῆς ἐγκληματικῆς αὐτῆς ἀποφάσεως….

μέσω Ο Μητροπολίτης Κονίτσης για την αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών.

http://www.impantokratoros.gr/B5A7B8B2.el.aspx

 

Σχετικά άρθρα:

Η ασυδοσία νομιμοποιείται… άνοιξε κατάστημα πώλησις ναρκωτικών στη Θεσσαλονίκη.

Ελεύθερη η χρήση «ελαφρών» ναρκωτικών και σχεδόν ελεύθερη η καλλιέργεια χασίς!

 

 

 

08/08/2011 Posted by | Εκκλησιαστική-Επικαιρότητα | Σχολιάστε

Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΠΟΝΗ ΚΡΙΣΗ ( Γ΄). Μοναχός Ἀλέξιος Καρακαλληνός.

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, ὅλοι μας αὐτὸν τὸν καιρὸ συζητοῦμε καὶ γινόμαστε δέκτες τῶν δυσάρεστων εἰδήσεων, περί τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως ποὺ ἐπικρατεῖ στὴν χώρα μας, και ὅλοι βιώνουμε καθημερινὰ αὐτὴ τὴν ἀγωνία περὶ τοῦ τὶ μᾶς ἐπιφυλάσσει τὸ μέλλον. Μακάρι ὅλοι νὰ εἴχαμε τὴν ἴδια ἀγωνία, ποὺ ἔχουμε γιὰ τὰ βιωτικὰ, καὶ γιὰ τὰ πνευματικά διότι ὅπως εἴπα καὶ τὶς δύο προηγούμενες Κυριακές, ἡ οἰκονομικὴ κρίση στὴν Ἑλλάδα εἶναι οὐσιαστικὰ μια πνευματικὴ κρίση ἀξιῶν καὶ ἀρετῶν. Θὰ ἤθελα πάλιν νὰ τονίσω πῶς ὀφείλουμε νὰ ἀνταποκριθοῦμε σ᾽ αὐτήν τὴν διπλὴ κρίση ὡς τέκνα τῆς Ἑκκλησίας. Εἴπαμεν ὅτι πρέπει νὰ ὁμολογήσουμε τὴν προσωπική μας εὐθύνη γιά τήν κατάσταση, νὰ καλλιεργήσουμε τὴν συνείδησή μας μὲ προσοχὴ στὴν πνευματική διάσταση ὅλων τῶν κινήσεών μας, καί νὰ προχωρᾶμε μὲ ἐλπίδα και μετάνοια στὴν ἱερά ἐξομολόγηση.

Ὅμως  γιὰ νὰ γίνει τὸ ἐξομολογητήριον γνήσιος χώρος μετανοίας καί ἀναγεννήσεως τῆς ψυχῆς, δὲν ἐπαρκεῖ ἡ συνειδοποίηση τῶν ἁμαρτιῶν μας, ἀλλὰ χρειάζονται ἡ συναίσθηση, ἡ κατάνυξη καὶ δάκρυα μετανοίας. Δυστυχῶς, αὐτά τά χαρίσματα εἶναι πάρα πολύ σπάνια, παρόλο τον φοβερό πόνο που ἐπικρατεῖ γύρω μας καθημερινά. Συνήθως τὰ δάκρυα πέφτουν, καὶ σὰν χείμαρος μάλιστα, διότι ὁ ἄνθρωπος νιώθει τὸν ἑαυτό του ἀδικημένο, παρεξηγημένο, καί παραπονεμένο. Πολλοί αἰσθάνονται σὰν θύματα τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ἢ διαφόρων περιστάσεων. Ἀλλά, πάλιν, πολύ σπάνια συναντῶ ἐκείνα τά μοναδικά καὶ πολύτιμα δάκρυα ποὺ καθαρίζουν τήν ψυχή, δηλαδὴ δάκρυα ποὺ προέρχονται ἀπό τό γεγονός ὅτι λυπήσαμε τὸν Θεό καὶ Πατέρα μας. Νομίζω ὅτι ἡ αἰτία αὐτῆς τῆς κατάστασης εἶναι ὅτι δέν ἔχουμε τίποτα παραπάνω παρὰ μόνο μία τυπική σχέση μέ τόν Θεό καί ἀγνοοῦμε τὸ πόσο μᾶς ἁγαπάει ὁ Θεός προσωπικά αλλά καί ὡς ἔθνος. Δέν ἀντιλαβανόμαστε πόσο ψηλά μᾶς θέλει. Δέν καταλαβαίνουμε ὅτι καλούμαστε να γίνουμε τέκνα φωτός ποὺ θα λάμπουν καὶ θα φωτίζουν ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη καὶ μόνο μισοκαταλαβαίνουμε σὲ ποιό σκόταδι ἔχουμε περιπέσει.

Παρόλο  τὴν οἰκονομική κρίση, μπορῶ νὰ πῶ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλη χώρα στὸ πρόσωπο τῆς γῆς μὲ πιό  πολύ πνευματικό πλούτο ἀπό τήν  Ἑλλάδα μας. Ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι λαοί ποὺ γνωρίζουν κάτι γιά τό Εὐαγγέλιο, διαβάζουν μία μετάφραση καί οὔτε μποροῦν νὰ συλλαβίσουν τὸ ἀλφάβητο μὲ τό ὁποίο ἀρχικά γράφτηκε. Ἀλλά στοὺς Ἕλληνες ὁ Θεός ἔδωσε τὴν εὐλογία νὰ εἶναι γραμμένο στὴν δικιά τους γλώσσα. Καί εἶμαι πολύ εὐγνώμων στό Θεό διότι αξιώθηκα νὰ μάθω νά τό διαβάζω καὶ ἐγώ στήν γλώσσα τῶν Ἀποστόλων.

Τώρα, μία ἔρωτηση: διαβάζουμε τήν ἁγία Γραφή, αὐτή τήν στοργικὴ ἐπιστολή τοῦ Θεοῦ πρὸς ἐμάς, ἢ τήν περιφρονοῦμε ἑνὼ βλέπουμε  τηλεόραση μέ τίς ὥρες; Πάλιν ὁ Θεός ἐκδηλώνοντας τὴν ἄπειρη ἀγάπη Του πρὸς ἑμᾶς, ἔστειλε τὸν Ἅγιο Ἁποστόλο Παῦλο σὲ πολλές περιοχές της χώρας μας, στὴν Καβάλα, στὴν Βέροια, στὴν Θεσσαλονίκη, στὴν Αθήνα, καὶ στὴν Κόρινθο γιὰ νὰ μᾶς κυρήξει τά εὐαγγέλια τῆς μεγάλης χαρᾶς ὅτι ἐν Ἰησοῦ Χριστῶ μποροῦμε νὰ γίνουμε τέκνα φωτός καί κληρονόμοι τοῦ αἰωνίου βασιλείου του. Ὁ καλὸς Θεός ἔχει στολίσει τὴν Ἑλλάδα, ὅχι μόνο μέ καταπληκτικές φυσικές ὁμορφιές, ἀλλά μέ χιλιάδες μοναστήρια καί ναούς μὲ θαυματουργικές εἰκόνες καὶ ἱερά λείψανα μυριάδων ἁγίων. Πολύ μᾶς ἀγάπαει ὁ Θεός, ἀδελφοί. Ἔχουμε τό Ἅγιον Ὅρος, ὅπου γίνονται χίλιες λειτουργείες καθημερινά στὰ μεγαλόπρεπα μοναστήρια καί στὰ ταπεινά καλυβάκια. Ἕχουμε τήν Παναγία καί γνωρίζουμε τήν παντοδύναμη σκέπη της ὅπως κανένας ἅλλος λαός. Τέτοια ἰδιαίτερη ἀγάπη καί φροντίδα ἀπό τόν Θεό, δέν υπάρχει οὔτε στὴν Ἁμερική, οὔτε στήν Εὐρώπη, οὔτε ἀλλοῦ στόν κόσμο. Ἀλλά ἀντί γιὰ εὐγνωμοσύνη γιὰ ὅλες αὐτές τὶς δωρεές τοῦ Θεοῦ, ἀκούω μόνο τό παράπονο.

Καθημερινά  στην ζωή μας ἐκδηλώνεται ἡ ἄπειρη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρὸς ἐμᾶς, ἀλλὰ ἐμεῖς ἄραγε ἔχουμε τὰ πνευματικά μας μάτια ἀνοιχτά γιὰ νὰ δούμε καὶ νὰ αἰσθανθοῦμε τὸ στοργικό του χέρι νὰ μᾶς κρατάει καὶ νὰ μᾶς καθοδηγεὶ σὲ κάθε περίσταση τῆς ζωῆς μας; Δυστυχώς ὅχι, ἀλλά ἀντιθέτως ἀντί γιὰ ἀναγνώριση καὶ εὐχαριστία ἔχουμε τὴν ἀγανάκτηση καὶ τὸν γογγυσμὸ καὶ τὸ ΄΄γιατί΄ νὰ ἐπικρατεὶ στὴν ψυχή μας καὶ ἀντί νὰ προβληματιστοῦμε καὶ ἀλλάξουμε τρόπο ζωῆς ἐμείς ἐμμένουμε στὸν ὁλέθριο δρόμο ποὺ διαλέξαμε μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεό. Ἀντί νά δοξάζουμε τόν Θεό γιά τά μοναστήρια ποὺ ὑπάρχουν, πιάνουμε στό στόμα μας τοὺς ρασοφόρους, τούς μοναχούς, τούς ἰερεῖς, καὶ τούς δεσποτάδες καὶ τούς κατακρίνουμε σφόδρα, διότι σὰν ἄνθρωποι ἔχουν καί αὐτοί ἀδυναμίες. Ἀντί νὰ τιμοῦμε τὴν Πανάγια μὲ τὴν ἐγκράτεια καί παρθενία σὲ μία χώρα μέ τόσους παρθενώνες γιά μοναχούλες, τί συναντᾶμε; Ὑπάρχουν ζευγάρια μὲ ὁλοκληρωμένες σχέσεις πρίν ἀπό τό γάμο καὶ θεωροῦν αὐτὸ τὸ κατάντημα σὰν νὰ εἶναι ἀπολύτως φυσικό, σὰν νὰ μή ἔχουν ἀκούσει ποτέ τίς δέκα ἔντολες, «οὐ μοιχεύσεις» καὶ μάλιστα στὴν Παλαιά Διαθήκη γράφεται «ὁ μοιχεύων καὶ ἡ μοιχευομένη θανάτῳ θανατούσθωσαν.» Καὶ ὁ Χριστός μας ποὺ πάντοτε ἔδειξε τόση φιλανθρωπία καί συγχώρηση σὲ κάθε ἁμαρτωλό πού μετανοεῖ εἶπε, «ὅτι πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ.» Ἅν ἔχουμε πέσει πρίν τό γάμο, δάκρυα θέλει καί ἐξομολόγηση. Ἄν τά παιδιά μας ζοῦν στὴν ἁμαρτία, πάλιν δάκρυα θέλει καί παράκληση στό Θεό γιά τήν μετάνοιά τους. Στὴν χώρα μέ μία τόση ἔνδοξη καὶ πλούσια ἱστορία παρθενίας, καί ἀναφέρομαι στό μοναχισμό τῆς Ἑλλάδος, ἡ ἀδιαφορία μας γιά αὐτό τό θέμα πληγώνει τόν Θεό καί τήν Παναγία μας. Ἐμεῖς ἀδελφοί πληγώνουμε τήν γλυκύτατη ἀγάπη ποὺ σταυρώθηκε γιά μας. Ἔχουμε γίνει τόσο σκληρόκαρδοι ὥστε νὰ μὴν αἰσθανόμαστε κάθολου τύψεις; Πολλοί λενε, καί δέν ἔχουν ἄδικο, φταίει ἡ τηλεόραση, ἀλλὰ ἐλέγχουμε τί βλέπουμε καί τί βλέπουν τά παιδιά μας; Καθόμαστε μὲ τὰ παιδιά μας νὰ ἐξηγήσουμε τίς ἀξίες μας, πώς πρέπει νὰ ἀγωνιζόμαστε πνευματικά, νὰ ἐκκλησιαζόμαστε; Τοὺς διδάσκουμε πώς να προσεύχονται; Τοὺς λέμε πῶς μακριά ἀπό τόν Θεό δὲν υπάρχει καμία χαρά παρά μόνο ὀδύνη και ὅλεθρος; Λέμε πώς ἡ ἀμαρτία σκοτίζει τὴν ψυχή καὶ τῆς ἀφαιρεῖ τὸν πρώην κάλλος της; Στὴν ἐκκλησία ἔρχομαστε νωρίς μέ λαχτάρα γιὰ νὰ συνατηθοῦμε με τό Χριστό; Ἔχουμε τύψεις ἂν καθυστεροῦμε; Καί ἄν δὲν μποροῦμε νὰ κοινωνάμε, τουλάχιστον παίρνουμε τό εὐλογημένο ἀντίδωρο προσεχτικά καί μέ εὐλάβεια μέ τὰ δύο μας χέρια καὶ μέ πολλή προσοχή γιὰ νά μή πέφτουν τά ψίχουλα κάτω. Τὴν περασμένη ἑβδομάδα, ὑπήρχαν ψίχουλα στὴν ἄμμο τῶν κεριῶν. Κύριε ἐλέησον. Πληγώνουμε τόν Θεό ἐκτὸς ναοῦ, τουλάχιστον μέσα νὰ δείξουμε τό σεβασμό καὶ τήν εὐλάβεια ποὺ κάποτε στόλιζαν τό λαό τοῦ Θεοῦ.

Εὔχομαι ὁλοψύχως νὰ ἀγγίξει ὁ Θεός τίς  καρδιές μας, νὰ αἰσθανόμαστε κατάνυξη καί ὅτι ἔχουμε λυπήσει τό μοναδικό πρόσωπο ποὺ μᾶς ἀγαπάει ὄντως ἄπειρα καί αἰώνια. Καί ἄν δέν ἔχουμε αὐτά τά δάκρυα μετανοίας, πολύτιμοι ἀδελφοί μου, ἄς παρακαλοῦμε τόν Θεό νὰ μᾶς τά δώσει. Διότι σᾶς βεβαιώνω ἂν αὐτά τά εὐλογημένα δάκρυα πέφτουν στὴν ἁγιασμένη γή τῆς Ἑλλάδος, ἡ λύτρωση θά ἔρθει σὲ κάθε τομέα τῆς ζωῆς μας καί θά εὐχαριστήσουμε τόν Θεό καί γιά αὐτή τήν κρίση, πού θά εἶναι ἡ ἁφορμή τῆς σωτηρίας μας.

Ἀμήν.

Πηγή:  http://www.alopsis.gr/alopsis/krisis5.htm

08/08/2011 Posted by | Περί μετανοίας | 1 σχόλιο

Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος (Β, 4). π. Θεοδώρου Ζήση.

 Αγιος Αθανάσιος ο Πάριος Μέρος Β’

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ Πρωτοπρεσβυτέρου Καθηγητού Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Β’. Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ ΣΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΡΙΟΥ

4. Έργα περί του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά

        Ήδη, αναφερόμενοι στην συμβολή του Αγίου Αθανασίου ως προς την έκδοση των έργων του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, μνημονεύσαμε δύο άλλα του πονήματα που αναφέρονται στον μεγάλο ησυχαστή Πατέρα και θεολόγο. Το ένα έργο επιγράφεται «Ο Παλαμάς Εκείνος» με όλη την συνέχεια του μακροσκελούς τίτλου, όπως συνηθιζόταν τότε. Στο έργο αυτό ο Άγιος Αθανάσιος εκδίδει σε μετάφραση που έκανε ο ίδιος τον θαυμάσιο όντως βίο του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά που έγραψε ο Άγιος Φιλόθεος Κόκκινος, μαθητής και συναγωνιστής του στην αντιπαράθεση με τον Βαρλαάμ, κατόπιν δε και πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Η μετάφραση του βίου αποτελεί το κύριο μέρος του βιβλίου, το οποίο όμως έχει πλουτισθή και με άλλα κείμενα που προέρχονται από τον Πάριο διδάσκαλο ή έχουν συνερανισθή απ’ αυτόν. Πριν από τον βίο προτάσσεται: α)Ακολουθία του εν αγίοις πατρός ημών Γρηγορίου αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του θαυματουργού του και Παλαμά, νεωστί συνερανισθείσα και συμπληρωθείσα εκ πολλών, β)Ακολουθία παρακλητική, ψαλλομένη εις τον εν ιεράρχαις θείον Γρηγόριον τον της Θεσσαλονίκης αρχιποίμενα τον θαυματουργόν, εν τη μνήμη αυτού γινομένης λιτανείας περί τον θείον ναόν μετά του ιερού αυτού λειψάνου, γ)Διάταξις, καθ’ όσον ενδέχεται ακριβής περί της Λιτανείας της γενομένης μετά του ιερού Λειψάνου, εν τη Παραμονή της εορτής του θείου Πατρός ημών Γρηγορίου. Φαίνεται ότι ο Αθανάσιος Πάριος με το ενδιαφέρον του για τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά, συνετέλεσε και στην καθιέρωση της λιτανείας του ιερού Λειψάνου ή στον λειτουργικό καθορισμό του τυπικού της τελέσεως της λιτανείας, διότι πριν από τις τυπικές διατάξεις γράφει τα εξής: «Καθώς μέχρις ημών, ουδέν εγίνετο των νυν εν τη Λιτανεία γινομένων ούτως αυτά και μετά ταύτα ενδέχεται αμεληθήναι, και αμεληθέντα τέλειον εκλείψαι και στραφήναι εις το απ’ αρχής. Διά τούτο σημειούμεν ενταύθα την τάξιν, χάριν των μεταγενεστέρων», δ) Ετέρα παρακλητική ακολουθία, κατά πάσαν χρείαν, ψαλλομένη εις τον αυτόν Άγιον Γρηγόριον Θεσσαλονίκης τον θαυματουργόν. ε) Κανών παρακλητικός, ψαλλόμενος εις τον θείον Δημήτριον, ενώπιον της αγίας αυτού εικόνος, όταν εν τη μνήμη αυτού εις το μέσον του ναού μεταφερομένη ιδρύεται. Ακολουθεί ως κύριο μέρος στ) η μετάφραση του βίου του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά. Μετά δε τον βίον συνεκδίδονται: ζ) Συνοδική απόφασις περί της αγιότητος του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, επί πατριαρχίας Φιλό­θεου Κοκκίνου, η οποία προεκλήθη όπως γράφει στο προτασσόμενο σημείωμα ο Άγιος Αθανάσιος, επειδή ο Πρόχορος Κυδώνης, λατινόφρων και βαρλααμιστής μοναχός, σε επιστολή του προς τους Λαυριώτας μοναχούς τους ονειδίζει, επειδή εόρταζαν ως άγιο τον ιερό Γρηγόριο. Ακο­λουθεί η έκδοσις δύο μικρών έργων του Αγίου Γρηγορίου δηλαδή: η) ο Δεκάλογος της κατά Χριστόν νομοθεσί­ας, ήτοι της νέας Διαθήκης και θ)η ομολογία της Ορθοδόξου πίστεως. Τελευταίο δε κείμενο είναι το ι) Εγκώμιον εις τον εν Αγίοις πατέρα ημών Γρηγόριον Αρχιεπίσκοπον Θεσσαλονίκης τον θαυματουργόν, γραμμένο από τον πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Νείλο (1379-1388)31.

       Εις τα εκτενή προλεγόμενα του έργου «Ο Παλαμάς Εκείνος», ο Άγιος Αθανάσιος εξαίρει την θεολογική δεινότητα και το έργο του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, εκθέτει δε και τους λόγους που επέβαλαν την έκδοση του έργου. Όσα λέγει είναι πολύ ενδιαφέροντα και θα άξιζε να παρουσιασθούν στο συνέδριο, δεν αρκεί όμως ο χρόνος που έχει προσμετρηθή για κάθε εισήγηση. Σχετίζονται, πάντως, με την επείγουσα ποιμαντική μέριμνα να ενισχυθεί η αυτοσυνειδησία των Ορθοδόξων, με την προβολή μεγάλων και αγωνιστικών πατερικών μορφών, απέναντι στις συκοφαντικές επιθέσεις της Δύσεως, εκ μέρους και των Παπικών και των Προτεσταντών. Τα προλεγόμενα υπογράφει ο Άγιος Αθανάσιος τον Ιούλιο του 1783, και το έργο εκδίδεται στη Βιέννη το 1784 «αναλώμασι και φροντίδι του ευγενούς και φιλοκάλου ανδρός και τα μάλιστα φιλοπάτριδος Κυρίου Ιωάννου Γούτα Καυτανζώλη (= όγλου) του Θεσσαλονικέως».

       Στα πλαίσια της φιλοπαλαμικής του δραστηριότητος κατά την διάρκεια της παραμονής του στην Θεσσαλονίκη εντάσσεται και η εκφώνηση από τον Άγιο Αθανάσιο Πάριο ενός πανηγυρικού λόγου, που εκφωνήθηκε, όπως γράφεται στον τίτλο της εκδόσεως, «εν Θεσσαλονίκη, κατά την ημέραν, τούτ’ έτσι την δευτέραν Κυριακήν της Αγίας Τεσσαρακοστής, εν η λαμπρώς επιτελείται η μνήμη του θείου Γρηγορίου Παλαμά». Όπως ήδη είπαμε ο λόγος αυτός δημοσιεύθηκε ως προσθήκη στην έκδοση των Πανηγυρικών Λόγων του Μακαρίου Χρυσοκεφάλου, την οποία επιμελήθηκε ο Άγιος Αθανάσιος Πάριος32. Κατά τον συντάκτη της εισαγωγής της δευτέρας εκδόσεως των λόγων αρχιμ. Ειρηναίο Δεληδήμο η «Κοσμόπολις» που φέρεται ως τόπος εκδόσεως πρέπει να ταυτισθεί με την Βιέννη, ο δε χρόνος να τοποθετηθεί στο έτος 1793, ενώ ως έτη εκφωνήσεως των λόγων στην Θεσσαλονίκη να θεωρηθούν τα έτη 1759 ή 176833. Τρίτη έκδοση, μόνον του λόγου του Γρηγορίου Παλαμά, έκαμε προσφάτως ο καλός νέος ερευνητής Αθανάσιος Καλαμάτας34.

Παραπομπές:

  • 26.  Σπυρίδωνος Λαυριώτου, «Βίος και πολιτεία και αγώνες διά δόξαν της ημών Εκκλησίας τελεσθέντες παρά του οσιολογιωτάτου και μακαρίτου και αοιδίμου Νικοδήμου μοναχού, συγγραφέντες δε παρά του εν Χριστώ αδελφού του Ευθυμίου ιερομονάχου», Γρηγόριος Παλαμάς 5 (1921) 112. Τις ατέλειες και επεμβάσεις στο κείμενο του βίου που έκανε ο Σπυρίδων Λαυριώτης διορθώνει ο Μοναχός Νικόδημος Μπιλάλης σε νέα έκδοση του βίου με τίτλο: Ο πρωτότυπος βίος του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου (1749-1809). Γραμμένος το 1812-13 από τον παραδελφό του Ιερομόναχο Ευθύμιο. Κριτικό κείμενο, εισαγωγή, επιμέλεια Αγιορείτου Μοναχού Νικοδήμου (Μπιλάλη), έκδοση ενάτη (9η) (επαυξημένη και βελτιωμένη), του Συλλόγου «Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης», Αθήναι 1996.
  • 27.  Ενθ’ ανωτ., σελ. 100. Ο συντάξας το μικρό εισαγωγικό σημείωμα στην έκδοση του Προλόγου, μάλλον ο Μ. Γεδεών, γράφει ότι «οι κατά Βαρλαάμ λόγοι μετεγράφησαν εκ χειρογράφου της Βιβλιοθήκης του εν Θεσσαλονίκη ελληνικού γυμνασίου, εξ ης, αν μη απατώμεθα, μεταγράψας εξέδωκε λόγους τινας ο μακαρίτης Σοφοκλής Κ. Οικονόμος», Αυτόθι, σελ. 93.
  • 28.  Περί της αληθούς φιλοσοφίας ή Αντιφώνησις, προς τον παράλογον ζήλον των από της Ευρώπης ερχομένων φιλοσόφων και επί αφιλοσοφία το ημέτερον γένος ανοήτως οικτειρόντων. Τούτοις προσετέθη και Παραίνεσις προς τους αδεώς πέμποντας εις Ευρώπην τους παίδας. Αμφότερα συγγραφέντα υπό Ναθαναήλ Νεοκαισαρέως του εν τω Αγίω Όρει ησυχάζοντος, έκδοσις δευτέρα, εν Ερμουπόλει 1866, σελ. 45-46.
  • 29.  Νικοδήμου Αγιορείτου, Πρόλογος, ένθ’ ανωτ., σελ. 96.
  • 30.  Μακαρίου του Χρυσοκεφάλου, αρχιεπισκόπου Φιλαδελφείας, Λόγοι Πανηγυρικοί ιδ’, Εισαγωγή Αρχ. Ειρηναίου Δεληδήμου, εκδ. Β. Ρηγοπούλου, Θεσσαλονίκη 1989, σελ. 49-51.
  • 31.  Η νέα έκδοση του θαυμασίου αυτού έργου, που έγινε στην Θεσσαλονίκη από τον εκδοτικό οίκο «Ορθόδοξος Κυψέλη» του Στυλιανού Κεμεντσετζίδη, παρέλειψε όλα τα προ του βίου υμνολογικά κείμενα, προφανώς για να περιορισθεί η έκταση του τόμου, στον οποίο περιελήφθη και άλλο εκτενές έργο του Αγίου Αθανασίου «0 Αντίπαπας», όπως χαρακτηρίζεται ο Άγιος Μάρκος Εφέσου ο Ευγενικός.
  • 32.  Λόγοι Πανηγυρικοί ΙΔ’, του Πανιερωτάτου Αρχιεπισκόπου Φιλαδέλφειας και ποιμενάρχου πάσης Λυδίας, καθολικού κριτού των Ρωμαίων Κυρού Μακαρίου Χρυσοκεφάλου, νυν πρώτον τύποις εκδοθέντες αναλώμασι του θεοφιλεστάτου και ελλογιμωτάτου Επισκόπου Ηλιουπόλεως και Θυατείρων και ευπατρίδου της μεγαλοπόλεως Θεσσαλονίκης Κυρίου Λεοντίου εις μνημόσυνον των εαυτού γεννητόρων. Οις και έτερ’ άττα προσετέθησαν, οίον βίος του εν αγίοις πατρός ημών Λεοντίου Πατριάρχου Ιεροσολύμων, μετά τινων κεφαλαίων των αυτού θεολογικών. Θαύμα τι πεπραγμένον παρά του Ευαγγελιστού Ιωάννου εις τον Μαλαξόν εν Κρήτη, και υπ’ αυτού εκτεθέν εις δόξαν Θεού και του θείου Ευαγγελιστού. Τούτοις άπασιν επισυνήπται και λόγος τις εν απλή τη φράσει, εκφωνηθείς εν Θεσσαλονίκη κατά την ημέραν τούτ’ έστι την δευτέραν Κυριακήν της Αγίας Τεσσαρακοστής, εν η λαμπρώς επιτελείται η μνήμη του θείου Γρηγορίου του Παλαμά.
  • 33.  Μακαρίου Χρυσοκεφάλου, ένθ’ ανωτ., σελ. 51-52.
  • 34.  Αθανασίου Καλαμάτα, «Ένας άγνωστος λόγος του Αθανασί­ου Παρίου για τον άγιο Γρηγόριο Παλαμά», Γρηγόριος Παλαμάς, τεύχος 765 (1996) 1195-1218.
Συνεχίζεται… 
Για πληροφορίες σχετικές με το βιβλίο, κάντε κλικ εδώ“ΚΟΛΛΥΒΑΔΙΚΑ Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης Άγιος Αθανάσιος Πάριος” ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ”Βρυέννιος” Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/B8E716B4.el.aspx

08/08/2011 Posted by | πατήρ Θεόδωρος Ζήσης, ΑΙΡΕΣΕΙΣ - ΠΑΘΗ - ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΣ | 1 σχόλιο

Η Παναγία στο έργο του Παπαδιαμάντη.

«Γλυκιά Παρθένε, αξίωσέ με

Νάρθω και πάλι στον ναό σου,

Στα πλατάνια τα θεόρατα

Όπου φυσά γλυκά η αύρα,

Κάτω στο ρέμα, που η πηγή κελαρύζει

Κι επάνω θροϊζει η αύρα μαλακά.

………………..

Στα ‘νεάμερα τ’ αγαπημένα

Της δοξασμένης μεταστάσεώς σου

Ήθελα νάμαι να ψάλω το ‘Πεποικιλμένη’

Στο πανηγύρι το σεμνό.

Να βλέπω να θαυμάζω τη μορφή σου…»

Διαβάστε περισσότερα, μέσω Η Παναγία στο έργο του Παπαδιαμάντη. « ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΓΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ.

08/08/2011 Posted by | Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Θεομητορικά | Σχολιάστε